Kunstig nest
2000-07-21
Op zondagmorgen, 2 juli, is ds Jaap Kranenburg in de leeftijd van 80 jaar, overleden. Na een week van gespannen wachten en hopen. Drie keer moest hij die week geopereerd worden in verband met een hersenbloeding, die levensbedreigend was. Het heeft hem er niet bovenop mogen brengen.- Jaargang 44
- nummer 15
Zondagmorgen heeft de Here hem thuisgehaald.
jeugd
Ds Kranenburg heeft een lang en bewogen leven gehad. Van jongsaf aan heeft hij heel veel meegemaakt, moeiten en verdriet zijn aan hem niet voorbij gegaan, en dat heeft hem in zijn leven gevormd. Daarbij speelde zijn geloof in de Here een doorslaggevende rol. Opgegroeid in een gezin, waarin het geloof en de kerk nauwelijks een rol speelde, kwam hij op jonge leeftijd tot geloof.
Vrienden, met wie hij omging, speelden daarin een belangrijke rol. Maar met name is de jongelingsvereniging voor zijn ontwikkeling van grote betekenis geweest. En ook het horen naar de prediking van het evangelie door predikanten, die op zijn weg werden gebracht. Dat hij zelf ooit predikant zou worden, dat zat er aanvankelijk helemaal niet in. Daar dacht hij zelf nog nauwelijks aan toen hij begon te werken in de groentezaak van zijn vader. Maatschappelijk gezien stond hij, in de laatste jaren voor het uitbreken van de oorlog op de onderste treden van de ladder. Het uitbreken van de oorlog gaf een onverwachte wending aan zijn leven. Hij moest, vanwege zijn leeftijd, onderduiken in Friesland, en werd vervolgens door vrienden in contact gebracht met een verzetsgroep in het westen van het land, waar hij een actieve rol heeft gespeeld. In het laatste oorlogsjaar trouwde Jaap met zijn Suus, terwijl er twee KP’ers in de kerkbanken zaten. De oudste zoon Bert werd "illegaal" geboren, pas na de oorlog werd er een geboortacte opgemaakt. Via het verzet is hij na de oorlog bij de Stichting 1940-1945 terecht gekomen. De maatschappelijke hulpverlening aan mensen uit het verzet. Tot 1958 was hij directeur van een bureau van de Stichting in Zuid- Holland.
predikant
En toen kwam de meest ingrijpende verandering in het leven van de Kranenburgen. Jaap Kranenburg ging theologie studeren in Kampen en woonde met z'n gezin (5 kinderen) op "'t Kunstig Nest" in het Ganzediep. In 1966 deed hij Kandidaatsexamen en werd beroepbaar gesteld. Een geweldige prestatie voor een 46-jarige. En toen begon een korte actieve ambtsperiode in de kerken, die slechts elf jaar mocht duren. Twee jaar in IJsselmuiden en ruim negen in Groningen. En dat zijn prachtige, volle jaren geweest. Een periode van zaaien en oogsten, waarin de gaven, die ds Kranenburg van zijn Schepper had ontvangen, ten volle tot ontplooiing konden komen. Met name de gave van de prediking van het Woord. Wat hield hij van Gods Woord! En wat werd hij gedreven door de eerbied voor het Woord!
Daarom was hij ook zo zorgvuldig in uitleg en de verkondiging van het evangelie. En hij preekte voor een gemeente, die hij op de studeerkamer voor zich zag. Bewogen als hij was met mensen. Een man met een warm hart, die velen heeft mogen bereiken met het evangelie van zijn Zender.
Voor ds Kranenburg stond het evangelie van de opstanding centraal. Dat was de hoop, waaruit hij leefde.
Daardoor leerde hij het heden, zijn ziekte, het lijden dat hij meemaakte, dragen in het licht van Gods beloften.
En wat kon hij zich opwinden, wanneer naar zijn oordeel predikanten het zich te gemakkelijk maakten in het uitleggen van de Schrift. Dan kon hij echt nijdig reageren, want het gaat om het Woord van God, dat wordt uitgelegd. Toen zijn gezondheid hem in de steek liet, ging hij in '78 met emeritaat, en na in Assen nog een tijdlang hulpdiensten te hebben verricht, streken Jaap en Suus in de begin jaren'90 neer in Kampen.
emeritaat
Ook al is ds Kranenburg maar korte tijd in actieve dienst geweest, hij heeft velen mogen bereiken en ook velen mogen vasthouden door de wijze waarop hij het evangelie bracht.
Ook na zijn emeritering bleef hij preken, en wat deed hij dat graag en met volle inzet. Het was voor hem dan ook een enorme teleurstelling, toen hij het preken er aan moest geven. Gelukkig zijn een aantal van zijn preken verzameld in de bundel "Waagstukken". Ze worden nog steeds "gelezen" in de erediensten.
Velen zullen ds Kranenburg ook hebben leren kennen door Opbouw. Zijn Schriftoverdenkingen werden graag gelezen en dat gold ook voor zijn rubriek "Pastorale Notitie", waarin hij het leven beschouwde door een bijbelse bril. Persoonlijk bewaar ik hele goede herinneringen aan de tijd, dat wij beiden lid waren van de Raad van Toezicht en Advies voor de Theologische Stusdiebegeleiding. Samen reisden we regelmatig met de auto van Kampen naar Amersfoort en weer terug. En al reizend hebben we heel wat met elkaar afgepraat en hebben we elkaar goed leren kennen.
Ds Kranenburg is in de jaren, dat Suus en hij in Kampen woonden, een hele fijne vriend geworden, tegen wie ik heb opgekeken en van wie ik heel veel heb geleerd. We zullen ds Kranen-burg missen. En dat geldt zeker voor Suus, hun kinderen en kleinkinderen, die een grote plek hadden in zijn hart. Naast de dankbaarheid dat hij verlost is, is er het intense verdriet dat hij er niet meer is. We bidden de Here, dat de hoop waaruit Jaap leefde, ook hen tot troost mag zijn.