De Vader van krachten
1998-11-27
Het is in deze Snipper-verhaaltjes al eerder gezegd: wie iets van Afrika en zijn eeuwig gewroet met magie wil begrijpen, zal iets van het denken moeten aanvoelen. Het gaat in die dreigende benarde wereld om kracht. Wie zwak is – machteloos – wordt vermalen in de wirwar van botsende krachten. Nu is het verleidelijk èn oppervlakkig om middenin die wereld met de boodschap te komen dat God almachtig is. Wie dat doet trekt God omlaag tot het Afrika-peil van krachtgerommel. Daarbinnen wint Hij het dan. Eigenlijk is dat een schijn-Evangelie.- Jaargang 42
- nummer 24
Is God dan niet de Almachtige, Schepper van hemel en aarde? Ja, maar daar staat Vader vóór! Nu ontdekte ik pas later, toen ik al een tijdje in Afrika was, dat de Zoeloe-vertaling van de Apostolische Geloofsbelijdenis letterlijk zegt: ik geloof in God, de Vader ... en dan niet ’Almachtige’ wat je niet zo letterlijk kunt uitdrukken maar ’Somandla’ wat letterlijk betekent Vader van krachten. Je moet het Zoeloe wat beter kennen om dat weggestopte vader in ’so’ te kunnen ontdekken. Wat een zegen! Afrika brengt in zijn eigen taal een Bijbelse zelfcorrectie aan op zijn eigen kracht-theologie! Je hoeft het als zendeling alleen maar aan te wijzen en aan te scherpen.
Onze Vader is – met permissie – geen krachtpatser à la Afrika die als een bulldozer de antikrachten aan de kant schuift terwijl ik als ’gelovige’ boven in de cabine mag meerijden zodat ook mijn paadje in dit leven van vijanden op het werk, van mede-minnaars, van ziekten even wordt schoongeveegd.
Behalve dat zo’n God de Bijbelse niet is, loop ik met zo’n geloof ook al gauw vast. Gods kracht wordt bepaald en voor mij als kind begrensd door zijn Vaderschap. Er is heel veel dat Hij eenvoudigweg niet voor mij doet en misschien niet wil of kan doen omdat Hij als Vader verder kan kijken dan ik.
Een bulldozerbestuurder moet je manipuleren, omkopen of uitschakelen maar een vader moet je vertrouwen.
Zo kunnen we de Here Jezus ook hartelijk danken dat Hij ons het Onze-Vader heeft leren bidden. Voor magisch gemanipuleer is in de kind- Vader verhouding immers geen plaats.
Een kind leert dat Vaders prioriteiten en problemen belangrijker zijn dan zijn eigen zo vaak hij eerst voor Vaders naam bidt, en Zijn rijk en Zijn wil. Even wachten nog: jij komt zo dadelijk aan de beurt met je dagelijks brood. En dan aan het einde van het Onze-Vader kijkt het gezin van Vader weer omhoog naar waar als een omgekeerde regenboog de aandacht weer naar Vader wordt teruggeleid. Naar Zijn rijk en zijn kracht. In die volgorde!
Gods kracht, niet neutraal natuurkundig of chemisch meetbaar, is aan het werk binnen en voor zijn rijk of zeg maar Zijn grote familie Wie daarbuiten staat, mag niet meedoen en meebidden.
Zo heb ik met name de laatste jaren van mijn zendelingen-leventje niet vanuit het verbond en zelfs helemaal zonder het woord verbond, maar vanuit Gods Vaderschap binnen Zijn grote familie, het Goede Nieuws relevant proberen te maken voor mijn stukje Afrika. Van hieruit krijg je ook een handvat om dat moeilijke aan te pakken waaraan wij als Europese Christenen in de zending gemakshalve meestal maar voorbijgingen: de magie.