Samen heeft de kerk wat te zeggen (1)
2000-08-04
Zaterdag 2 september a.s.: Gebedsuur voor de eenheid.- Jaargang 44
- nummer 16
Hooggestemd over Jezus’ gebod?
Laaggestemd over onze dwarsheid?
God - Jezus - gemeente
Paulus begint zijn rondzendbrief met de lof van God de Vader (1,3): Hij werkt. De wereld is geen losgeslagen draaimolen. Hij werkt aan op de volheid der tijden, dan wil Hij alles onder één hoofd brengen (1,10). Ter voorbereiding daarvan heeft Hij Christus gestuurd. Niet zomaar in de wereld gedeponeerd, maar Hij heeft Hem gegeven aan de gemeente die zijn lichaam is (1,22). Die gemeente van mensen is dus betrokken bij God die naar zijn toekomst heen werkt.
Dat is mogelijk omdat die gemeente Gods maaksel (2,10) is. De gemeente is met Christus levend gemaakt, met Christus opgewekt, met Christus in de hemel gezet (2,5-6). Tegelijk blijft het een concrete gemeente met heel verschillende mensen.
Voor die tijd was het opvallend dat én Joden én niet-Joden in die gemeente naast elkaar zitten. Dat is het effect van het werk van Jezus op Golgotha: Hij is onze vrede (2,14-15). Jezus’ dood scheurde niet alleen het tempelgordijn stuk om de weg naar God open te maken.
Hij haalde ook de muur van vijandschap tussen Joden en niet-Joden omver.
Het geheim
In onze blanke welvaartskerken kunnen we ons vaak niet voorstellen hoe moeilijk het is voor mensen uit een andere cultuur, van een andere ras, met een andere kleur om zich thuis te voelen. In een land als Zuid-Afrika is dit wél een probleem. In sommige grote steden in ons land zie je dat probleem ook komen met zwarte en blanke kerken. Juist de eenheid in de Heer van op zichzelf heel verschillende mensen noemt Paulus een geheim (3,3).
Het geheim, pas bekend geworden door de dood en opstanding van Christus, is dat niet-Joden meetellen.
Heidenen zijn nu mede-erfgenamen, medeleden en medegenoten van de belofte in Christus (6). De apostel kan er niet over uit (3,8-9) dat hij dat geheim bekend mag maken. Gods nieuwe wereld krijgt vorm in de gemeente.
Mensen die altijd scherp tegenover elkaar stonden, leven daarin sámen.
In dat samenleven van heel verschillende mensen zie je het reddingswerk van God uitkomen. Geen wonder dat de gemeente wordt ingeschakeld om aan de overheden en machten in de lucht (3,10) Gods veelkleurige wijsheid bekend te maken.
Machten
Die machten komen niet ineens uit de lucht vallen. Al eerder heeft Paulus gezegd dat Jezus door zijn dood en opstanding boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en naam (1,21) staat. Die machten zijn dus niet de vrienden van Jezus. Dat wordt nog duidelijker als in 6,12 de gemeente die bij Jezus hoort wordt opgeroepen te vechten, niet tegen bloed en vlees, maar tegen overheden, machten, duistere wereldbeheersers, boze geesten in de lucht. Die antimachten zijn ook in 3,10 bedoeld. De hele bijbel door zijn ze er op uit om het werk dat God in zijn schepping doet te slopen. De machten zaaien verwarring, ze kweken angst, ze zijn niet op con-structie maar op de-structie uit. In de dood, opstanding en hemelvaart van Jezus heeft God die machten overwonnen. Stráks, in de volheid der tijden wordt die overwinning voor ieder zichtbaar.
Veelkleurigheid
Maar intussen moet van die overwinning wel alvast iets zichtbaar worden.
En dat moet gebeuren op aarde, in die gemeente van heel verschillende mensen:
• In die gemeente zijn vijanden (Joden en niet-Joden) zusters en broeders.
• In die gemeente neemt de vrouw geen ondergeschikte plaats in.
• Daar zitten de bazen en de slaven sámen aan de Avondmaalstafel.
• Jongens en meisjes blazen in de samenkomst hun eigen partijtje mee. Dat heet hier ‘Gods veelkleurige wijsheid’.
Laat dat eens goed tot je doordringen.
De kleuren van de wijsheid van God krijgen vorm bij mensen. Komen tot uiting in de gemeente van Christus waar mensen, met op zichzelf grote verschillen, sámen de Heer dienen en sámen er voor elkaar en anderen willen zijn.
Als dat ‘samen’ uit de verf komt rillen de machten in de lucht. Hun sloopwerk slaagt niet voorgoed. Ze zien in een wereld vol verwarring iets groeien waarop mensen zich kunnen oriënteren, de gemeente van Christus. Wie de Heer is wordt zichtbaar in de manier waarop de gemeente samenleeft. Er is hoop; de anti-machten winnen het niet. Die boodschap wordt verteld in daden, in de manier waarop in de gemeente van Christus de eenheid in verscheidenheid wordt beleefd.
| Efeze 3,10: … door de gemeente aan de machten Gods veelkleurig wijsheid bekend zou worden… |