Aids affects us all
2009-10-23
Jeugdwerkland is constant in beweging. Elke maand spreekt André Maliepaard (ngj@ngk.nl), jeugdwerkadviseur van het NGJ, met iemand uit zijn netwerk over een ontwikkeling of een nieuwe uitgave.- Jaargang 53
- nummer 21
Uit de papieren zak (hoe kan het ook anders als je werkt voor Tear – TEgen ARmoede?), komt de toolbox ‘act positive’. Een project over HIV/Aids. Ik merk dat ik kritisch aan het gesprek begin. Matthijs van Pijkeren: ‘HIV/Aids raakt jongeren in andere werelddelen direct, maar voor ons is het een ver-van-ons-bed-show. Maar het raakt Nederlandse jongeren wel degelijk. Zij lopen ook risico’s.’ Act Positive is van de Europese Unie. Het klinkt wat ingewikkeld, want het project wil jongeren helpen om de EU zelf ervan te overtuigen dat ze hun beleid op het gebied van HIV/Aids bestrijding in de praktijk gaan brengen.
Beleid
Matthijs legt de drie peilers uit van het Europese beleid. ‘Zorg, preventie en behandeling. Preventie gaat al snel over condooms, maar het preventiebeleid gaat verder.’ De voorlichter jongeren van Tear geeft een voorbeeld: ‘Jongeren ten zuiden van de Sahara vormen de belangrijkste risicogroep voor het krijgen van HIV/Aids en alleen condooms werken niet. Ze weten vaak niet hoe ze ermee om moeten gaan. Het verhaal gaat dat seks dan niet lekker is en dat de condooms slecht zijn.’ Volgens Tear gaat het meer om goede voorlichting en het maken van eigen keuzes. ‘Als ik in een situatie kom, wil ik dan wel seks en hoe zeg ik nee?’
Life-skills
‘Dit klinkt meer algemeen dan christelijk?’, gooi ik Matthijs voor de voeten.
‘Kerken zijn veelal actief, in het verleden vaak met een veroordelende houding. De laatste vijf jaar zijn ze juist het meest actief. De wereld zegt: het maakt niet uit als je het maar veilig doet. Wij zoeken daarin een weg en kiezen voor goede voorlichting op life-skills.’ Hij gaat gedreven verder. ‘We willen jongeren een geestelijke basis geven. In combinatie met condooms is dat een goede methode. Op die manier is er in Azië en Amerika geen HIV/Aids epidemie gekomen. In Afrika was het te laat. Dorpen missen hele generaties. Er zijn wel kinderen en bejaarden, maar geen volwassenen tussen de 30 en de 50. Je ziet dat vrouwen daar hun lichaam verkochten, omdat ze geen andere manier wisten te bedenken om aan geld voor voedsel voor kun kinderen te komen. Ze wisten wel iets van Hiv/Aids, maar te weinig. Daarom zijn life-skills programma’s belangrijk.’ Jongeren krijgen een cursus waarin ze – vanuit Bijbels perspectief – leren dat hun lichaam kostbaar is en dat je het niet zomaar weg moet geven.’
Bruine ogen
Ik geef het nog niet op. ’We praten over daar, we leven hier, waar SOA’s toenemen. Zielige bruine ogen zijn zo weer vergeten. Twee tellen later gaat het gesprek over de nieuwe mobiel.’
Matthijs pareert. ‘We willen stap dieper gaan. Bijvoorbeeld door langs scholen te gaan. Jongerengroepen kunnen een toolbox aanvragen en op hun jeugdclub tot vier avonden daarmee bezig zijn.’ Ik moet toegeven, de handleiding en DVD zien er goed uit. ‘Vanaf december komen we met workshops, die gratis te boeken zijn. Dat wordt een soort spel, waarin je zelf ervaart hoe het is om in een geïnfecteerde omgeving rond te lopen. Het is niet zo verschillend! Ook zij worstelen met relaties en seksualiteit, net als jongeren in Nederland. Ook zij moeten nadenken over hun toekomst. Alleen is HIV/Aids daar een groot issue. Wij willen ze een mogelijkheid geven om daar iets mee te doen.’ Aan het eind kijk ik nog even in de bruine ogen van Rachel, 13 jaar. Verloor vader en moeder aan aids. Een prachtig filmpje. OK. Ik ben om. Allemaal bestellen, die toolbox.
Info
www.actpositive.nl.
Naast Tear, participeren ZOA en Woord en Daad ook in dit project.