De toekomst en Israël (3)
2001-02-02
In de vorige twee artikelen heb ik aangegeven dat ik bij de toekomstvisie in onze kerken elk vorm van een tijdpad mis*. Ik heb de vraag gesteld of dat niet komt omdat we aan het volk Israël, het oude volk van God elke plaats ontzeggen. Het is echter de vraag of de Here God dat ook gedaan heeft. Israël is nog steeds Gods volk, want God heeft hen niet verstoten. Juist omdat ze Gods oude volk zijn, hebben ze zoveel en zo zwaar moeten lijden in de geschiedenis. Maar de Here heeft nog beloften voor hen in het vooruitzicht gesteld. Zolang die beloften nog niet vervuld zijn, weten wij: Christus kan nog niet terugkomen.- Jaargang 45
- nummer 3
De gedeeltelijke verharding van Israël wordt weggenomen
We staan er in onze tijd mogelijk wat meer open voor Israël het oude volk van God, dan vroeger. Want twee millennia lang is Israël buiten beeld geweest. Al zijn er alle eeuwen door, net als Paulus, mensen met een Joodse achtergrond christen geworden, in grote meerderheid moest men niets hebben van Messias Jezus. Jezus Christus is niet alleen gekruisigd in Jeruzalem - weliswaar onder de heiden Pontius Pilatus, maar toch op voordracht van de Joodse leiders – maar ook het Evangelie van de Jezus, de gestorven en opgestane Heer, vond bij het joodse volk geen ingang. De apostel Paulus komt met een gezaghebbende uitleg van de toestand en de toekomst van het Joodse volk in Rom. 9 t/m 11.** Een van de dingen die hij naar voren brengt, is het volgende: ‘De Here God heeft Zijn volk voor een deel verhard met als gevolg dat de grote meerderheid van Israël Jezus niet als Messias kan aannemen. Dit is een straf van God over een volk, dat zijn oren en ogen afsloot voor het evangelie. Zij die niet wilden horen, kunnen niet meer horen’. Rom. 11:7 Maar dit verhindert Paulus niet om te blijven bidden voor zijn volksgenoten; Integendeel, hij ziet het als kroon op zijn zendingswerk als er enkelen uit de Joden de Here aannemen, want de verharding is perslot van rekening: gedeeltelijk. Maar er is nog iets; Iets hoopvols over Israël te melden: In Romeinen 11.25 komt Paulus met een geheim, dat God hem heeft geopenbaard: ‘Want, broeders, opdat gij niet eigenwijs zoudt zijn, wil ik u niet onkundig laten van dit geheimenis; een gedeeltelijke verharding is over Israël gekomen, totdat de volheid der heidenen binnengaat ….’ Dus als de volheid is bereikt, van de periode dat uit de heidenen mensen tot Christus komen, neemt de Here de gedeeltelijke verharding die over het Joodse volk lag, weg, en breekt er voor hen nog een periode aan, waarin velen uit het Joodse volk tot Christus zullen komen. *** Een andere ‘totdat uitspraak’, maar dan gaat het over Jeruzalem en het hernieuwde bezit van eigen land en stad door het volk Israël, vindt u in Lucas 21:24. We lezen daar: ‘en Jeruzalem zal door heidenen vertrapt worden, totdat de tijden der heidenen zullen vervuld zijn’. Ook deze ‘totdat’ staat in relatie met de volheid van de tijden der heidenen. Dus als de kerk uit de heidenen op het einde loopt, maakt God met Israël nog een nieuw begin in terugkeer naar land en volk en stad en openheid voor het evangelie.
De geschiedenis keert terug naar Jeruzalem en het Joodse volk
Dit geheim wat God aan Paulus bekend maakte, komt overeen met wat met wat Jezus zegt in Matteus 24: 14 ‘En dit evangelie van het Koninkrijk zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken, en dan zal het einde gekomen zijn’. Nadat het Evangelie de wereld rond is, is het einde blijkbaar dichtbij.
Jezus zegt zelfs: Dan zal het einde gekomen zijn. Opmerkelijk is dat direct na die woorden, de blik van Jezusdie in zijn woorden over de laatste dingen voor korte tijd gericht was op de wijde wereld van schepping en geschiedenis - weer terugkeert bij het uitgangspunt nl. de tempel in Jeruzalem: ‘Wanneer gij dan de gruwel der verwoesting, waarvan door de profeet Daniel gesproken is, op de heilige plaats ziet staan - wie het leest, geve er acht op - laten dan wie in Judea zijn, vluchten naar de bergen…’ Met andere woorden: De geschiedenis van de laatste dingen, die aan aanvang neemt met de voorzegging van de vernietiging van de tempel in Jeruzalem en het oordeel over het Joodse volk, zal ook weer terugkeren naar Jeruzalem en het Joodse volk. Datzelfde zegt Paulus en Lucas ook. Wie een beetje thuis is in de profetieën weet dat ‘de gruwel der verwoesting’ het altaar van Zeus was, dat in ‘ha makom’ dat is de de tempel in Jeruzalem 165 voor Christus werd opgesteld door Antiochus Epiphanes. Dan. 9-12 Iets vergelijkbaars zal opnieuw gebeuren, voordat Christus definitief terugkeert.
De volheid van Isra.l dicht voor de wederkomst.
Het geheim wat Paulus bekend maakte in Romeinen 11 en waarvan Jezus spreekt als Hij het heeft over de laatste dingen (eschatos), wordt ook bevestigd, wanneer wij het boek Openbaring lezen. Het gaat in Openbaring om het openen van de zeven zegels van de boekrol in de hemel. Wanneer de zevende zegel geopend is, komt Jezus Christus met het definitieve oordeel en de definitieve redding. Het zevende zegel, geeft dus de laatste periode aan, die uitloopt op de komst van de Heer. Opmerkelijk is nu dat, voordat het zevende zegel geopend wordt (Openbaring 8), er in Openbaring 7 sprake is van de schare die niemand tellen kan uit alle volken en talen en natiën. Deze schare, die niemand tellen kan, is al in de hemel.
Oftewel… de volheid der heidenen is binnengegaan. Op dat moment zijn er ook nog gelovige christenen op aarde.
Ze worden aangegeven met het getal 144.000. En – wie schetst onze verbazing – deze 144.000 komen allemaal uit de twaalf stammen van het volk Israël. 12.000 uit elke stam. De christenen die leven in de periode voorafgaand aan de komst van de Heer, zullen dus voor het grootste deel uit het volk Israël stammen; hiermee zal de volheid van Israël binnengaan. Rom. 11:12 Er zijn dus drie perioden in de wereldgeschiedenis.
1. De periode van Gods omzien naar Israël.
2. De periode van Gods omzien naar de volken.
3. En de kroon op de geschiedenis: Gods omzien naar Zijn oude volk Israël.
De houding van christenen tegenover de Joden
Wie iets wil begrijpen van Israëls afwijzing van Jezus Christus en het evangelie, kan verder komen als hij let op de uitverkiezing. De apostel Paulus begint in zijn gezaghebbende visie op de positie van Israël en hun toekomst (Rom. 9 t/m 11) niet voor niets met de uitverkiezing. De uitverkiezing is volledig ingegeven door Gods genade.
God kiest de mensen, niet om wat Hij in hen vindt, maar om wat Hij in Zichzelf vindt, namelijk Jezus Christus. Dat is het struikelblok geworden voor Israël; Gods verkiezende genade in Jezus Christus. Zij dachten dat zij Gods volk waren. Wat Israël vergat, is dat ook zij uit genade geboren zijn. Wanneer wij, mensen uit de heidenen, die door Gods genade in Jezus Christus gekozen zijn om deel uit te maken van het volk dat gered wordt, nu op onze beurt zouden neerkijken op Israël, dan laten we daarmee merken dat we heel weinig begrepen hebben van Gods genadige keuze voor ons. God koos ons niet omdat wij beter waren, integendeel. Maar Hij koos het dwaze om de wijze te beschamen en de heiden om de zogenaamde rechtvaardige te beschamen. God maakt goddelozen en zondaars rechtvaardig door het geloof in Jezus Christus. Hij maakt van vijanden vrienden. Of om het met Johannes de Doper te zeggen. God is bij machte uit deze stenen kinderen van Abraham te verwekken.
Wip-wap-werking
Haat tegen Joden en maatregelen waardoor zij benadeeld worden of pogroms, zijn evenzo vele blijken dat het christelijke Europa los raakte van zijn grondslag en dat is: Gods genade in Christus. Het hoogtepunt of ik zou liever spreken van het dieptepunt in deze geschiedenis is de Tweede Wereldoorlog geweest, waarin Hittler Duitsland heeft geprobeerd ‘die Endlösung der Judenfrage’ te realiseren. (Hitler-Duitsland probeerde het Jodenvraagstuk op te lossen door een volledige vernietiging van dat volk) In Romeinen 11:11 ev. begrijpen we dat deze dingen als een soort wipwap werken.
Wanneer de Joden Christus verwerpen en het evangelie afwijzen, worden heidenen aangenomen en gered. Wij worden dan het object van Gods goedheid, terwijl zij, de Joodse gemeenschap object wordt van Gods toorn.
Maar wanneer de christen geworden heidenen op hun beurt het Joodse volk afwijzen en kwaad te doen, dan zal Gods goedheid zich opnieuw wenden tot Zijn oude volk en Gods toorn zal ons treffen. Deze dingen hebben m.i. in de geschiedenis hun beslag kregen en hun dieptepunt gevonden in de tweede wereldoorlog. Toen dreigde - midden in het christelijke werelddeel bij uitstek - de totale vernietiging van de Joodse gemeenschap. Dat is ook het moment waarop Gods goedheid zich begon af te keren van de volken en toe te wenden naar Zijn oude volk. De blijken van Gods goedheid voor Zijn oude volk zijn: de internationale toestemming voor terugkeer naar het eigen land. De staat Israël. De overwinning van oorlogen, die menselijkerwijs wel verloren leken. Hiermee wil nu niet gezegd zijn dat er van de kerk niets meer deugt, en dat Gods oude volk goed is en gered wordt. Nee, wie in de kerk van Gods genade leeft en Gods geboden bewaart, wordt gered en wie zich in Israël keert tot Jezus Christus in wie Gods liefde openbaar is geworden voor Jood en Griek, zal ook gered worden. Wie zich niet bekeert wordt niet gered.
Het Joodse volk is terug in eigen land volgens Gods belofte en voorzegging. Jeruzalem is weer hun hoofdstad volgens Gods belofte en voorzegging. We staan relatief dichtbij de wederkomst omdat enkele stadia, die bepaalde momenten in de tijd markeren zijn gepasseerd. God staat op het punt – volgens Zijn belofte en voorzeggingde gedeeltelijke verharding weg te nemen en – in de laatste fase van de geschiedenis voor de wederkomst – Jezus Christus aan hen te openbaren.
Maar eerst moet er m.i. nog iets anders gebeuren: de verdrukking van de christenen uit de volken. Ik zou nog best veel dingen willen zeggen, maar aan alle goede dingen komt een eind. Ik heb in deze drie artikelen in Opbouw twee dingen willen benadrukken.
1.Wees geen kind in het kennen van de profetieën, maar wees een kind in boosheid.
2. Kijk naar wat de HERE bezig is te doen met Zijn oude volk Israël. Bidt voor de vervulling van Gods beloften voor Israël. En.. bereid je als gelovig mens uit de volken voor op een moeilijke tijd; de tijd van verdrukking, die volgens mij allang begonnen is. Waar is je wapenrusting?
* Tijdpad is mogelijk een goed woord. Ik zoek eigenlijk een woord voor ‘de dingen die moeten gebeuren voordat Christus terug kan komen’. Een zwangere vrouw kan na zes maanden niet zeggen: ‘Morgen kan het kindje komen’. Wij weten dat er 9 maand voor staat. Maar de gynaecoloog weet in welk stadium van groei het kindje is. Hij zag zeggen: ‘De longetjes zijn nog niet volgroeid’. Ik bedoel: Wij kennen niet de tijd, maar wel het pad. Wij weten wel welke dingen moeten gebeuren, voordat Christus kan terugkomen. Een van de dingen is: Het volk Israël moet terug zijn op eigen grondgebied met Jeruzalem als hoofdstad.
** Vertoont de apostel Paulus niet persoonlijk het beeld van Israël? Hij was de verharde Jood, die het evangelie afwees en de christelijke gemeente vervolgde. Christus Jezus heeft hem de ogen geopend.
Hand. 9:18 Paulus gaat uit van het gegeven dat in zijn tijd de periode van Gods toewending tot de heidenen is aangebroken. Deze periode moet eerst helemaal doorlopen zijn, voordat het Joodse volk kan worden bereikt.
Daarom wijdt de apostel zich aan heidenzending, met de hoop al in zijn tijd enigen uit zijn eigen volk tot Christus te brengen en met het geheim dat er in de geschiedenis vóór Christus komst, nog een periode zal zijn waarop de gedeeltelijke verharding over Israël weggenomen zal zijn en velen tot Christus kunnen komen. Rom. 11:11-27 en 1 Tim. 1:16,17
*** Over de woorden ‘totdat de volheid der heidenen binnengaat’. Mijn uitleg is: de gedeeltelijke verharding van Israël houdt dus een keer op. Indien het anders zou liggen, moet iemand mij eens die zogenaamde andere betekenis van dat woordje ‘totdat’ uitleggen. Dit geheim heeft alleen maar zin, als er voor Israël een vollere kans komt om Jezus Christus aan te nemen, voordat Hij komt. En dan – als er geen verharding meer is – zal er dus bij velen weer een open oor en oog in Israël zijn voor Jezus Messias.