Psalmen zingen met Jezus (3): De dood heeft niet het laatste woord
2006-04-14
Ontmoeting- Jaargang 50
- nummer 8
Het eerste vers van Psalm 116 is zowel in de berijming van 1773 als in die van het Liedboek een bekend en geliefd vers. Zing beide versies en vertel wat het bij jullie oproept aan herinneringen en emoties.
Bezinning vanuit de bijbel
• Wie afgoden maakt zal worden als zij. Maar omgekeerd: als je vertrouwt op Hem, die je gemaakt heeft zul je worden als God. Hij zegent, jíj zegent. Hij spreekt goede woorden over jou, jíj spreekt goede woorden over Hem, én je spreekt goede woorden over en tot de mensen. Een zegen voor je omgeving, tot in eeuwigheid! Daarmee eindigde zo ongeveer Psalm 115.
• Psalm 116 gaat verder: Inderdaad, onze God heeft ons lief. Moet je maar eens horen wat ik meegemaakt heb. De dood had mij in zijn wurgende greep, maar ik heb geroepen tot God en Hij redde me uit zijn klauwen. Ik bleef op Hem vertrouwen, ook toen de mensen om mij heen me in de steek lieten. Zij hielden geen woord, maar God…!
Ga aan de hand van bijvoorbeeld het evangelie van Matteüs (26:36-75) na, hoe de ontrouw van vrienden en de trouw aan God werkelijkheid werden in het leven van Jezus. Begrijp je hoe deze woorden Jezus bemoedigd moeten hebben?
• Ook vandaag kunnen kinderen van God dit lied zingen, bijvoorbeeld nadat ze een wurgend hartinfarct overleefd hebben. Het einde leek gruwelijk dichtbij, en dan toch opnieuw mogen wandelen in de landen der levenden! Maar als het niet gebeurt? Wat had Jezus nu concreet aan de Psalm, toen Hij de laatste adem uitblies? En wij, zijn volgelingen?
• De Psalmist weet dat de dood van één van zijn getrouwen kostbaar is.
Dat laat Hij niet maar lopen. De dood kan zijn kinderen ook niet vasthouden (zie ook Handelingen 2:24). God zal je weer terugbrengen bij zijn volk om Hem te loven. En dat volk zal een machtig grote club worden! (zie het vervolglied Psalm 117) Dat werd ook al gezegd aan het eind van de bekende lijdenspsalm 22. Wat een troost voor Jezus, dé getrouwe.
Maar ook voor allen die door en met Hem trouw zijn gebleven aan God. In het licht van het nieuwe testament kunnen we aan de hand van het slot van Psalm 116 tegen stervenden zeggen: Tot ziens in het nieuwe Jeruzalem bij Jezus! Inderdaad, het is écht waar: ‘en levenslang ben ik niet eenzaam meer.’ Wat vind je van de stelling: Pas als je Psalm 116 samen zingt, kun je hem persoonlijk beleven?
Slot
Zing in verbondenheid met het lijden en sterven van Jezus Psalm 142. En in verbondenheid met zijn en ons toekomstperspectief Opwekking 54. Een uitbundig Pasen gewenst!
| Toekomstmuziek Wie heeft dit als klein kind niet meegemaakt? Je ziet ontzettend op tegen de tandarts. Maar je klemt je vast aan iets wat na die datum gaat gebeuren. Daar verheug je je zo op, dat het tandartsbezoek haast niets meer voorstelt. Zo heeft Jezus dat gedaan met het lijden dat aanstaande was. Hij dacht aan tafel met zijn discipelen aan de grote Toekomst die voor Hem lag (Hebreeën 12:2). Daarbij hielpen Hem de Psalmen. Zoals Psalm 117 die oog vraagt voor alle volken die straks de HERE God zullen gaan loven. Overstelpt door Gods liefde voor hen. Dat is Toekomstmuziek die alles anders maakt! |