Een lied voor onderweg (3) - Een psalm uit de diepte
2004-10-15
Ontmoeting en gebed- Jaargang 48
- nummer 20
In Psalm 130 komt iemand aan het woord, die diep in de put zit. Dat kan zijn oorzaak in iets persoonlijks hebben, maar ook in iets gemeenschappelijks.
Denk aan Gods volk in ballingschap waarin het door eigen schuld is terechtgekomen. Die eindeloze schuld van onze haast onuitroeibare ontrouw tegenover God (verg. Jeremia 2). Wat voelt de dichter zich ellendig! Iets van dat gevoel kun je ervaren bij de muziek van Arvo Pärt’s De Profundis. Luister naar die muziek, en draag daarna het gesprek op aan de HERE.
Bezinning vanuit de bijbel
• Lees ook nu weer de psalm in verschillende vertalingen. Dan zul je zien dat het lied gestempeld wordt door vijf V’s: vergeven, vrezen, verwachten, vertrouwen en verlossen. Zing de bewerking van deze psalm in Gezang 19.
• De dichter roept uit de diepte, omdat ongerechtigheden hem dwarszitten. Ongerechtigheid is dat de HERE en de mensen vergeefs op je hebben gerekend. Je eigen ongerechtigheid, maar ook die van anderen kunnen je erg eenzaam maken. Je kunt het voortdurend in gedachtenis houden: steeds weer aan denken, bij elkaar optellen, koesteren. Wat speelt hier de hoofdrol, andermans of eigen ongerechtigheden?
Zou het ook niet het besef van gemeenschappelijke schuld tegenover de HERE zijn? (zie ook de aangrijpende gebeden van Daniël (Dan. 9) en Nehemia (Neh. 9) Maar als Hij nou eens al die ongerechtigheden zou 'bewaken'... Maar bij U is vergeving, ruimte om te leven (vgl. Micha 7: 18-20)!
• Deze vergeving sust je geweten niet in slaap, maar maakt juist actief: 'Opdat Gij gevreesd wordt.' Dat is een vrees, dieoals iemand eens schreef- je bang maakt om God boos te maken. Maakt vergeving inderdaad zo’n ander mens van je?
• Wie weet heeft van Christus’ vergeving leeft vol verwachting. Dan wordt je leven niet meer gestempeld door de donkere nacht van diepe schuld, maar door de stralende morgen met nieuwe kansen. Dan is er basaal vertrouwen, omdat je zijn Woord van liefde en genade kent.
• De psalm eindigt met een loflied voor Israël, de hele gemeenschap (vs 8). Er is een weg ten leven (Jes. 40) Hij zal verlossen, totaal! Voor de vijf V’s heb je die gemeenschap ook nodig. Ga samen na hoe de gemeenschap daarin concreet een rol vervult resp. kan vervullen.
Lofliederen en voorbede
Prijs God om zijn bevrijdende liefde! Zing Gezang 365 en de klassieke woorden van Psalm 103, en natuurlijk Psalm 130. Draag elkaar aan Hem op.
| Schuld Er is een tijd geweest dat het taboe was om te spreken over schuld en schuldgevoelens. Wie dat deed kon meewarig worden aangekeken. Dat was toch een vervelend overblijfsel van een primitief soort religieuze opvoeding, en een verwrongen Godsbeeld… Intussen wordt daar weer wat genuanceerder over gedacht. De oppervlakkige sorry-cultuur is onder kritiek komen te staan vanwege allerlei schandalen en traumatische gebeurtenissen. Er mag nu weer openlijk over schuld èn vergeven gesproken mag worden. Misschien komt er dan ook weer ruimte voor de ervaring, dat bijbels schuldbesef je wel klein maakt – voor God -, maar je niet kleineert en juist weer overeind helpt. |