Terloops
1999-02-05
Een bloeiende gemeente- Jaargang 43
- nummer 3
Een tijdje geleden werden er cijfers gepubliceerd inzake de teruggang in ledental van de hervormde en gereformeerde kerken. De cijfers logen er niet om. Als je die cijfers ziet en ook de ontwikkelingen dichter bij huis in de gaten houdt, is het goed om te horen, dat er ook nog gemeenten zijn, die uit hun kerkgebouw groeien. Ik denk aan de hervormde kerk van Bruchem, een dorp dichtbij Zaltbommel.
Sinds 1992 woont en werkt in Bruchem dominee H. Roseboom. Hij is een ’bondsdominee’.
Dat is in de Bommelerwaard niets bijzonders.
Hij onderscheidt zich wel van een aantal van zijn collega’s in de waard. Hij is minder ’zwaar’, hetgeen tot gevolg heeft, dat hervormden uit andere dorpen zondags naar de kerk in Bruchem gaan.
In het kerstnummer van het Brabants Dagblad werd uitgebreid geschreven over het kerkelijk leven in Bruchem.
Zondag is het in Bruchem rustig, behalve in de kerk. ’s Morgens zijn er dubbele diensten en om ongeveer half 11 ontmoeten de kerkgangers elkaar; de éne groep komt naar buiten en de andere groep gaat naar binnen.
De kerk van Bruchem werkt samen met die van Kerkwijk en sinds kort is er een tweede predikant werkzaam.
In genoemd artikel staat o.a. het volgende: ’De kerk van Bruchem straalt als een parel in de kroon van kerkelijk Bommelerwaard.
Met name jongeren voelen zich aangetrokken door de glans ervan.
Niet alleen kerkdiensten worden trouw bezocht.
Ook het jeugdwerk van de kerk is populair.
Jongeren zijn massaal te porren voor activiteiten in de kerkelijke verenigingsgebouwen Eben Haëzer te Bruchem en pro Rege te Kerkwijk.’ De jongelui denken niet over alles hetzelfde.
De meesten gaan zondags twee keer naar de kerk; anderen vinden één keer wel voldoende. Ook worden er wel eens uitstapjes naar andere kerken gemaakt.
Zo ging er eens een stel meisjes naar de Volle Evangelie Gemeente in Zaltbommel.
Ze werden uitstekend ontvangen, maar ze misten de ’vaste handelingen, de psalmen en de preek’.
Zaterdagavonds blijven de jongelui voor een groot deel gewoon in Bruchem. Ze gaan niet naar het ’refo-café’ in Gorinchem.
Het is daar beslist niet allemaal ’refo’ volgens enkele meisjes.
Het loopt dus goed in Bruchem, maar men slaat zich niet op de borst. Alles beweegt door de hand van God. Mensen zijn slechts instrumenten. „Het succes van deze kerk is door Hem geschapen”, zegt een kerkvoogd. Hij vervolgt: „... we zijn zeer dankbaar dat wij het succes van de kerk mogen beheren”.
En uiteindelijk gaat het niet om succes, maar om God, die Zijn Zoon naar de aarde zond.
P.C. van Wijk, Zaltbommel