Niets en niemand kon hem scheiden van Gods liefde
2002-08-23
In de nacht van zondag op maandag 22 juli, korte tijd nadat hij naar bed was gegaan, is ds Henk Doorenbos ontslapen in zijn Heer en Heiland. De dood heeft hem verrast, ook al was hij er op voorbereid. Hij wist dat hij een kind van de dag was geworden.- Jaargang 46
- nummer 16
En hij was ook niet bang om te sterven, omdat hij geloofde dat de Here Jezus voor zijn zonden gestorven was.
Ds Doorenbos tobde al een hele tijd met zijn gezondheid. Zijn hart was niet sterk en de laatste weken bleek ook zijn bloed niet helemaal in orde.
Hij kon er zo intens wit uitzien. Een week eerder was hij onverwacht in het ziekenhuis opgenomen.
Verschillende onderzoeken volgden, maar voordat alle uitslagen binnen waren, werd hij al voor het weekend uit het ziekenhuis ontslagen. Hij mocht maar heel kort thuis zijn bij zijn vrouw, toen de Here hem voorgoed Thuis haalde. Het was genoeg.
Ds Doorenbos heeft de Here mogen dienen als Dienaar des Woords. Dat zat er al heel vroeg in. Zijn vader was gereformeerd predikant op Urk. Maar om theologie te kunnen studeren moest Henk op 12-jarige leeftijd het eiland verlaten en doorliep hij in Groningen het gymnasium. Daar begon hij ook aan de studie theologie. In de oorlogsjaren moest hij zijn studie onderbreken omdat hij bij een razzia was opgepakt en te werk gesteld werd in Duitsland.
Hij heeft zijn studie vervolgens voltooid in Kampen aan de Oudestraat. Op 10 december 1954 werd hij bevestigd als predikant van de kleine Vrijgemaakt Gereformeerde gemeente in Maastricht, 29 jaar oud. In Maastricht hebben ds Doorenbos en zijn eerste vrouw, Sytske Schrijver, goede jaren gehad.
Maar ze zijn er niet lang gebleven.
Vier jaar later verhuisden ze naar Nijmegen, waar het leven in de pastorie veel moeite en verdriet heeft gekend.
Het heeft veel van zijn krachten en gezondheid gevergd. Na ruim 6 jaar heeft ds Doorenbos het ambt neergelegd in de Vrijgemaakte Kerken en is hij overgegaan naar Gereformeerde Kerken (synodaal). Hij heeft daar geen gemeente gekregen, maar ging zondags voor waar hij gevraagd werd. Na twee jaar is hij met emeritaat gegaan.
Ds Doorenbos en zijn vrouw verhuisden naar IJsselmuiden en daar kreeg hij een baan op het archief van de gemeente Kampen. Eind jaren ’70 overleed zijn vrouw na een ernstige ziekte.
In 1981 trad ds Doorenbos in het huwelijk met Eef Buitenhuis, een weduwe uit de gemeente van IJsselmuiden en samen met haar heeft hij nog 21 goede jaren mogen beleven. In die tijd diende hij zo af en toe de gemeente van IJsselmuiden in het pastoraat en gaf hij catechisaties en ging voor in de diensten.
Vijf jaar geleden zijn ds Doorenbos en zijn vrouw verhuisd naar Kampen. En zo hebben wij hem leren kennen.
Vriendelijk en voorkomend. Trouw in het bezoeken van de kerkdiensten en meelevend met anderen. Maar ook kritisch en heel direct in zijn uitspraken.
Daar moest je wel even aan wennen.
Hij kende de Schrift en hield er van om te studeren op een tekst en als hij preekte deed hij dat vrijwel altijd uit het hoofd en in het preken toonde hij z’n emotie.
De donderdag voor zijn overlijden bezocht ik hem in het ziekenhuis. Hij was monter en nog vol humor. Het gesprek ging nauwelijks over koetjes en kalfjes, maar heel direct over de essentiële dingen van het leven. Over de grond van het bestaan. Het geloof in de opgestane Here Jezus. Hij wist dat niets en niemand hem kon scheiden van de liefde van God.
Die troost is ook de troost van onze zr Doorenbos en van haar kinderen en kleinkinderen, met wie ds Doorenbos na hun huwelijk een goede band heeft gekregen.