Niet morsen met de tijd
2000-05-12
Heeft u even tijd? Ik heb hier een paar spreuken voor u. De eerste luidt: ‘Misschien waren er ooit mooiere en betere tijden, maar dit is onze tijd’.- Jaargang 44
- nummer 10
Deze woorden zijn afkomstig van de Fransman Jean Paul Sartre. Ze herinneren ons er aan, dat we toch echt de tijd moeten nemen voor onze eigen tijd. Dat we niet achteruit, of vooruit moeten willen leven. Niet te veel in de toekomst. En zeker niet te veel in het verleden. Maar altijd bij de tijd. Bij ónze eigen tijd. Actueel zijndat vraagt het leven. En wat vindt u van het antwoord van meester Eckhart? Iemand vroeg hem wat het belangrijkste is in iemands leven.
Eckhart zei: ‘Het belangrijkste uur is het hier en het nu, de belangrijkste mens is de mens die op het moment tegenover je staat, de belangrijkste taak die je hebt te vervullen is de liefde’. De tijd wordt immers niet alleen maar afgemeten aan de wijzers van de klok, maar ook aan de warmte van ons hart. Deze spreuken wijzen ons op één van de geestelijke infectieziekten van onze tijd. Een ziekte waar u misschien ook zelf onder lijdt. Deze ziekte luidt: we hebben tijd te kort. We hebben geen tijd. We lijden onder tijdsdruk en tijdsgebrek. Er is geen tijd meer voor tijd.
Mensen kiezen voor het vele. Te weinig voor het wezenlijke. ‘Ík heb het druk. Ik ben bezet. Ik heb geen tijd’. Hoe vaak horen we het niet uit de mond van anderen? Hoe vaak zegt u het zelf? Mensen van vandaag zijn vooral doeners geworden.
Bezigheid, beweging en drukte. We hebben de neiging steeds meer te willen doen in steeds minder tijd. We zijn samen een beetje manisch geworden. Let maar eens op de manier, waarop u vaak mensen begroet. Of waarop mensen u begroeten.
‘Hoe is het met je?
Gaat het goed? Lekker druk zeker?’ Alsof het goed-hebben en druk-zijn hetzelfde zouden zijn!
Bezet zijn, erg druk hebben - het is bijna een statussymbool geworden.
Veel verplichtingen hebben, moeilijk bereikbaar zijn- voor veel tijdgenoten betekent het hetzelfde als: ik ben een belangrijk mens.
Zou het niet juist in onze tijd, waarin niemand meer tijd heeft, getuigen van werkelijke levenskunst als u weer tijd krijgt voor de tijd? Tijd voor uzelf? Tijd voor het echte, het wezenlijke? Geen tijd hebben is onmenselijk en het maakt onmenselijk.
Stress en drukte- het is eigenlijk onverwerkte, onverteerde tijd.
Dit artikel van de hand van Ben Hengeveld namen wij over uit de ‘GevoWing’, uitgave van de protestantse en roomskatholieke geestelijke verzorging bij de Koninklijke Luchtmacht. Ik vind het een aansprekend artikel over een boeiend onderwerp, dat ons dikwijls bezighoudt. Augustinus is het geweest, die eens gezegd heeft: ’Ik weet wat de tijd is, maar ik kan het niet zeggen’. De tijd glijdt je als zand door de vingers. Het is voorbij voordat je beseft. Zo is het ook met ons leven.
Voor-dat je het goed in de gaten hebt ben je oud. Je kijkt dan achterom. Je wilt dan de mooie dingen vasthouden, maar ze ontglippen je soms. Je geheugen wordt minder en de ervaringen moeten wel een diepe indruk op je gemaakt hebben wil je herinnering daaraan de slijtageslag overleven. Als wij zeggen, dat we voor dit en dat geen tijd hebben bedoelen we vaak, dat we er geen zin in hebben.
We moeten ons in de beschouwing van de tijd niet vergissen. We denken vaak over alle tijd te kunnen beschikken. Prof.
Beerling echter heeft niet ten onrechte opgemerkt: ‘WIJ menen de tijd te hebben, maar de tijd heeft óns’. Hoe kunnen we ons daaraan ontworstelen?
Door te luisteren naar de Schrift. De Prediker, ten onrechte verdacht van een onverwoestbaar pessimisme, heeft het al door Gods Geest geïnspireerd verwoord: ‘Alles heeft zijn uur en ieder ding onder de hemel zijn tijd’ (Prediker 3:1). En de dichter van Psalm 31 beleed zijn geloof mede via de woorden: ‘Mijn tijden zijn in uw hand’. De tijd overvalt de HERE nooit. Hij regeert, Hij ziet vooruit en leidt mijn leven! En dat doet Hij uit pure vaderlijke liefde! Dat ligt verankerd in het offer van zijn Zoon, onze Here Jezus Christus!
O. Mooiweer, Enschede