De vloek over de Gezegende en de zegen over de vervloekten
1998-04-03
Hoe treffend wordt de betekenis van Golgotha onder woorden gebracht in ons Avondmaalsformulier!- Jaargang 42
- nummer 7
Heel ons leven concentreert zich op wat hier aan de orde wordt gesteld. Tegelijk is dit kruis ook een kruis voor al het menselijk streven om los van God en los van Jezus Christus eigen boontjes te willen doppen.
Ik kan dat streven trouwens goed begrijpen. Het valt niet mee om telkens te moeten horen dat een ander het voor mij heeft opgeknapt, helemaal alleen. Dat ik aangewezen ben op het leven van een Ander, op het sterven van een Ander, op het offer van een Ander. Hier wordt een mens straatarm bij. Wij willen niet van de bedeling leven. Kennelijk zelfs niet, als zo'n leven een gezegend leven zou betekenen.
De Gezegende vervloekt
Intussen, wonderlijk is het wel, als de vloek komt over de Gezegende. Kijk, als de vloek komt over de vervloekten is dat heel erg, maar als de vloek komt over de Gezegende is dat ongehoord! Later zou de apostel Paulus sprekend over het geheim dat rondom Jezus van Nazareth hing, het zo zeggen: "En geen der beheersers dezer eeuw heeft van haar (dat geheim) geweten, want indien zij van haar geweten hadden, zouden zij de Here der heerlijkheid niet gekruisigd hebben" (1 Kor. 2:8v). Maar het gebeurde. Natuurlijk is het hele leven van Christus lijden geweest. Het kruis werd vervaardigd met het hout van de kribbe. Golgotha is wel de climax, toen ontlaadde zich de vloek in zijn volle hevigheid. Maar nu zou ik tegelijk willen zeggen: staar u niet blind op het kruis! Dat wordt wel gedaan. Een arts heeft eens uitvoerig uit de doeken gedaan wat er met gekruisigden gebeurde, hoe pijnlijk het was. Verschrikkelijk! En toch, staar u niet blind op dat lichamelijk lijden.
Blijf niet staan aan de voet van de kruisweg. Uw medelijden wordt niet gevraagd. Als de Here Jezus op weg is naar Golgotha: "Ween niet over mij, maar over uzelf'. Dat kruis doelt niet op de hevigheid van het lijden. Dat kruis heeft een andere taal. Welke taal is dat? Wel, het kruis spreekt de taal van de aarde die zegt: 'ik moet u niet'. En dat kruis spreekt de taal van de hemel die zegt: 'En ik neem u niet op'. Het is alsof we de echo van kerst horen: geen plaats! Zie Hem nu in gedachte daar hangen: God en mens beiden en nu verstoten door God en mens! Dit lijden is niet te peilen, dit ligt buiten onze horizont. Dit is niet mee te lijden en ook nergens mee te vergelijken. Dit lijden van Jezus Christus is er voor Hem niet geweest en niemand na Hem heeft dat ooit meegemaakt of zal dat ooit meemaken. De vloek over de Gezegende! En tegelijk hoort u hierin al iets van de zegen over de vervloekten.
De vervloekten gezegend
Mijn verlosser hangt aan 't kruis, en Hij hangt daar mijnentwegen, mij ten zegen. Van de vloek maakt Hij mij vrij, en zijn sterven zaligt mij. Velen kunnen niets met de leer van de verzoening door voldoening. Hebben wij er misschien ook teveel een louter juridische aangelegenheid van gemaakt? Wij spreken wel van 'schuld betalen' en daar is niets op tegen, alleen mogen die woorden nooit de indruk wekken alsof het om een 'handel' gaat! Alsof God als de Meedogenloze op de zijn eis blijft staan. Alsof Hij eerst bloed wil zien voordat Hij tot verzoening bereid is.
De Bijbel en ook de lijdensevangeliën vertellen ons niet van een liefdeloze God die maar moeilijk tot verzoening te bewegen is. Integendeel we hebben te doen met een God die werkelijk een Vader wil zijn. Doordat Hij Zelf uit eigen beweging het initiatief nam om zijn eigen Zoon te sturen als een offer voor deze arme wereld. God zelf is dus de Eerste in het verlossingsplan en het begint niet met een roep om bloed, het begint met liefde. En daarom zou het lijden van de Here Jezus op geen enkele wijze zegen over ons vervloekten kunnen brengen als het alleen maar lijden was. Niet het lijden op zichzelf heeft voor ons de vloek gedragen maar de liefde in dat lijden. Niet de spijkers hielden Hem vast op het kruis maar zijn liefde. Door zijn vloek-dragend werk bracht Christus zegen over ons vervloekten. Alleen nu moeten we wel oppassen.
Laten we nu niet gaan zeggen: Het begint met de vloek, dan komt Jezus en dan komt de zegen vanzelf. Want dan kon er wel eens twijfel in uw leven komen, misschien ongeloof. Vooral als de zegen uitblijft en u meer vloek meent te ontdekken dan zegen dan ontstaan er spanningen die u en ik niet kunnen verwerken. Misschien moet je zelfs zeggen: hoe sterker je gelooft, hoe meer je ook ziet dat er vloek rust op het mensenleven. In dit leven worstelen nog wel de vloek en de zegen.
Maar het einde zal toch zijn geen vloek, maar zegen. Dat zegt de Bijbel duidelijk: het einde van dit alles is geen vloek meer, geen gevloekten meer, dan de volle zegen. Ik zeg het maar met een woord van de Here Jezus: "Gaat in Gij gezegende en beërft het koninkrijk dat voor u is weggelegd".