Doopmenu naar keuze
2006-04-28
Plaatsing van ingezonden stukken betekent geen instemming van de redactie. Anonieme brieven worden niet opgenomen en ingezonden stukken mogen in het algemeen niet langer zijn dan 250 woorden. De redactie behoudt zich het recht voor brieven in te korten.- Jaargang 50
- nummer 9
Naar aanleiding van het artikel ’Doopmenu naar keuze’ van P. Kurpershoek in Opbouw nummer 5 van 3 maart 2006.
Als er aandacht gevraagd wordt voor de verschillende dooptradities staat er onder het kopje ‘reformatorisch’ dat de doop wordt gezien als symbool ‘ondersteunend voor de verkondiging en het geloof daarin’ enerzijds, maar anderzijds ook een bezegeling van Gods verbondenheid met zijn mensen. De nadruk zou liggen bij het handelen van God.
Dit suggereert dat de doop een soort bezegeling van God is en als je die niet hebt, dan mis je wat! ‘Hij schenkt zijn genade omwille van het offer van Christus’ leven.’ In de bijbel lees ik dat God Zijn Zoon ten offer heeft gegeven voor de héle wereld en Zijn genade is voor de héle wereld! Hij heeft een verbond gesloten en daar is de doop geen teken van, maar het bloed van Jezus Christus. Dat moet je echter wél aanpakken.
Je bent geschapen met een vrije wil en het is Gods’ verlangen dat je voor Hem kiest en het offer van Zijn Zoon aanneemt. Je leest in de doopteksten ook steeds dat er een keus moet worden gemaakt: neem je Jezus als Zoon van God aan als jouw Redder en Verlosser, dan laat je je dopen, dan begin je een nieuw leven.
De heer Kurpershoek schrijft dat je in een baby goed de afhankelijkheid ziet en God Zijn verbond niet met individuen gesloten heeft maar met de gemeenschap van zijn volk. Bij de doop zou het kind daarom begrepen zijn in het geloof van de ouders. Dat een kind door de doop begrepen zou zijn in het geloof van de ouders, kan ik nergens vinden in de bijbel. Wél staat er dat een kind geheiligd is in de gelovige ouder(s), maar niet door de doop maar door de genade van God.
Daarom hoef je je ook niet af te vragen waar de plaats van een kind zou zijn in de gemeente; dat hoort er wat God betreft gewoon bij. Als het kind opgegroeid is moet het ook zelf het offer van Jezus aannemen. Door de doop leg je je oude leven af en sta je op in een nieuw leven met Jezus als Heer van je leven. Je leeft voortaan niet meer voor jezelf.
De heer Kurpershoek zegt dat er van de doopouders een ja-woord wordt gevraagd, maar hoe kun je plaatsvervangend ja zeggen tegen God? Dat kan niemand voor een ander doen. De ouders kunnen beloven dat zij hun kind over Jezus zullen vertellen, maar later zal het kind toch zélf Jezus moeten aannemen. De doop van baby’s is dus meer voor de ouders, dan voor het kind, want dat is voorlopig al geheiligd in zijn gelovige ouder(s). Volgens de heer Kurpershoek stellen de Baptisten dat het heil een genadegave is welke de dopeling zélf in ontvangst moet nemen. Ik denk dat dit juist is. De doop is overigens voortgekomen uit het reinigingsritueel dat gewoon was onder de Israëlieten en steeds werd uitgevoerd als je tot God wilde naderen.
De heer Kurpershoek heeft het ook over de besnijdenis van kleine jongens en dat het voor de hand ligt dat kinderen gedoopt horen te worden. Echter de besnijdenis was een teken aan je lichaam dat je bij het Verbondsvolk hoorde; na de besnijdenis gingen de ouders nog naar de tempel om hun kind de Here voor te stellen, zie de beschrijving over Jezus als baby. De doop is geen teken dat je bij God hoort; er zijn teveel mensen die gedoopt zijn en God aan de kant hebben geschoven. Hun doop zegt niets, echter alleen door geloof wordt je behouden.
Wat de vragen betreft van de heer Kurpershoek over bijvoorbeeld de huisteksten, wie er bij het ‘huis’ hoorden, heb ik wel het een en ander gevonden. Ik verwijs dan naar het rapport ‘De wortels van onze doop – een zoektocht naar de oorsprong’ van Rolanda en Peter Noordzij, te vinden op Internet en ‘Waar komt de doop vandaan’ op Lichtdeslevens.nl.
Ik ben moeder van twee volwassen kinderen, schoonmoeder en oma. Ik had de kinderdoop gewoon aangenomen zoals dat in onze kerken gebruikelijk is, zonder daar verder over na te denken. Onze kinderen zijn als baby gedoopt. Als je in aanraking komt met de volwassendoop en dat wilt verdedigen, moet je je wel in de materie verdiepen!
Door Gods woord hierover, gedurende een paar jaar grondig te onderzoeken, hebben de kinderen en ik en nog een aantal mensen uit onze gemeente besloten ons een jaar geleden te laten dopen door onderdompeling.
Omdat dit niet mogelijk was/is in onze gemeente, zijn wij voor de doop uitgeweken naar een andere gemeente.
Wij zijn nog steeds lid van de NGK Wormer en zouden willen dat mensen zélf zouden nadenken en onderzoeken hoe het nu zit met onze doop, zonder de volwassendoop als ketterij aan de kant te schuiven. Er is genoeg over geschreven – voor en tegen – en als je bij Google het woord ‘doop’ intypt, kun je voorlopig voort. Leg naast de bijbel wat je gevonden hebt en onderzoek Gods woord zelf!