Van GKN naar NGK
2003-09-26
Wat beweegt een gemeente om aansluiting te zoeken bij het kerkverband van de Nederlands Gereformeerde kerken? Waarom maakt zo’n kerk zich los van het verband waartoe ze altijd heeft behoord ? Waarom juist gekozen voor de NGK en niet voor de vrijgemaakte of de christelijke gereformeerde? En gaat heel de gemeente zo maar mee?- Jaargang 47
- nummer 19
Allemaal vragen die bij je opkomen als je hoort dat de synodaal Gereformeerde Kerk van Westbroek bij de regio Utrecht het verzoek ingediend heeft om toegelaten te worden tot onze kerkgemeenschap.
Reden genoeg voor een gesprek met enkele kerkenraadsleden na afloop van de morgendienst van 7 september; een gesprek in een plezierige sfeer, dat lekker informeel verliep en heel open was.
Langdurig proces
De beslissing om Nederlands Gereformeerd te worden blijkt het eindpunt te zijn van een langdurig proces.
Het is begonnen met de moeite die ze in Westbroek hadden met de ideeën van Kuitert, Wiersinga en Den Heyer. De herhaaldelijk bij de ‘meerdere vergaderingen’ ingebrachte bezwaren stuitten op onbegrip en na jaren leidde dat tot een geïsoleerde positie binnen de classis.
‘We hadden het gevoel dat we niet meer serieus genomen werden.’ Daarnaast ging het Samenopwegproces (1) een rol spelen.
De vrees groeide dat binnen de SOW-kerken de macht en invloed van de synode nog sterker zouden worden. Uit het gesprek blijkt de angst daarvoor groot te zijn. Met name die ontwikkeling heeft een rol gespeeld in de keuze voor de NG kerken: daar kennen ze tenminste geen autoritaire synode. Zowel bij de Vrijgemaakten (2) als in de Christelijke Gereformeerde kerk (3) speelt de synode een te belangrijke rol, naar de mening van de kerkenraad.
Als NG gemeente heb je plaatselijk veel meer ruimte.
Realistisch beeld
Maar is het beeld dat ze in Westbroek hebben van de NGK niet veel te sterk geïdealiseerd?
De broeders ontkennen het hevig en ze weten waar ze over praten.
In groepjes hebben kerkenraads- en gemeenteleden diensten bezocht van heel diverse NG gemeenten. Ze hebben zich er thuis gevoeld, en er voldoende vertrouwen door gekregen.
De kerkenraad en door voorlichting ook de gemeenteleden weten dat er grote verschillen zijn tussen de plaatselijke gemeenten. Als voorbeeld noemen ze zelf Houten en Bunschoten. Dat er binnen de NG kerken zoveel plaatselijke vrijheid is, zien ze nu juist als een van de aantrekkelijke kanten. Terwijl die kerken toch ‘eenheid in de leer’ kennen.
Eenstemmigheid
De hele gemeente staat achter het besluit. Twee keer is – een druk bezochte – gemeentevergadering aan de overgang naar de NGK gewijd.
Enige reserve was er van de kant van een tweetal gemeenteleden die kort geleden uit een SOW-gemeente van elders overgekomen waren. Maar de beslissing is met algemene stemmen genomen en de gemeente ziet uit naar de ‘aansluitingsdienst‘ op 21 september.
Bekend patroon
Buiten de kerkdiensten om verlopen de activiteiten via clubs en bijbelstudiegroepen volgens het bekende patroon.
Van kinderclubs tot en met een jongerengespreksgroep en een Gemeente Groei Groep. Misschien toch nog een beetje bijzonder: de kinderclubs beginnen bij de vijfjarigen en staan open voor iedere Westbroeker in die leeftijdscategorie en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt. Met de plezierige bijkomstigheid dat de jaarlijkse kinder/jeugdkerstdienst veel belangstellenden trekt van buiten de gemeente.
De Gereformeerde kerk van Westbroek telt 235 leden (waaronder veel jonge gezinnen) op een totaal aantal inwoners van 1200. (En dan is er ook nog een NH gemeente in het dorp).
De gemeente is vacant, maar er is een beroepingscommissie werkzaam die op de eerstvolgende kerkenraads-
vergadering verslag zal uitbrengen.
Gevoel van bevrijding
Heel het gesprek met de kerkenraadsleden heeft een blij, opgewekt karakter. De gesprekspartners stemmen het toe: ze voelen zich opgelucht.
Er is vreugde in de gemeente; de overgang wordt als een bevrijding ervaren. Het zal 21 september een feestelijke zondag worden.
(1) Samengaan met de Hervormde Kerk ter plaatse zou overigens nauwelijks aan de orde zijn: het betreft een zware Bondsgemeente.
(2) Daarnaast blijkt de ‘warekerk-opvatting’ van de Vrijgemaakten een rol gespeeld te hebben, al heeft de kerkenraad wel kennis genomen van de ontwikkelingen op dat punt.
(3) Ook de aanwezigheid van de vleugels binnen de CGK wordt als onaantrekkelijk ervaren.
Viering
Zondag 21 september wordt de toetreding in de morgendienst gevierd. Ds. P. Busstra van Bunschoten gaat voor.
Hij preekt over 1 kor. 3: 10-13 met als thema ‘Jezus Christus het fundament.
Het gospelkoor ‘Sparks of Joy’ ondersteunt de blijdschap en versterkt het feestelijk karakter van de dienst.
Uit elke kerk van de regio Utrecht zullen twee vertegenwoordigers aanwezig zijn, terwijl de genabuurde regio (Amsterdam-Haarlem) twee leden afvaardigt.
En de jeugd?
Nieuwsgierig of zo’n overgang nu ook leeft bij de jeugd schiet ik een paar tieners aan. Bij de eerste vang ik bot; het zegt hem allemaal niet veel. Maar bij de volgende drie heb ik beet. Ze zijn heel positief: ‘Ik voel me thuis in deze kerk; en nu blijft het zoals het is, we hoeven niet met anderen samen op weg.’ (Rick (13)).
Marcella (14) en Anneke (17) zijn even enthousiast als later de kerkenraad blijkt te zijn.
‘Maar hebben jullie dan enig idee, wat dat is, Nederlands gereformeerd?’ ‘O ja,’ reageert Anneke, ‘ik ben een paar keer in de kerk van Breukelen geweest. Daar vond ik het fijn.’ Ze weet waarover ze praat: Als ik zeg dat de dominee daar erg ziek is, vertelt ze dat het nu beter met hem gaat. Marcella is erg blij – net als Rick trouwens - met hun jeugdgroep Ichtus, waar ze over de bijbel praten en ‘leuke dingen’ doen. In de kerkhal hangt een grote foto van de jeugd op quads. (Voor mij een nieuw fenomeen: een soort vierwielige brommers).
Over de kerkdiensten weten ze minder te vertellen. De diensten verschillen sterk doordat ze telkens andere voorgangers hebben. Een uitzondering was ‘de dienst met ds. Veenhuizen kortgeleden.
Dat was leuk’. En ze hebben onlangs een jeugddienst gehad op initiatief en met medewerking van Ichtus. Na de aansluiting krijgen ze andere dominees; ze zijn ervan overtuigd dat alles dan veel mooier wordt.
Ze zitten met nogal wat jongeren uit de gemeente op de evangelische middelbare school De Passie in Utrecht.