Zomaar een kerkgebouw
1998-05-29
In het begin van de jaren zestig toen de olierijkdom begon op te komen en Abu Dhabi nog een dorp was, ging de sheikh in een naburig land op bezoek. Tijdens dit bezoek werd hij rondgeleid door een zendingsziekenhuis.- Jaargang 42
- nummer 11
De sheikh, onder de indruk van de goede zorg en de goedkope medicijnen besloot dat in zijn emiraat ook zo’n hospitaal moest komen. Een Amerikaanse zendingsorganisatie hoorde van deze voornemens.
Zij zochten contact met de sheikh en kregen toestemming om in Al Ain, een oase op ongeveer 150 km van Abu Dhabi, een hospitaal te bouwen gespecialiseerd in kraamzorg. Dit laatste omdat het aantal sterfgevallen onder pasgeboren kinderen erg hoog was. Veel van de kinderen van de sheikh en zijn familie zijn in de loop der jaren daar in Al Ain geboren.
Vanwege het toenemende papierwerk in Abu Dhabi bij de aanvraag voor visa en om een korte verbinding met de autoriteiten te houden, besluit de zendingsorganisatie iemand permanent in Abu Dhabi te stationeren. Al vlug word deze persoon door christelijke expatriates in Abu Dhabi benaderd met de vraag Engelstalige kerkdiensten te gaan verzorgen. Rond 1979 worden deze diensten opgestart in de woonkamer van zijn huis. Ook Arabische diensten worden gehouden in deze woonkamer.
Maar de gemeente groeit en men komt ruimte te kort. Via de contacten van het hospitaal in Al Ain word aan de sheikh, ondertussen ruler (president) van de Verenigde Arabische Emiraten, gevraagd om een stuk land zodat een kerkgebouw kan worden gebouwd. De sheikh staat een stuk land aan de rand van de stad af en vanaf het begin van de jaren tachtig worden hier de diensten van de Evangelical Community Church (E.C.C.) gehouden.
Dagvaarding
Vijftien christelijke gemeenschappen maken gebruik van het gebouw en de oorspronkelijke gemeente is gegroeid tot ongeveer 100 man. Er is sinds 1990 een eigen dominee. Het gebouw is met stukjes uitgebreid en kan zeker 140 man herbergen. Tot in 1992 een aantal Arabische mannen een bezoek brengen aan het gebouw. Ze lopen wat rond, maken foto’s en vragen of dit een kindercrèche is vanwege de kleine stoeltjes in een van de zalen.
De aanwezige mensen ontkennen dit en vertellen de functie van het gebouw en de kleine stoeltjes die voor de kinderbijbelklas worden gebruikt. De Arabische mannen vragen of zij publieke vergaderingen houden in het gebouw. Dat is zo zeggen de aanwezige mensen. Of men daar toestemming voor heeft? Ja, in principe wel maar dat is vijftien jaar geleden bij de bouw allemaal mondeling vastgelegd. Men praat nog wat na en vertrekt weer.
Twee weken later ligt er een dagvaarding in de brievenbus van de voorganger.
Hij moet op die en die dag om zo laat verschijnen voor de rechtbank in Abu Dhabi. Als hij daar samen met een aantal Arabisch sprekende mensen van zijn zendingsorganisatie staat, wordt hem meegedeeld dat hij zonder toestemming openbare bijeenkomsten houdt op een plaats waar dat niet mag.
Het is een woonwijk. De dominee moet een brief ondertekenen waarin staat dat hij binnen dertig dagen moet stoppen met de diensten. Ook de andere gemeenschappen mogen daar niet meer samenkomen.
Dit is een geweldige klap voor de gemeente en haar dominee. Na vijftien jaar vrij diensten te hebben gehouden in een islamitisch land lijkt het nu te zijn afgelopen. Maar men gaat aan de slag. Via de goede contacten die zijn opgebouwd tussen het hospitaal in Al Ain en de autoriteiten in Abu Dhabi probeert men mensen te vinden die deze uitspraak kunnen terugdraaien. Veel van de huidige leiders zijn geboren in de begintijd van het hospitaal of hebben zelf kinderen die daar zijn geboren. Verschillende hooggeplaatste mannen worden benaderd maar evenzoveel keer laten zij niets van zich horen. De gemeente bidt en houdt vastendagen. Ook de andere gemeenschappen bidden en vasten. Tot tien dagen voor het einde van de uitspraak.
Uitkomst
In Al Ain in het ’Oasis’-hospitaal word een kind geboren van een hooggeplaatste regeringsfunctionaris. De man is erg tevreden over het hospitaal en raakt in gesprek met een van de mensen van de zendingsorganisatie. Hij prijst hun kundige verzorging en vraagt of ze nog wat nodig hebben.
Direct denkt de man aan de kerk in Abu Dhabi en de problemen die hen te wachten staan. Hij vraagt de Arabier om te wachten en belt de dominee van de kerk in Abu Dhabi op. De dominee legt het probleem voor aan de Arabische man. Deze zegt toe er wat aan te doen. Een aantal dagen later krijgt de dominee in Abu Dhabi een brief van het presidentiële hof. De gemeente moet vertrekken uit het huidige gebouw maar de sheikh heeft besloten de gemeente een vervangend stuk grond aan te bieden om daar een kerkgebouw te bouwen.
Daarnaast mag de gemeente voor de overbruggingstijd gebruik blijven maken van het bestaande gebouw en ten derde krijgt de kerk een bedrag van 1.8 miljoen dirham (ongeveer 0,9 miljoen gulden) om de veroorzaakte overlast te vergoeden. Veertien april 1994 neemt de E.C.C. haar nieuwe kerkgebouw in gebruik. De dominee en het bouwteam heeft niets gezegd tegen de gemeente als ze vrijdagsmorgens de oude zaal binnen komen.
De dominee vraagt de aanwezigen hun bijbels en andere spullen te pakken en hem te volgen. Daarop verlaat hij het gebouw en stapt in de auto. Zo vertrekt de gemeente naar haar nieuwe onderkomen en houdt daar op 14 april haar eerste dienst! Deze preek hield dominee Cam Anderson op vrijdag 17 april 1998 voor de gemeente in Abu Dhabi naar aanleiding van Psalm 145. „Van geslacht op geslacht roemt men uw daden, verkondigt men wat U tot stand bracht” (Ps 145:4, Groot Nieuws). Hij prees God om Zijn goede zorgen voor de gemeente in de afgelopen jaren en drukte ons op het hart om aan dit verhaal te denken als we het moeilijk hebben. Gods zegen toegewenst!