Twee kanten
1998-03-20
Hoe zullen we reageren als Christus komt? Zullen we verrast zijn, of overrompeld of bang of blij? De komst van Christus heeft twee zijden: bevrijding én oordeel. Over die oordeelskant spreekt o.a. Openb. 14:14-20.- Jaargang 42
- nummer 6
Christus verschijnt als eens mensen zoon (vgl. Dan. 7:13,14) met een gouden kroon op zijn hoofd als teken van zijn heersersmacht en een sikkel in zijn hand als teken dat Hij het oordeel komt voltrekken. De sikkel is een instrument voor de oogst, dat is: de voleinding der wereld (Matth. 13:39). Het uur om te maaien is gekomen, want de oogst der aarde is geheel rijp geworden. Dat wil zeggen: de ongerechtigheid is volgroeid. Dát is het moment waarop het oordeel voltrokken wordt (vgl. bij de zondvloed Gen. 6:5: bij Sodom en Gomorra Gen. 18:20: 19:13: bij Kanaän Gen. 15:16). God houdt het maatglas bij. Als het vol is, is de wereld rijp voor het oordeel.
Die oogst wordt onder twee beelden getekend: dat van een akker met koren en dat van een wijngaard met druiven. De druiven worden getreden in de pers bak. Dat is in de Schrift vaker het beeld van Gods oordeel (zie Jes. 63: 1-6). De volkeren worden vertreden als druiven en hun bloed stroomt over de aarde, onafzienbaar ver, en meer dan kniediep tot aan de tomen der paarden.
Waar paarden waren, waren in die tijd legers. Met andere woorden: de oordeelsvoltrekking vindt plaats in het kader van een oorlog. Dat oordeel betekent tegelijkertijd de bevrijding voor de gelovigen. Want wie, als die grote en geduchte dag komt. de naam des Heren zal aanroepen, zal behouden worden. Die kant komen we tegen in Openb. 20: 11vvo Daar is sprake van twee boeken.
In het ene boek staat alles wat de mensen gedaan hebben. Op grond daarvan worden ze geoordeeld. Dat betekent dat het er niet best voor hen uitziet, want wie het van zijn werken moet hebben, kan alleen maar een veroordeling tegemoet zien (vgl. Rom. 3:20). Maar gelukkig is er ook nog een ander boek: het boek des levens. Daarin staan geen werken maar namen (zie Openb. 3:5 en 20:15). Het zijn de namen van hen die hun vertrouwen op Christus gesteld hebben. Vandaar dat dit boek ook wel genoemd wordt: het boek des levens van het Lam dat geslacht is (Openb. 13:8). Allen wier namen daarin geschreven staan, mogen deelnemen aan de bruiloft van het Lam (Openb. 19:7vv). In plaats van de smoezelige, vuile plunje van hun zonden krijgen ze smetteloze bruiloftskleren, die bestaan uü hun rechtvaardige daden. Het wordt hun gegeven die aan te trekken (Openb. 19:8). Met andere woorden: wetticisme en verdienstelijkheid krijgen geen voet aan de grond. Naar dat moment heeft de vrouw van het Lam, dat is: de gemeente van Christus, verlangend uitgekeken. Eenjongen en een meisje die willen trouwen, leven naar de trouwdag toe. Ook onze trouwdag, de bruiloft van het Lam. komt. We zijn al verloofd.Het zou toch te gek zijn als we niet naar de trouwdag uitkeken!