Deze zorg ook onze zorg?
2001-07-20
In het Nederlands Dagblad van 19 juni lees ik: Nederlands Gereformeerde Kerken trekken zich de zorg van ‘zusterkerken’ aan.- Jaargang 45
- nummer 15
Is deze zorg ook ònze zorg? En waar blijkt dat dan uit? Het gaat hier over de zorg die de CGK en de GKV meermalen hebben geuit over de onduidelijkheid van de Nederlands Gereformeerde Kerken over de binding aan de Gereformeerde Belijdenis. En wij erkennen die onduidelijkheid; maar dóen we daar ook wat aan?
In de preambule van ons AKS verklaren enkele kerken, die het akkoord niet tekenden, wel de waarheid van Schrift en Belijdenis, zoals verwoord in de Drie formulieren van Enigheid, te aanvaarden.
Diezelfde toezegging hebben zij ook naar de CGK en de GKV gedaan.
Waarom dan dit niet met een handtekening gehonoreerd? Zijn we bang om ‘gescreend’ te worden of onder een van boven-af opgelegd juk te moeten doorgaan? Wanneer wij de broeders en zusters zowel kerkelijk intern als extern liefhebben, waarom dan die schriftelijke bevestiging niet gedaan? Waarom die één of twee mijl ter wille van de zo begeerde eenheid niet gegaan? Is de Kerk ons werkelijk een zorg? Of zal het ons een zorg zijn?
Nee toch! ‘Zoek de vrede, zoek de eenheid en jaag die na. Bid en werk, zolang het dag is.’