Vreemdelingschap
2000-08-18
De christenen aan wie Petrus zijn eerste brief schrijft, waren vreemdelingen op aarde (1:1,17). Dat voelden ze ook aan den lijve. Door hun omgeving werden ze niet geaccepteerd. Ze werden buitengesloten, zelfs vervolgd. Als dat gebeurt, voel je je inderdaad vreemdeling.- Jaargang 44
- nummer 17
Maar toch is die vreemdelingschap in de bijbel niet het gevolg van vervolgingen. Het is precies andersom: de vervolgingen zijn een reactie op die vreemdelingschap. Christenen zijn vreemdelingen en daarom worden ze soms niet geaccepteerd. Maar ook als ze welwillend en met respect bejegend worden, zijn ze vreemdelingen, niet vanwege hun persoonlijke eigenschappen, maar alleen omdat ze gekocht zijn met het kostbare bloed van Christus, vrijgekocht van hun ijdele wandel.
U hebt op de tv vast wel eens beelden gezien van een kippenfokkerij. In enorme schuren staan broedmachines.
Duizenden kuikens krioelen daar dicht opeengepakt in hokken. Ze komen nergens anders. In een recordtijd worden ze vetgemest. En dan worden ze geslacht en gaan ze in de diepvries. Dat is nu een ijdele wandel. Maar op een dag komt er een man met een paar kinderen. Ze kopen een paar kuikentjes en die mogen nu op het erf rondlopen.
Ze scharrelen rond en eten wormen en hebben nu een heel andere levensstijl dan de andere kuikens, niet omdat ze anders zijn, maar omdat ze losgekocht zijn uit het hok waar ze een zinloos bestaan hadden.
Zo zijn ook wij geen vreemdelingen vanwege onze persoonlijke eigenschappen, maar doordat we zijn vrijgekocht van een bestaan dat uitloopt op de diepvries. Christus' bloed maakt ons tot vreemdelingen. En dankzij dat bloed hebben we nu ook een heel andere levensstijl.