Ook een 'Open Hof' voor Alkmaar
2000-04-28
Aan de rand van Alkmaar ligt, ingeklemd tussen de autoweg en een woonwijk, een groenstrook met veel bomen. Hier moet zich ‘ergens’ het nieuwe kerkgebouw van de federatie van de Christelijke Gereformeerde Kerk en de Nederlands Gereformeerde van Alkmaar bevinden.- Jaargang 44
- nummer 9
"Welkom bij de geuzen!" staat er op een spandoek.
Een wat vreemde tekst om de verslaggever van ‘Opbouw’ welkom te heten.
Het blijkt dat de ‘buren’ van de ‘Open Hof’ vandaag (ook) feest vieren: een scouting-groep uit Alkmaar.
Na onder het spandoek van deze padvinders door te zijn gefietst vind ik ook het pad naar de ‘De Open Hof’.
De voorzitter van de bouwcommissie, broeder A. Verbokkem, leidt mij rond in het kerkgebouw.
Hij vertelt zijn verhaal op ingetogen wijze, maar er valt direct te zien dat de gemeente erg veel werk heeft verzet. Men mag dus best een beetje trots zijn op wat er van een vervallen honk van de padvinders gemaakt is.
Sinds de federatie van de beide kerken (in 1995) is men op zoek geweest naar een eigen kerkgebouw.
Ik vraag me af of er in Alkmaar niet een ‘tweedehands-kerkgebouw’ te koop was.
Inderdaad heeft de gemeente her en der gekerkt (als het gebouw waar men in kerkte voor andere doeleinden nodig was), maar uiteindelijk bleek er geen gebouw in aanmerking te komen.
Gebouwen van de Samen-op-Weg-kerken waren te groot, meer passende gebouwen bleken niet beschikbaar. Via contacten met de gemeente Alkmaar werd er ook naar leegstaande scholen en gebouwen van de gemeente gekeken. Ook het leegstaande gebouw van de scouting aan de (zuidwest-)rand van Alkmaar was een optie.
De meeste gemeenteleden waren er niet enthousiast over. Het gebouw zag er slecht uit, er was sprake van jaren van achterstallig onderhoud. Toen bleek echter dat de architecten die men om advies had gevraagd (Levien de Putter uit Goes en Menno Vissers uit Haarlem) juist in dit gebouw mogelijkheden zagen. Uiteindelijk ging door hun enthousiasme ook de kerkelijke gemeente overstag….
Breekwerk
Bij de start van de verbouwing was vooral veel breekwerk nodig. Hoe krijg je anders van een ‘hokkerig’ gebouwtje een ruime kerkzaal? Hele muren werden verwijderd, waardoor ook meer lichtinval mogelijk werd, ook al door het realiseren van een groot raam aan de zuidzijde. De buitenkant van het gebouw bleef intact, behalve aan de zuidzijde, waar in een aanbouw een hal, een crèche en twee vergaderruimten werden gesitueerd.
Ook werd er aan de zuidzijde in de kerkzaal een balkon gebouwd.
Daarnaast werd het hele gebouw fors geïsoleerd, werden er betonnen vloeren gestort en vloerverwarming aangelegd. De aannemer begon in april 1999 met zijn klus. Nadat deze met zijn deel van het werk klaar was kon de gemeente aan de slag. Op Eerste Kerstdag kon de eerste dienst in het gebouw worden gehouden.
Stoelen, orgel, preekstoel Het gebouw doet ruim en licht aan. De stoelen zitten prima. Geen wonder: ze komen uit een theater.
Er werden 300 stoelen aangekocht. Deze zijn allemaal uit elkaar gehaald, geschuurd en gelakt. Omdat de bekleding van een aantal stoelen niet meer goed was zijn er ongeveer 240 exemplaren overgebleven.
Het orgel (bouwer: Van Vulpen) staat er pas vanaf deze week. De klank is voor de kerkelijke gemeente dan ook nog een verrassing, morgen zal het voor het eerst in een kerkdienst te horen zijn. Het orgel was in Zeeland (Rilland) overcompleet geworden. Om het in deze kerkelijke ruimte te kunnen plaatsen moest de vorm enigszins worden aangepast. Het is in de afgelopen week geïntoneerd.
Preekstoel, doopvont en avondmaalstafel zijn uit hetzelfde tropische hout gesneden. Vanuit de gemeente bestaan contacten met een meubelmaker in Indonesië. Daar werden, naar een ontwerp van Bram Harder, deze elementen van het liturgisch centrum ‘gebouwd’ en vervolgens naar Nederland verscheept. In de kerkzaal van de ‘De Open Hof’ is niet veel kerkelijke symboliek aanwezig; opvallend zijn wel de (Ichthus-) vissen die op alle treden van de trap van de preekstoel zijn aangebracht.
Achter in de kerkzaal zijn prachtige foto’s van de zending in Bangui en Botswana opgehangen.
Wie deze kerk binnen komt loopt altijd langs deze foto’s. Dat is misschien ook wel een stukje symboliek: in iedere dienst zijn we verbonden met christenen in verre landen.
Buitenkant
Voor ‘buitenstaanders’ valt het gebouw pas op als kerk door de toren die er voor is gezet. Eén van de buren zag in de bekroning van de toren een geopende bijbel. En inderdaad: dat zou heel goed kunnen….
De toren heeft niet veel gekost. Iemand uit de gemeente heeft een ijzerhandel.
In de Christelijke Gereformeerde zustergemeente van Broek op Langedijk werd een lasbedrijf gevonden dat de elementen – aar het ontwerp van de architectaan elkaar heeft gelast.
Bij de houten betimmering van het kerkgebouw is zoveel mogelijk de originele houtkleur aangehouden.
Het geeft het gebouw een natuurlijke uitstraling. En dat temidden van nog meer hout, een stukje groene long van Alkmaar. Aan de zuidzijde is een forse parkeerplaats gesitueerd (een eis van de burgerlijke gemeente). Het heeft uiteraard het kerkgebouw wel een fors stuk duurder gemaakt; de grondprijzen in Alkmaar zijn behoorlijk hoog. Voor de grond en het scoutinggebouw moest ongeveer 500.000 gulden worden betaald.
De verbouwing kostte 600.000 gulden. Van dit totale bedrag kon meer dan de helft direct worden bekostigd uit giften vanuit de gemeente. Voor de rest moest een hypotheek worden afgesloten.
Na Dordrecht en Assen heeft nu ook Alkmaar een ‘Open Hof’ (1) waar men God dankbaar voor mag zijn.
(1) In’Opbouw’ is al eens geschreven dat de naamgeving van kerkgebouwen ook de tijd weerspiegelt.
Kennelijk past de naam ‘Open Hof’ goed in deze tijd. De verslaglegging rond de opening van de nieuwe kerkzaal van Dordrecht én over de aankoop van het kerkgebouw in Assen stond in ‘Opbouw’ 1999/26 .