WAP-besluit geen richtlijn (2)
2004-10-01
'Plaatsing van ingezonden stukken betekent geen instemming van de redactie. Anonieme brieven worden niet opgenomen en ingezonden stukken mogen in het algemeen niet langer zijn dan 250 woorden. De redactie behoudt zich het recht voor brieven in te korten.' - Jaargang 48
- nummer 19
D. Kramer uit Assendelft laat in zijn commentaar merken dat hij het WAPbesluit van onze kerken niet begrepen heeft en vermoedelijk ook niet gelezen (Opbouw van 17 september 2004). Het betreft de aangenomen richtlijn voor honorering van predikanten, gebaseerd op de GMV-normen terzake. Br. Kramer vindt het geen richtlijn maar een bevel en dat zou de rechten van de kerkenraden ernstig schaden, dus roept hij de kerken op om dit besluit niet te ratificeren, zelfs niet als je het ermee eens bent.
Het is goed dat de kerken zich realiseren dat ze een richtlijn aangenomen hebben voor de traktementen.
Daarom is deze reactie zo gek nog niet. Maar verder is het wel vreemd.
We gaan er van uit dat het WAP-rapport in de regio Alkmaar-Zaandam van te voren besproken is en dat br.
Kramer (lid van de traktementscommissie) daarbij aanwezig is geweest.
De vier afgevaardigden van deze regio hebben vervolgens hierover op de LV gesproken met die van de overige regio’s en ze zijn tot een unaniem oordeel gekomen. Dat oordeel leverde overigens geen bevel maar een richtlijn op. Er staat: ‘De kerken zullen zich aan onderstaande richtlijn houden, dan wel verantwoorden waarom ze ervan afwijken. Die verantwoording vindt onder meer plaats bij goedkeuring van de beroepsbrief (art. 7 AKS) en bij de regeling voor ontslag (art. 10 AKS) maar omvat ook de gewone verantwoordingsplicht van een kerkenraad aan gemeente en predikant.’ Laat niemand schrijven dat de inbreng van kerkenraden tot nul gereduceerd is. Het zijn de kerkenraden, die via hun afgevaardigden in goede orde en unaniem een besluit hebben genomen over een richtlijn voor arbeidsomstandigheden. Dan mag je ervan uitgaan, dat de kerken zich aan hun eigen afspraken houden.
Het recht om al dan niet een besluit te ratificeren is een groot goed. Het behoedt de kerken voor heerschappij over het geweten. Maar je dient de kerken niet met een oproep om van dit hoge goed gebruik te maken om de simpele reden dat je geen zin hebt om je aan de afspraken te houden.
Overigens: dit en andere besluiten zijn na te lezen in de besluitenlijst op www.ngk.nl/lv2004.
ds. Willem Smouter, voorzitter van de LV Lelystad