'Ik heb de koran gelezen'
2003-06-06
In mijn omgeving ken ik niemand die dit gedaan heeft: de koran lezen. Je doet het ook niet zomaar. In mijn geval kon ik er bijna niet omheen.- Jaargang 47
- nummer 12
We hebben in Ede mensen met een islamitische achtergrond, die christen geworden zijn en op dit moment is er een islamiet die christen wil worden.
Ik geef hem catechisatie. Ook zijn we als kerken in gesprek met de moskeeën in Ede. Dat kwam door de oorlog in Irak. Het gemeentebestuur leek dat een goed idee. Kortom, ik werd gedrongen om de koran te lezen.
Ik heb aan de Heer voorgelegd dat ik dit ging doen, omdat ik dit voor mijn gevoel moest doen. Ik dacht, dat ik de koran wel mooi kon lezen in de week vakantie die voor ons lag.
Had ik dat maar niet gedaan. Ik kreeg tweemaal een niersteenaanval en mijn vrouw werd zwaar verkouden.
Ik begrijp dit ook wel van de Here. Het is niet zonder risico dat je zo’n boek openslaat.
Vanaf deze vakantie behoor ik tot degenen die de koran gelezen hebben.
Ik kan niet meer zeggen: 'Ik heb hem niet gelezen.' Ook is het gedachtegoed mijn gedachtegoed binnengeslopen en dat zal niet meer hetzelfde zijn. Predikanten moeten dat kunnen, denkt u misschien. Dat ben ik wel met u eens, maar je begeeft je als predikant door de boeken die je leest in zoveel waarheidsgebieden, dat de gezonde waarheid die je kent en waar je uit leeft, zich voortdurend moet wapenen tegen nieuwe virussen. Net zoals je computer, of misschien beter je eigen lichaam.
God heeft me gewaarschuwd met pijn en daar ben ik niet ongevoelig voor.
Een boek van na Christus
De koran is een redelijk dik boek, maar lang niet zo dik als de bijbel.
Mijn exemplaar (vertaling van dr. J.H. Kramers met een flink register.
Uitgever Agon Elsevier) telt aan uitgeschreven korantekst 640 bladzijden.
De hoofdstukken heten soera’s, in totaal 114. Het zijn een soort preken, die van lang naar kort zijn geordend.
Het zouden openbaringen van Allah aan Mohammed zijn die hij tussen 600 en 632 na Chr. heeft gekregen.
Na zijn dood zijn ze opgetekend. Al direct is er een opvallend verschil: de bijbel is ontstaan in een periode van zeker 2000 jaar geschiedenis van God met Zijn volk; de koran in 30 jaar.
Mohammed leefde dus na Christus.
De koran is in feite ook gebaseerd – hoewel selectief – op de eerste vijf boeken van Mozes (thora) en de evangeliën. Mohammed beroept zich er voortdurend op. Hij ziet zichzelf als de laatste profeet, terwijl hij heel bewust de bijbelse profeten naar voren haalt als mensen die vóór hem als profeet optraden. Bijbelse personen als Adam, Noach, Abraham, Mozes, Aäron, Gideon, David en Salomo en niet te vergeten Jezus worden naar voren gehaald als mensen die het geloof in de ene god propageerden en waarschuwden voor de gevolgen als aan de boodschap geen gehoor werd gegeven.
De mensen in de tijd van Noach en de Farao met zijn leger in de tijd van Mozes (veel gebruikt voorbeeld) luisterden niet naar de profeet en hebben de gevolgen daarvan aan den lijve ondervonden, zo wordt ons voorgehouden in de koran.
Leven na dit leven
De boodschap van Mohammed is buitengewoon sterk gericht op het leven na dit leven, waar het vuur of het paradijs het verschil maakt tussen geloof en ongeloof. Het leven hier op aarde wordt daaraan volkomen ondergeschikt gemaakt en lijkt nauwelijks een waarde in zichzelf te hebben.
Wat moet men dan doen om islamiet te zijn? Geloven in de ene god Allah en de salat (de gebeden) en de zakat (aalmoes voor de armen) onderhouden. Wanneer christenen, joden en ongelovigen dit maar deden, dan zou hen een heerlijke toekomst wachten. De beloning van deze goede werken zou het paradijs zijn.
God vereenvoudigen?
Wanneer je de koran tot je door laat dringen, merk je dat de geheimen van de openbaring van de God van de bijbel zijn verdwenen. Allah, dat in feite gewoon god betekent, wordt getekend als de Almachtige. Maar iets als berouw of verdriet of lijden – wat wij wel kennen van de God van de bijbel - kent Allah niet. Ook andere dingen die wij niet echt goed kunnen uitleggen in de bijbel, maar eerbiedig naspreken, zoals de drie-eenheid van God, worden vereenvoudigd.
Volgens Mohammed is er maar één God. Allah heeft geen kinderen, zegt de schrijver van de koran herhaaldelijk. ‘Dienaar’ is dan ook het hoogste wat de islamiet kan bereiken. Jezus is volgens Mohammed wel een bijzonder mens, maar zeker niet de eeuwige Zoon van God.
Dat zou een dwaling zijn van de christenen. Als Mohammed gelijk zou hebben, waren wij wel van een moeilijkheid verlost. Want de verklaring van de drie-eenheid met de drie vormen van water en damp en ijs, komt mij toch altijd wat ongepast voor. En hoewel de verklaring van man en vrouw - twee personen die samen één zijn - iets beter past naar mijn gevoel, blijft de drie-eenheid toch een groot mysterie. God is groot, wij begrijpen Hem niet, verzucht een van de bijbelse profeten.
Dat moest maar zo blijven. Ook de onbegrijpelijke liefde van God, Die Zijn Zoon gaf voor het leven van de wereld, komt in het verhaal van de koran niet terug. Het wordt met zoveel woorden weersproken: Jezus zou niet gekruisigd zijn en gestorven en opgestaan om de zonden van de wereld te verzoenen en nieuw leven mogelijk te maken. Hoe Allah dan toch in de koran getekend kan worden als de vergevende en de barmhartige (het woord rechtvaardigheid zul je tevergeefs in de koran zoeken), is voor ons christenen dan weer een vraag.
Het lijkt erop dat Mohammed de goede God een handje wil helpen, door die dingen die moeilijk te begrijpen zijn, te vereenvoudigen.
Gods Almacht én Zijn Kwetsbaarheid bracht Mohammed terug tot zijn Almacht. Gods eenheid én de drie Personen Vader, Zoon en Heilige Geest bracht hij terug tot de ene god Allah. Gods rechtvaardigheid én Zijn barmhartigheid bracht Mohammed terug tot de barmhartige erbarmer.
Hoewel Mohammed mogelijk uit goede motieven handelde met de bedoeling alle godsdiensten en mensen te brengen onder die ene god, is de prijs die daarvoor betaald wordt wel erg hoog.
Te hoog wat mij betreft.
Mohammed ontneemt Jezus het Zoonschap van God én stelt zich boven de bijbel; Hij haalt er uit wat hij niet kan gebruiken. Mohammed laadt de bijbelse verdenking op zich dat hij een antichrist is (1 Joh. 2:22, 23).
Islamieten ontmoeten
Er is geen godsdienst waarmee het christendom meer gemeen heeft dan de islam, en ook geen waar het christendom zover van afstaat, omdat de islam het hart van ons geloof raakt. Bidden samen met de moskee zal niet kunnen. Praten met de moskee zal niet gemakkelijk zijn omdat er een (verborgen) conflict op tafel ligt over het diepste van het geloof. Praten onder leiding van het gemeentebestuur over hoe wij ons in Ede als moskee en kerk verhouden tot de overheid en tot elkaar als medeburgers kan een positief effect hebben.
En hoe kom je verder met mensen die een islamitische achtergrond hebben en die christen geworden zijn of willen worden. Het is niet gemakkelijk het geheim van de Schriften aan hen bekend te maken. Zij blijven in hun eigen taal bidden tot de Allah, omdat dat nu eenmaal de naam god is. Als zij bidden tot de God van Abraham, Izaak en Jakob, bidden ze een gebed dat christenen ook kunnen doen. Ook Allah is een vergevend god. Het gesprek zal vooral gaan over het kind van God zijn. Juist door de liefde en de intieme relatie met God worden ze tot het christelijk geloof aangetrokken. En dat God alles heeft gedaan wat nodig was om onze zonden te kunnen vergeven en nieuw leven met God mogelijk te maken, door de dood en opstanding van Zijn Zoon Jezus Christus.
In gesprek met David
Ik praat met David. Want zo heet hij – zeg maar, naar onze en hun David. Hij komt uit Iran en spreekt geen woord over de grens. Gelukkig zijn er in onze kerk mensen uit Iran die een beetje Nederlands kennen.
Hij komt uit een plaatsje in Friesland, maar gaat hier bij een christelijk familielid naar de kerk. De angst voor wat andere mensen van islamitische afkomst je gezin zullen aandoen als je christen wordt, is groot.
Hoewel ze beiden weten wat het betekent vluchteling te zijn, maken de islamieten in Nederland hun medemens die open staat voor het christelijk geloof opnieuw tot een vluchteling. Ik praat met David over de apostolische geloofsbelijdenis.
Wanneer je die hardop leest of zingt na de koran gelezen te hebben, gaat er een diepe emotie door je heen: Ik geloof in God, de Vader. Wat is dat heerlijk dat wij een kind van God kunnen zijn. Dat is wel heel iets anders dan dienaar, zeg maar slaaf.
David had graag de bijbel willen lezen in Iran vertelde hij, maar dat mocht niet. Vreemd eigenlijk, want in de koran is dat niet verboden.
David was in Iran rector van een middelbare school. Een van de eerste dingen die hij in Nederland gedaan moet hebben, was het lezen van de hele bijbel. Hij had hem al uit toen wij elkaar voor het eerst ontmoetten.
We hadden onlangs een doopgesprek samen met de mensen die David een beetje kenden. Waarom moest Jezus sterven, vroeg een van ons aan hem.
De tolk uit Iran – vroeger zelf ook een islamiet – vond het antwoord van David blijkbaar lastig om te ver talen. Twee woorden werden in het woordenboek opgezocht. God is rechter. Hij is rechtvaardig, zei David.
Mijn hart klopte sneller. Net dat woord wat in de koran niet voorkomt.
We moeten veel lege plekjes zelf invullen, vanwege het taalprobleem en dan leg je zo iemand mogelijk ook wel iets in de mond; maar vind je het gek dat ik moest denken aan Romeinen 3. Dat God rechtvaardig is, ook als Hij hem rechtvaardigt die uit het geloof in Jezus Christus is. Wij hadden het gevoel dat hij het had begrepen.
Het geheim van Gods gerechtigheid en barmhartigheid in Christus voor ons is weer terug.
Eerder al had ik David gevraagd op te schrijven wat hij in zijn gebed tegen God zegt. Hij schreef zijn gebed uit en dat werd vertaald:
Here God
Ik ben erg blij dat ik hier in Nederland de Heilige Geest ontvangen heb in mijn hart. Ik ben dankbaar dat ik hier ben omdat ik in Iran niet over Jezus mag praten, lezen of schrijven en ook niet voor Jezus mag kiezen. Verder wil ik U danken dat ik op deze nieuwe weg mag gaan. En dat ik via deze weg (en via U) mensen mag helpen en vriendelijk naar elkaar mag zijn. Ook ben ik U dankbaar dat ik christelijke mensen ben tegengekomen. Door deze mensen heb ik U leren kennen en mag ik naar uw kerk komen. Here God, door Jezus en de Bijbel heb ik Uw schepping gezien en wil ik een kind van U zijn, zodat ik meer mag zien en leren van U.
Amen.
Naschrift: in de tweede morgendienst van 15 mei 2003 heeft David in onze kerk in Ede de christelijke doop ontvangen.