Bekende Schriftgedeelten als nieuw
2001-05-11
Bij het project van de NBV moet je niet alleen denken aan het selecte gezelschap van vertalers. Je hebt ook de kring van mensen, die over de schouders van deze noeste werkers meelezen. Menigeen is vanaf het begin op die wijze betrokken geweest bij de NBV. Opbouw vroeg vijf van deze directe omstanders naar hun kijk op de gestaag vorderende mammoetklus. Dit is wat zij er van vinden.- Jaargang 45
- nummer 10
Over het algemeen vind ik de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) een goede, eerbiedige en consistente vertaling, die ook goed voorleesbaar is. De eigen stijl, eenheid en structuur van een bijbelboek worden in deze vertaling zichtbaar.
Gekozen is voor een aanpak die recht doet aan de bedoeling en zeggingskracht van de oorspronkelijke tekst en die tegelijk begrijpelijk Nederlands oplevert. Dat leidt tot een boeiender resultaat dan dat van andere, ‘vrije’ vertalingen, waarbij soms de zeggingskracht van de oorspronkelijke tekst is verdwenen achter een façade van alledaagsheid.
Soms blijft er binnen de NBV-proeven sprake van een zekere ontoegankelijkheid. Maar die is eigen aan de betrokken onderdelen van het Woord zelf en daarvoor is Schriftuitleg nodig. Terecht hebben de vertalers die uitleg niet tot hun taak gerekend. In bepaalde bijbelboeken hebben de vertalers de neiging wat te veel uit te leggen, en wordt de vertaling wat minder brontekstgetrouw. Na kritische reacties hierop wordt in de laatste proefvertalingen meer recht gedaan aan de brontekst. Soms is de vertaling ook wat vlak en kleurloos of te wijdlopig.
Hoewel ik het niet met alle vertaalbeslissingen eens ben, is mijn indruk van de Nieuwe Bijbelvertaling overwegend positief. De vertalers proberen niet alleen woorden en zinnen te vertalen, maar ook de klank, de kleur en de intentie van de tekst over te zetten. Welbekende Schriftgedeelten komen als nieuw tot je. Het gaat erom dat ook nieuwe geslachten de HEER in hun eigen taal tot zich kunnen horen spreken.
Zuiver, maar ook verstaanbaar. Er mogen geen onnodige taalbarrières zijn om de boodschap te verstaan. Ik hoop dat de vertalers ook in hun vertaalarbeid van de laatste bijbelboeken recht blijven doen aan de brontekst.
Mevr drs M. Wilcke-van der Linde is mentor, decaan en docent aan de Evangelische Hogeschool, woont in Hoevelaken en is lid van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) te Amersfoort