WAP-besluit geen richtlijn
2004-09-17
'Plaatsing van ingezonden stukken betekent geen instemming van de redactie. Anonieme brieven worden niet opgenomen en ingezonden stukken mogen in het algemeen niet langer zijn dan 250 woorden. De redactie behoudt zich het recht voor brieven in te korten.' - Jaargang 48
- nummer 18
In de Opbouw van 16 juli 2004 wordt enthousiast vermeld, dat de LV met unanieme stemmen het voorstel van de commissie WAP heeft aangenomen.
Dit voorstel houdt in, dat de commissie WAP een richtlijn heeft opgesteld op basis waarvan o.a. het traktement en de vakantiedagen van predikanten jaarlijks wordt vastgesteld.
Uit de inhoud van het artikel blijkt helaas, dat niet van een richtlijn gesproken kan worden, want een verplichte richtlijn is niet minder dan een bevel.
Een der leden van de commissie WAP deelde mij mede, dat in principe de adviezen van het GMV gevolgd zullen worden. Het GMV spreekt inderdaad nog van adviezen, maar het besluit van de LV betekent voor de kerkenraden een plicht. Het enige recht dat voor een kerkenraad overblijft, is het recht om het traktement, dat door anderen wordt vastgesteld, uit te betalen.
Als lid van de traktementscommissiwe van de regio Alkmaar-Zaandam heb ik de afgelopen 6 à 7 jaar helaas moeten vaststellen, dat het GMV te veel in het voordeel van de aangesloten leden predikanten adviseerde. Op zich is dit begrijpelijk en in een verhouding werknemer-werkgever ook vrij normaal.
Maar wat gebeurt er, als de inbreng van de werkgever, respectievelijk van de kerkenraad, tot nul gereduceerd is?
Het besluit van de LV is te eenzijdig en schiet volledig aan haar doel, nl. een goede verhouding tussen predikant en kerkenraad, waarbij een goede honorering past, voorbij.
Ook al zou een kerkenraad van plan zijn de richtlijnen van het besluit te volgen, dan zou het toch beter zijn dit besluit niet te ratificeren.