'No More Lies' zoekt naar Waarheid

2001-05-25
  • Jaargang 45
  • nummer 11
‘Tieners zijn nog zo echt, zo puur. Ze hebben de onschuld van een kind en willen zich tegelijkertijd groot voor doen. Het maakt hen kwetsbaar en daarmee gevoelig voor leugens. Ik wil ze ondersteunen in hun zoektocht naar de waarheid’, zegt Theo Dekker (29, ‘al tien jaar negentien’) uit Ermelo. ‘En ze op een eigentijdse, duidelijke manier de basis van het christelijk geloof brengen.’

Hij noemt zichzelf geen evangelist, geen artiest en geen cabaretier, maar wil simpel ‘als instrument in handen van God’ jongeren tussen 12 en 25 jaar op creatieve wijze aan het denken zetten en daarmee in contact met De Waarheid brengen. ‘Jongeren zien door de bomen het bos niet meer.’ ‘No more Lies!’, luidt daarom zijn credo en dat is tevens de naam van de stichting die sinds 1999 is opgericht om het groeiend aantal optredens in goede banen te leiden. Want niet alleen ‘niet-christelijke’ jongeren moeten volgens hem worden bereikt: ook de jongeren in de kerk moet duidelijk worden gemaakt dat er een keuze voor of tegen God van hen verwacht wordt. Onder de noemer ‘totaaltheater’ brengt Theo zo’n twintig maal per jaar op het podium een wervelend programma van mime op muziek, goocheltrucs, zelf geschreven liederen en houdt hij tussendoor korte toespraakjes. Dit alles wordt ondersteund met licht-, rook- en geluidseffecten. No More Lies richt zich zowel op tieners, jongeren en (jong)volwassenen, maar sinds kort ook op de basisschoolleerlingen van groep 6,7 en 8 in speciale ‘schoolprojecten’. Ook is
er een project voor leerlingen in het vierde jaar van het voortgezet onderwijs.

Mime
Theo, in het dagelijks leven leerkracht op een basisschool in Nijkerk, ontdekte tien jaar geleden op de Pabo dat hij met ‘mime’ het hart van mensen kon aanspreken. Samen met een medestudenten trad hij vervolgens geregeld op tijdens avonden van jeugdverenigingen en later ook tijdens evangelisatie-acties van Agapè. Dit mondde uit in theatergroep ‘After the Masquerade’.
‘Wil je jongeren pakken, dan moet het tegenwoordig in het Engels, dat zijn ze gewend’, verontschuldigt Theo zich voor de Engelse kreten die hij bij tijd en wijlen slaakt. ‘Alles moet bovendien flitsend zijn.’ Het duo stopte toen zijn collega-mimespeelster naar de zending in India vertrok. ‘Maar de verzoekjes om op te treden werden meer.’ Van het een kwam het ander. Theo, inmiddels getrouwd met Jacqueline, besloot verder te gaan onder een andere naam: ‘No More Lies’. Zijn vrouw ging hem volledig ondersteunen en twee tieners zorgden voor de praktische hulp tijdens optredens.
‘Doel bleef om jongeren de basis van het evangelie over te brengen.
Zonder al die randzaken als: ‘zing je psalmen of opwekkingsliederen, moet je een hoedje op naar de kerk of niet’.
Veel jongeren haken juist daarom af. Ze vinden het niet meer ‘echt’ in de kerk. No More Lies probeert de basis, Gods liefde voor ons, over te brengen. Te laten zien aan jongeren dat het echt voor hen is. Ze worden overspoeld met leugens die het tegenovergestelde willen doen geloven. Ik zeg: geen leugens meer en ook geen smoesjes. Blijf niet zitten. God klopt aan de deur van je hart en wacht.’

Chaotisch
Wie een optreden van Theo meemaakt, zal snel merken dat hij regelrecht staat voor zijn boodschap die recht uit zijn hart komt. ‘Ik houd me vaak ook niet aan het programma, daardoor is het soms chaotisch, maar dan vooral voor mijn crew. Ik ben voortdurend in gebed, let op het publiek en wil goed spelen. Steeds tast ik af: hoe komt het over?
Wat ik tussendoor wil zeggen, bedenk ik nooit van tevoren. Het moet geen gelikte show worden die vlekkeloos verloopt. Ik wil mijzelf zijn. Dat wat ik zeg, moet ‘doorleefd’ zijn. Het komt aan op echtheid. Soms voel ik heel sterk dat God via mij praat. Dan denk ik bij mezelf: hoe kan het dat mij dit te binnen schiet? Alles wat er toe bijdraagt dat de boodschap over komt, is prima.’ En werkt het? ‘Gaandeweg bouw je tijdens een avond aan een relatie met zo’n zaal en dat levert emoties op.
Elke keer merk ik aan reacties dat jongeren door iets in het programma zijn aangesproken.
Ik heb eerlijk gezegd bijna alleen nog maar positieve reacties ontvangen. Soms gebeurt dat ook later, via de mail.’ Zo kwam Theo naar aanleiding van een mimestuk in contact met een meisje, dat voor het eerst durfde te praten over een groot geheim dat ze al jaren bij zich droeg. ‘Het mimestuk gaat over een hart dat je weggeeft aan een ander, die je denkt te vertrouwen.
Maar diegene maakt het kapot en gooit het in duizend stukken. God zegt: geef het maar aan mij, ik kan die brokstukken heel maken. Naar aanleiding hiervan vertelde het meisje over haar incestverleden en dat ze zichzelf in het stuk herkend had.
Van zo’n verhaal schrik je dan wel! Soms jank je dan ook mee met iemands verdriet. Ik heb haar in contact gebracht met Stichting Chris voor verdere hulpverlening. Dat is weleens moeilijk: je zaait en het oogsten moet je aan anderen overlaten. Dat is een leerproces, maar je moet goed weten wat de taken zijn die God je geeft.’

Schade
‘We maken vaak mee dat God ons concreet helpt bij het verspreiden van onze boodschap’, vertelt Theo.
‘Onlangs gingen onze lampen kapot. De schade was elfhonderd gulden. Op de dinsdagavond na het optreden vergaderden we en spraken over de schade. Vervolgens kwam een telefoontje binnen waaruit bleek dat iemand duizend gulden had overgemaakt als gift. Terwijl we normaal giften ontvangen in de orde van tientjes. Zo’n stuk last lost God dan op.’ Het is een greep uit een reeks aan voorbeelden waarin God tijdig voorzag in de nood. ‘Het is heel bijzonder om zo bevestigd te worden in je werk.’ Maar de boodschap die No More Lies brengt is de tegenstander van God absoluut niet welgevallig.
Theo en Jacqueline merken in hun werk geregeld dat ze worden ‘tegengewerkt’.
‘Er gebeurt altijd wat, vlak voor een optreden. Of de stoppen springen, mensen komen te laat met sleutels van de deur zodat we gehaast moeten opbouwen, er breekt een bout spontaan, of we krijgen bijna een ongeluk op de snelweg’, vertelt Theo. ‘Zo rolde er eens vlak voor ons een vat van een vrachtwagen en kreeg een auto een klapband. De vreemdste dingen gebeuren.
Een crewlid zag, terwijl hij nog met een stekker in zijn hand stond, een flinke vlam uit het stopcontact komen. De technische dienst keek de boel later na en stond voor een raadsel hoe het kwam dat na de steekvlam alle stoppen eruit waren geslagen. Zoiets gebeurt alleen vlak voor een optreden, waarschijnlijk in de hoop dat we uit onze concentratie worden gebracht. Je doet tenslotte iets wat de duivel niet leuk vindt. Ik heb geleerd daarom altijd van tevoren in gebed te gaan.’ Gebed werkt, zo ondervond een tiener onlangs toen het weer eens niet wilde vlotten op tijd te beginnen als gevolg van defecte apparatuur.
‘Zonder dat ik het wist had een groepje tieners gebeden. Ik had gemerkt dat het begin uitstekend ging. Later grapte een meisje: ‘Theo, ik heb voor je gebeden, hoor’, waarop ik zei: ‘Dat heb ik gemerkt, vooral de eerste tien minuten’. Ze was stomverbaasd:
ze hadden inderdaad, achterin de zaal, de eerste tien minuten intensief voor mij gebeden.’

Robots
In zijn avondvullend programma wil Theo jongeren goed wakker schudden. ‘God heeft geen robots van ons gemaakt, ook jongeren mogen meebouwen aan Zijn kerk. Ieder op zijn eigen manier. Zelf was ik al heel jong met geloof bezig. Eerst is dat het geloof van je ouders, je gelooft omdat het van je verwacht wordt. Op een gegeven moment greep God mij echter bij de lurven. Ik werd op de EO-jongerendag ontzettend gegrepen door liederen van gospelzangeres Charlotte Höglund.
Het ging over mensen die zich opgesloten voelden en konden uitbreken dankzij Gods liefde. Ik dacht: wat doe ik moeilijk! God heeft mij lief, ik hoef het alleen nog maar aan te pakken.
Sindsdien is er veel veranderd. Haar song ‘Stand up!’ gaat over het uitkomen voor je geloof, dat nummer heeft bij mij een knop omgezet. Van een ‘omdat het zo hoort’, werd geloof mijn levensdoel en hebben mijn vrouw en ik een bewuste keuze gemaakt voortaan volop voor de stichting te werken.’ En dat betekent in de praktijk heel wat drukbezette weekends, maar dat heeft het echtpaar er voor over, ondanks de zorg voor hun zoon en aanstaande gezinsuitbreiding.
Thema’s die Theo behandelt in zijn programma zijn: geestelijke wapenrusting, wat is het en wat kun je ermee; onthaasting; de schepping; de kracht van gebed; de gebrokenheid van de wereld en keuzes maken. ‘Centraal staat God die je vrijheid geeft, die klopt aan de deur, alleen zit de knop aan de binnenkant. Jij moet zelf open doen. Geef Hem de ruimte en ontdek hoe je daardoor verandert.’

Theo en Jacqueline Dekker zijn lid van de Nederlands Gereformeerde Kerk van Ermelo/Harderwijk/Putten.
No More Lies is volledig afhankelijk van giften. Een bijdrage kan gestort worden op bankrekeningnummer 35.46.38.122 t.n.v. Stichting No More Lies in Ermelo. Via 0341-564238 of e-mail kan een nieuwsbrief worden aangevraagd.
E-mail: nomorelies@planet.nl. Internet: http://home.planet.nl/~nomorelies.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief