Hoe gaan we om met onze welvaart?
1999-08-06
God is onze enige zekerheid inzake ons levensonderhoud.- Jaargang 43
- nummer 16
Alleen als we dat beseffen, is alles wat we van Hem ontvangen een zegen. Als we dat niet beseffen, komt het nog wel van God. Natuurlijk wel.
Toen Israël in de woestijn murmureerde om vlees, gaf God zoveel kwakkels dat ze erin stikten. Die kwakkels waren wel een gave van God, maar geen zegen. Dat geldt ook vandaag nog.Wie God niet erkent, eet zich dood aan zijn welvaart.Wie denkt dat hij alles aan zichzelf te danken heeft, gaat ten onder aan zijn smikkel-en-smul-partijtjes, verzekert zichzelf dood met zijn levensverzekering en stikt in zijn luxe. Alleen als God onze enige zekerheid is, zijn zijn gaven ons ten zegen. Daarom: als we onze ijskast opendoen om onze vleeswaren te pakken, als we onze kleerkast openen en staan te dubben welke jurk we nu eens aan zullen trekken, als we een muziekzaak binnenstappen en ons afvragen welke stereo-installatie we zullen kopen, als we achter het stuur gaan zitten van de auto die we zojuist gekocht hebben, als we de sherry en cognac ontkurken en in de glazen schenken, laten we dan niet bij onszelf zeggen: dat alles heeft mijn hand tot stand gebracht. Maar laten we dan beseffen dat we van God afhankelijk zijn.
Dat zou vandaag met brandende letters in ons hart geschreven moeten staan.We zouden het moeten graveren op onze armbanden en zegelringen, op onze poederdoosjes en sigarettenkokers.We moeten het onze kinderen leren aan tafel en als we met hen lopen te wandelen.We zouden ze als een sticker moeten opplakken boven ons bed, op het dashboard van onze auto, in onze ijskast, in onze portefeuille. Opdat we in onze welvaart en luxe niet vergeten dat God de enige zekerheid van ons leven is.