Boemerang
2000-06-23
Veel kerkmensen mogen graag voor hun raam naar buiten staan kijken en met kille ogen registreren wat daar gebeurt. En dan beginnen ze te jeremiëren over alle kwalijke en slechte dingen die ze daar zien en dat veroordelen ze dan vanuit hun hoogte.- Jaargang 44
- nummer 13
Ze zijn erin getraind schuld en zonden bij anderen te ontdekken en te signaleren. Ze spreken er schande van en veroordelen hen met een stem die trilt van verontwaardiging.
Ze zetten daarmee een oude traditie voort.
Bij de Joden in de tijd van het Nieuwe Testament kwam het namelijk ook al voor. Paulus schrijft er uitvoerig over in Rom. 2. De Joden wisten exact aan te wijzen wat er in de heidenwereld allemaal wel fout zat. Zelf beroemden ze zich op God. We kennen zijn wil, zeiden ze. We weten wat goed en kwaad is. Daarom kunnen we de blinde heidenen de weg wijzen en onderricht geven. Wij zullen hun wel eens even vertellen wat er bij hen allemaal verkeerd is. Nou, zegt Paulus, als jullie dan zo goed weten wat er verkeerd is, waarom wijzen jullie dat dan bij jullie zelf niet aan?
Want jullie maken je schuldig aan precies dezelfde dingen die je in de heidenen zo veroordeelt.
Daarom ben je, o mens, wie je ook bent, niet te verontschuldigen, wanneer je oordeelt.
Want als je over een ander oordeelt, ver-oordeel je jezelf. Je begaat immers dezelfde overtredingen, jij die voor rechter speelt. Je beschuldiging werkt als een boemerang.
Wat zit achter deze houding?
Wie onbarmhartig is ten opzichte van anderen, is vergeten hoe groot Gods barmhartigheid naar hemzelf toe moet zijn. Hij kent zichzelf niet in het licht van de Schrift. We zouden vaker in de spiegel moeten kijken om te zien of onze ogen hard en koud staan.