Ontboden
2000-04-14
Op weg naar Jeruzalem wil Paulus geen tijd verliezen in Efeze en neemt een schip dat aan Efeze voorbijvaart. Efeze aandoen zou teveel oponthoud veroorzaken en het hem onmogelijk maken met de Pinksteren in Jeruzalem te zijn. Maar als het schip waarmee hij reist, in Milete is aangekomen, ontstaat er toch wat oponthoud. En dat geeft Paulus de kans toch nog in contact te komen met de broeders uit Efeze. Hij stuurt iemand naar Efeze om de oudsten, de ouderlingen, te ontbieden (Hand. 20:17). De afstand tussen Efeze en Milete was ongeveer 60 kilometer.- Jaargang 44
- nummer 8
Die moest te voet of per schip afgelegd worden.
In beide gevallen zouden er enkele dagen, minstens drie naar mijn inschatting, verstrijken voordat Paulus de oudsten in Milete verwachten kon. En dan, als ze gearriveerd zijn, kan hij aan hen kwijt wat hij op zijn hart heeft en nog graag aan hen wil doorgeven.
We weten niet hoeveel ouderlingen er in Efeze waren. We zullen wel moeten denken aan een klein aantal, want de gemeenten waren nog niet zo groot. De meesten van hen zullen wel niet meer tot de jongsten behoord hebben. Maar we mogen er toch wel van uitgaan, dat één of meer van hen nog moesten werken voor hun levensonderhoud. Zij moeten hun werk en hun gezin voor een kleine week in de steek laten, want ze worden ontboden.
Er wordt zomaar beslag gelegd op hun tijd, op henzelf. Als je ouderling bent, ben je geen baas meer over je tijd. Die kun je niet meer naar eigen believen invullen. Er kan over je tijd en over jezelf beschikt worden.
Op een goede dag stapt er iemand bij je binnen en zegt tegen je: u moet onmiddellijk meekomen naar Milete; Paulus is daar en hij wil u spreken. Hoe zouden wij daarop reageren?