Geboortekaartje
2009-09-25
In onze omgeving worden de laatste tijd nogal wat kinderen geboren. Een felicitatiekaart is dan gauw geschreven, maar niet altijd heb ik er één in huis. Dan haal ik de overvolle schoenendoos met geboortekaartjes van zolder en plak het plaatje van zo’n oud kaartje op een blanco lichtblauw of roze kaart. Dat heb ik afgekeken van iemand die dit al jaren doet met gewone ansichtkaarten. Voor een halve euro verkoopt ze de ‘nieuwe kaarten’ ten bate van Red een kind. Ik ben een dankbare afnemer, want hoewel ik zelf dozen vol kaarten heb, ben ik daar nogal gierig mee. Ik heb er gewoon een emotionele band mee. Nee, niet met die kaarten op zich, maar met de mensen die ze ons stuurden. Die doos met geboortekaartjes pakken is beslist een gevaarlijke bezigheid voor mij. Ik zit dan een tijd met zo’n kaartje in handen: Anneke, geboren in 1976. Zie de ouders voor me. Niet zo lang geleden spraken wij ze weer eens. Anneke is getrouwd en gescheiden. Of : Peter, geboren in 1972. Verloor een paar jaar later zijn mama. Toen papa hertrouwde kreeg dat jongetje het heel zwaar. Fijn dat hij nu zelf een lieve vrouw heeft.- Jaargang 53
- nummer 19
En hier: een Catharina uit 1982 en ook gestorven in dat jaar. Ik zie nog dat kleine kistje waarin ze weggedragen werd door haar vader.
Weer een ander kaartje: Joost uit 1964. Hoge ambtenaar op een ministerie. Van zijn ouders weet ik dat hij niet meer kan geloven. Zijn kinderen heeft hij dus ook niet bij God gebracht. Dat doen die grootouders nu maar voor hem. Eén van zijn kinderen is verstandelijk gehandicapt. Maar zingen kan hij als de beste. Leuke, vrolijke liedjes, met gebaren en manieren. De grootouders vinden het prachtig maar missen pijnlijk die versjes, die dit hun zo dierbare kleinkind ooit geborgenheid en troost kunnen bieden. Het genre ‘Jezus is de goede herder’ zit niet in zijn repertoire. Toen dat verdriet eens ter sprake kwam bij hun zoon uit 1967 (Hans, volgens het geboortekaartje) zei die heel rustig: ‘Maar daar heeft de Heer toch allang in voorzien? Zalig de armen van geest, want voor hun is het koninkrijk der hemelen.’
Ik zoek een mooi plaatje voor een tweedehands felicitatiekaartje en daar ben ik nu al een uur mee bezig. Ik vouw de kaartjes open en zie aan me voorbijgaan de ouders en de kinderen.
Van een groot gedeelte weet ik wat er van ze geworden is, maar van de meeste niet. Veel ouders die ons een kaartje stuurden zag ik bij het doopvont staan. Er zijn er bij die nooit meer in de kerk komen. Waar zijn jullie gebleven, lieve mensen? Er wordt naar jullie gezocht!
Het ‘nieuwe’ kaartje is klaar. Felicitatie zegenbede adres postzegel brievenbus.
Hierboven hebben ze weer handen vol werk aan een nieuwe generatie ouders en kinderen.
En grootouders niet te vergeten.
Ytje Veefkind
Ytje Veefkind is lid van de NGK in Amersfoort-Noord.