Gereformeerde kerken erbij?
2003-06-20
Zomaar opeens verscheen een lawine aan nieuwsberichten over de overweging van 22 Gereformeerde Kerken om over te komen naar onze kerken.- Jaargang 47
- nummer 13
Logisch dat dat heel wat losmaakt, zowel in onze kring als in de SOWkerken.
Hoog tijd voor een stukje informatie.
Eerst maar even de feiten. Het is waar, dat diverse Gereformeerde Kerken zich al langer bezinnen op de vraag wat ze moeten, wanneer de synode hun niet de ruimte geeft om, zoals zij het noemen, ‘zichzelf te blijven’. Daar hoorden we al langer over en het werd concreet toen één kerk, die van Westbroek (in de buurt van Maarssen), echt een aanvraag deed om toegelaten te worden.
Het werd op een nog andere manier concreet, toen twee voorgangers een vertrouwelijk gesprek aanvroegen met de Commissie voor Contact en Samenspreking om namens vijftien kerken de mogelijkheid te bespreken om over te komen. Let wel: het werd door hen besproken als één van de mogelijkheden, dat is dus nog iets anders dan dat ze het plan zouden hebben die stap te zetten. De gereformeerde vertegenwoordigers maakten een verslag van het gesprek en zonden dat, samen met de andere opties die men overwoog, toe aan de intussen tot 22 aangegroeide groep kerken die ze vertegenwoordigden.
Dat lekt dan uit en dan gaat het gonzen...
Scheuring is geen geluk
Ik betreur de publiciteit, maar denk dat het ook onvermijdelijk is: wat hier ter discussie staat, is niet minder dan een aardverschuiving. Ds. Westerneng, voorzitter van het Confessioneel Gereformeerd Beraad, noemde publiek het aantal van 50.000 gereformeerden en op de Gereformeerde synode stelde iemand zelfs, dat niet 22, maar 400 kerken deze bezwaren zouden hebben.
Op het moment dat ik dit schrijf heeft de gereformeerde synode net besloten niet aan de bezwaren tegemoet te komen. Dat zet de zaken op scherp, maar ook nu nog kan het echt alle kanten op.
Bij alle publiciteit is er één ding dat me echt heeft geraakt en dat is de kop in Trouw, die luidde: ‘Scheuring’ in kerk geluk voor orthodoxen. Daar herken ik me echt totaal niet in. Een scheuring is nooit een geluk en of wij er blij mee moeten zijn, is voor mij nog helemaal de vraag. Maar ik zou het uit de sfeer van winst of verlies vandaan willen hebben en veel meer de inhoud op tafel willen krijgen en mensen elkaar zien ontmoeten. Laten we het maar eerlijk zeggen: publiek zie je nog niet veel meer dan dat de bezwaarde kerken het beheer over hun spulletjes niet kwijt willen en dat lijkt me iets te mager om Nederlands Gereformeerd te worden. In persoonlijke gesprekken hoor ik echt wel diepere tonen, maar daar wil ik ook publiek graag wat meer over lezen.
Vrouw in het ambt
En intussen speelt daar op een vreemde manier tussendoor dat onze Commissie Vrouwelijke Ouderlingen en Predikanten haar lang verbeide rapport af heeft en wel, tamelijk verrassend, met de unanieme aanbeveling om de mogelijkheid te openen voor vrouwen in deze beide ambten. Let wel: dit rapport heeft natuurlijk nog een hele weg te gaan van bespreking en beoordeling in kerken, regio’s en landelijke vergadering!
Ik zou er met klem voor willen pleiten dat we dit rapport heel rustig op z’n eigen merites beoordelen en het niet vermengen met kerkpolitiek. De totstandkoming van dit rapport en de conclusie ervan, staat tenslotte totaal los van de mogelijke plannen van de gereformeerden. Het is het resultaat van een bezinning waarmee we bezig zijn sinds Amsterdam-Centrum in 1978 het onderwerp kerkelijk aanhangig maakte. Simpel gezegd: het rapport gaat niet over kerkpolitiek, maar over de helft van onze eigen leden. En ik hoop van harte dat niet alleen de conclusie van het rapport aandacht zal krijgen, maar zeker ook de grondige studie die daaraan voorafgaat.
Het rapport is te lezen op www.ngk.nl en telt 180 pagina’s.