Eén van tweeën
2000-02-18
Naar de kerk om te genieten- Jaargang 44
- nummer 4
Vorige week woonde mijn vrouw een afscheidsbijeenkomst bij van de commandant van het Leger des Heils in Nederland, commissioner Van Boven en zijn echtgenote (die dezelfde rang heeft). Een van de dingen waar zij mee thuis kwam was de volgende daar gehoorde uitspraak: 'Het geeft niet als het vanavond laat wordt - morgen is het zaterdag, dan hebben de meesten gelegenheid weer uit te rusten. En dan zijn we weer fit om te genieten van de samenkomst op zondag'.
Ik heb ook onder ons gelukkig dikwijls horen spreken van 'genieten' in verband met de kerkdienst.
Er wordt door gemeenteleden na de dienst wel getuigd - soms speciaal betrokken op de preek. 'Ik heb ervan genoten'.
Het klinkt soms als een verrassing die hun overkwam. We hebben er werkelijk van genoten!
Het verband tussen kerkgang en genieten wordt naar mijn inschatting onder ons toch niet vanzelf gevonden. Ik kan mij dat beter voorstellen van een mooi concert waar mensen zich op verheugen.
Ze kennen het programma, de dirigent en het orkest, de solisten en zelfs de muziek en kunnen dan zeggen: 'Ik heb er zin in, ik hoop er echt van te gaan genieten!' Naar de kerk gaan klinkt soms eerder als in de zin: 'Nee, zondag kan ik niet, dan moeten we naar de kerk'. Wie dat hoort krijgt daar niet een onbedwingbare lust van om ook eens mee te mogen naar de kerk....
Ik ben verblijd wanneer men mij....
Zijn de psalmen ons echt zoveel waard als we zeggen?
Want die spreken op de manier van het Leger des Heils. Nee, ik bedoel niet op de manier van arminiaanse uitspraken als 'Sinds ik Jezus aannam kwam de blijdschap in mijn hart'. Maar wel op de manier die ik eerder aanhaalde. Wat is het vanwege het evangelie de moeite waard in Gods huis te mogen zijn!
Hebben we niet alle reden te zingen: 'Bij U, mijn Koning en mijn God, verwacht mijn ziel een heilrijk lot' (Ps 84:2). En met Psalm 65: 'Gij, die ons in Uw huis verzadigt met alle overvloed'. Als dat geen genieten is! In de kerk komen we voor het evangelie. In de eerste plaats om daar te ontvangen!
Dat wonderlijke evangelie van de heilige God die onheilige mensen liefheeft. De Zondeloze die zijn Zoon gaf voor goddelozen! Vrijspraak in plaats van schuld! Dat is een schatkamer van genieting. Vanzelf weten we dan ook van dankzegging en lofprijzing. 'Hoe goed is 't onze God te prijzen!' (Ps 147:1) Kerkenraden en predikanten - en gemeenteleden niet minder- mogen er wel mee bezig zijn hoe het komt dat we het op zondag allemaal zingen, terwijl het ons op vrijdag opmerkelijk in de oren klinkt.
Wij knipten dit artikel van de hand van Prof. Dr. Maris uit het bekende blad: "De Wekker". Het blijft een belangrijke vraag hoe je naar de kerk gaat. Dat is niet elke zondag voor iedereen hetzelfde.
Verschillende factoren spelen in dit kader een rol. Er zijn er, die maar moeilijk de kerkgang kunnen opbrengen, maar niet durven weg te blijven. Ze weten van huis uit, dat ze geroepen worden God te ontmoeten in de samenkomst van de gemeente. Er zijn er ook, die met een hartstochtelijk verlangen uitzien naar de viering van Gods heil en daarom graag naar Gods Huis gaan. Of dan de preken altijd van niveau zijn? Of de organist steeds gevoelvol speelt ter begeleiding van de gemeentezang? Of je je dan niet eens ergert aan een broeder en/of zuster, die je onaangenaam behandelde? Ach, de kerk bestaat uit onvolmaakte mensen. Maar als je je met vreugde schikt onder de verkondiging van het rijke evangelie zal je zeker een zegen ontvangen.
Ik denk hierbij aan woorden van wijlen Dr J.J. Buskes, destijds hervormd predikant te Amsterdam: 'Zegen heb je niet in handen. Wat je in handen hebt zijn zegeningen, alle mogelijke gaven van God. Zegen is geen ding, maar een relatie, de nabijheid van God: zijn zorg, zijn genade, zijn vrede'. Dezelfde Buskes heeft ook geschreven naar aanleiding van die bekende gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar: 'De farizeeër gaat uit de tempel naar huis met zichzelf alleen. Hij heeft aan zichzelf genoeg. Hij is zelfgenoegzaam. De tollenaar gaat naar huis met Jezus'. Ja, dat is het. Die tollenaar stond niet vooraan, maar van ver. Hij was schuldbewust en smeekte om genade. Als je zo naar de kerk gaat kom je er steeds blij en dankbaar uit. Kijk dan maar over Gods grondpersoneel heen om in het geloof God te vinden en zijn naam te prijzen.