Zwanger
2004-10-15
De telefoon gaat. Twee dagen later zitten we tegenover elkaar. Ineke van Duren en ik. En dan komt het verhaal.- Jaargang 48
- nummer 20
Ze is zwanger. Even valt het stil. Zestien jaar, bijna zeventien.
En daarna vertelt ze verder.
‘Ik kies voor het leven’, zegt ze. ‘Ik ga ervoor’.
Wat ben ik dankbaar. Ik zeg dat ook. Ze beseft dat het stom is wat ze gedaan heeft, maar er groeit nieuw leven in haar en daar kiest ze bewust voor. Wat het allemaal betekent, dat besef je op dat moment niet. Eerst eindexamen en daarna een vervolgopleiding.
En God?
'Dat weet ik allemaal niet.
Het is verwarrend en ik heb een heleboel vragen'.
We hebben het samen over de toekomst. Hoe verder? De komende tijd blijft ze gewoon bij haar ouders Wilma en Erik. Ook voor hen en haar broers en zus is het ingrijpend.
We spreken af dat ik in het gemeenteblad er iets over zal schrijven. Ze hoopt dat de mensen haar dan niet zullen aanschieten en vragen gaan stellen. Ze heeft al een paar 'praatpalen' en dat vindt ze voldoende.
Aan het einde vraag ik: 'Zullen we nog samen bidden'?
Dat doen we.
In de weken daarna hoor ik over hulp uit de gemeente en van vrienden.
Van de ene kan ze een babyuitzet krijgen, een ander wil oppassen. Wat een warmte.
Daar word ik stil van.
Uit een van de ruim 80 plaatselijke NG kerkbladen nemen we met toestemming dit stukje over. De namen zijn uiteraard veranderd.