Ergernis
2001-10-26
Ik open vandaag met een muziekclip.- Jaargang 45
- nummer 21
Binnen het weekthema: ‘ergernissen’ past deze clip wel aardig, dacht ik.
Ik werk graag met muziek. Vooral videoclips uit de leefwereld van mijn leerlingen. Zijn ze gelijk goed wakker.
Ik start mijn verhaal met de vraag of er leerlingen zijn met ouders die nog grammofoonplaten hebben. ‘Wat zijn dat,?’ vraagt een gozer. Gelach is zijn antwoord.
Ik vraag naar artiesten. Breng het gesprek op Rolling Stones, Sex-Pistols en Alice Cooper. Ja, sommigen hebben wel zoiets thuis gezien.
Ik vraag wat opa en oma vonden van die muziek? Bijvoorbeeld van de live acts van Alice Cooper.
Hij deed iets met levende kippen op het toneel aan het eind van de voorstelling waren die dood.
‘Ah’, roept een leerling,’ Wat ranzig.’ Ik beaam het.
En zo gaat dat.
Jullie zullen nu ook wel weer muziek hebben waar je de vorige generatie mee schokt. Er wordt gegrinnikt.
Inderdaad. De band ‘Slipknot’ wordt genoemd.
Dan stel ik het volgende: ‘Leerlingen jullie zijn de deskundigen. Ik ben inmiddels wat ouder. Bijna zo oud als jullie ouders en zowaar, jongelui: Er is een meneer die met zijn muziek mij weet te schokken.’ Gegrinnik.
‘Ik wil jullie mening; ben ik oud, en dus gewoon te kleinzerig terwijl ik vroeger ook muziek luisterde die mijn ouders veroordeelden, of, beste leerling, is dit wat deze meneer laat zien en horen echt over een grens en is hij domweg onfatsoenlijk kwetsend?
Ze zitten inmiddels rechtop.
Benieuwd wat ze te zien krijgen.
Ik bereid het voor: Nu heb ik de aandacht en de ruimte om te spreken en gehoord te worden… Ik vertel over zijn cd. Holy Wood, (niet Holly, als in Hollywood, maar als in kruis van Christus) Ik vertel dat het heerschap zich op die cd als Christus gekruisigd afgebeeld heeft.
Hij noemt zichzelf de antichrist, en het derde beest uit openbaringen en in zijn videoclip disposeble teens laat hij het heilig avondmaal zien. Op de plek van Christus zit een aap met een doornenkroon. De aap wordt verderop bezongen als de ‘Ape of God’ en hangt daarna aan het kruis. Al deze beelden gaan vergezeld van opgezweepte jongeren, met zwart leren, welhaast fascistoïde uitstraling. De zanger verschijnt als ‘paus’ gekleed tussen veel fragmenten door.
Dan laat ik leerlingen kijken naar een videofragment van Marilyn Manson.
Ik zwijg, leerlingen zwijgen en kijken gefascineerd naar iets wat dagelijks langs kan komen op hun tv. (of op internet www.marilynmanson.com)
Na de clip kijk ik de klas rond.
Ik vraag willekeurige leerlingen om reacties.
Ik krijg dus de meest uiteenlopende reacties.
Ik ga niet in discussie, ik luister naar mijn jongelui. Hoop dat er christenen in de klas zijn die nu durven te getuigen en op zullen staan.
De klas die ik vandaag heb lijkt geen getuigen te hebben.
De tegengeluiden:’ Ach, zo moet je niet kijken, je moet niet alles letterlijk nemen, zet gewoon uit joh als je daar niet van houdt’, klinken mij veel te luid.
Een christelijke meid uit mijn klas zegt vervolgens: ‘Ach, christelijke liedjes kunnen mensen ook kwetsen hoor.
Mensen die denken dat God helemaal geen liefde is, worden ook gek van die EO programma’s met die liedjes over God.
Instemmend gemompel in de klas.
Verbijstering op mijn gezicht.