Discipelen tussen dood en opstanding

1998-04-03
  • Jaargang 42
  • nummer 7
Dit is nog niet het wonderlijkst:
dat Hij werd vermoord.
ondanks zijn woorden,
ondanks zijn wonderen,
dood.

Dit is het vreemde:
dat wij nog leven,
leeg en alleen,
van alle hopen ver,
verslagen.

Stil.
Hier past zwijgen,
niemand iets wijs maken,
vooral niet ons zelf,
geen dromen die angst verdrijven,
geen pillen tegen de pijn,
stil, wachten,

tot het graf zijn mond open doet,
tot de Gestorvene ons opwekt,
tot de Meester mijn naam noemt.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief