Simonis over bidden
1998-04-03
Bisschop Simonis schreef bij gelegenheid van zijn 40-jarig priesterjubileum een boek over bidden. naar aanleiding van het Onze Vader. Dat is te zeggen. 'schreef', het is eigenlijk de weergave van gesprekken met hem Misschien verklaart dat waarom ik er geregeld bij moest denken aan de stijl die wij van prof. Jager kennen. Die kon schrijven zoals een ander spreekt: niet als een opgebouwd betoog, maar als een stem die bij je in de kamer zit. Voorggaand aan zijn bespreking van de verschillende beden vertelt de kardinaal ook over zijn eigen gebeds-praktijk. Hij benadrukt eerst, dat hij bepaald geen voorbeeldig bidder is, maar toch iets wil delen van wat voor hem belangrijk is geworden.- Jaargang 42
- nummer 7
"Bidden is een kwestie van:jezelf ajsluiten voor allerlei dingen waar je normaal mee bezig bent en met open handen voor God verschijnen" (p. 16). Verder beschrjjft hij dan. hoe belangrijk vaste gebeden en fotmuliergebeden voor hem zijn. Geregeld het Onze Vader, geregeld ook wat hij noemt 'typisch katholieke gebeden', en bovendien heeft hij destijds als diaken beloojd om cIagelijks het getijdengebed (brevier) te bidden.
Dat is voor het grootste deel psalmgebed. Deze nadruk intrigeert me. Wij kennen dat niet zo, ik ken dat niet zo. Bidden is voor mij vooral, dat ik allerlei concrete mensen en concrete noden bij God breng. Dat zou ik ook nooit willen missen. alleen al vanwege de concrete verhoringen die ik kreeg.Toch laat het me niet los: de gebeden van de Psalmen en de traditie. Het is toch ook te arm om alleen met een wensen-lijstje bij God te komen? Simonis schrjjft over het vaste gebed: "Het bewaart me voor een te grote subjectiviteit. En ook: waar vind ik de woorden en gedachten? Er zijn al zoveel bidders vóór mij geweest. Bidders in wie Gods Geest heeft gebeden. Het is heilzaam je bij hen te voegen. Hun gebeden zijn uitgekristalliseerd en een hele traditie geworden. Ze gevenje een veilig gevoel" (p. 24).
Voor de goede orde: wat dat op zijn beurt weer aan risico's oplevert. bespreekt de auteur ook! 1k blYf erover nadenken.
Het is overigens wel wat aandoenlijk. wat Simonis zegt over gebedsverhoring. "In filosofische zin is gebedsverhoring (of ook het smeekgebed) niet onproblematisch. Bidden om iets veronderstelt. dat wij de wil van God kunnen ombuigen" (p. 26). En dat kan eigenlijk niet, in filosofische zin dan. Wet .dat soort reserves zijn me echt vreemd. en volgens mij zijn ze ook vreemd aan de Bijbel.
Gelukkig werken deze kronkels in de rest van het boek totaal niet door. Bij de bespreking van het Onze Vader zie ik een man met levens-ervaring, die intens nadenkt over de betekenis van Jezus' volmaakte gebed. Het isfijn om te lezen: de eenheid van het leven gebracht bij de eenheid van God.
N.a.V. Kardinaal A.J. Simonis. Op de adem van het leven. Gedachten over het Onze Vader. Kok. Kampen, 1997.
141 pag., j 34.90.