Uit de regionale vergadering
2003-02-28
Regiovergadering Utrecht d.d. 19 december 2002- Jaargang 47
- nummer 5
Veel tijd besteden we aan het discussiestuk van de Commissie voor Contact en Samenspreking (CCS) over de omgang met Gods Woord en de belijdenis.
We beginnen met een rondje waarin elke regiokerk gelegenheid krijgt verslag te doen van de beraadslaging in de eigen kerkenraad naar aanleiding van het discussiestuk.
(Alle regio-afgevaardigden is gevraagd eenzelfde soort verslag ook rechtstreeks, schriftelijk aan de CCS te doen toekomen).
Na deze rondgang constateren we dat er een grote mate van onderlinge herkenning is in de (kennelijk typisch Nederlands-
gereformeerde) wijze van vasthouden aan de leer van de kerk - meer naar de geest dan naar de letter - en de breedte van de gereformeerde traditie. Onbevangen wordt uitgesproken dat we onszelf herkennen als staande en gaande in het spoor der vaderen.
Wel maakt de vergadering de kanttekening dat dit vasthouden aan de leer in onze tijd kwetsbaar is. Als oorzaken worden genoemd een gebrek aan kennis, vooral bij de nieuwe generatie gemeenteleden en ook de enorme diversiteit aan instromende nieuwe leden. De discussie is een aansporing om de kennis van de belijdenis(geschriften) blijvend te bewaren, bijvoorbeeld door de catechismuspreek of het lezen en bespreken van een stukje belijdenisgeschrift ter opening van de kerkenraadsvergadering.