In memoriam: Wim Moerdijk
2000-10-27
Dinsdagavond 3 oktober kwam het plotselinge bericht: ‘Wim Moerdijk is overleden!’ Het schokte natuurlijk met name zijn vrouw Truus en de kinderen.- Jaargang 44
- nummer 22
Nog maar 55 jaar, gaat dan door je heen. Als predikant van zijn vorige gemeente Nieuwegein merkte ik wat dit bericht hier teweegbracht.
Zowel jongeren als ouderen zochten in de contacten van die week naar steun en troost. Hij is zaterdag 7 oktober te Gouda, waar hij sinds november 1998 gemeentepredikant was, begraven; in de dienst ging zijn studievriend ds. Bart Witzier uit Utrecht voor. Vanuit onze kerkenraad noemt men Wim een ‘vriend en broeder’ en typeert men hem als een ‘bewogen voorganger en trouw pastor’. In een kerkdienst op 9 oktober hebben we ds Wim Moerdijk als een voorganger herdacht, die ons het woord van God heeft gebracht, van wie we mogen weten dat hij in geloof tot het einde toe de wedloop heeft gelopen; we willen zijn geloof navolgen.
Willem Cornelis Moerdijk werd op 16 januari 1945 in Amsterdam geboren.
Na zijn gymnasium-opleiding ging hij voor zijn theologiestudie naar Apeldoorn.
In zijn eerste studiejaar is zijn vader ‘ook’ jong gestorven. Ik leerde Wim en Truus daar kennen en sindsdien heb ik hun weg wat mogen volgen.
De studie van Wim verliep voorspoedig.
Hij heeft zich ook als een goed theoloog laten kennen. Na zijn kandidaatsexamen in Apeldoorn volgde hij een doctoraal studie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam met als hoofdvak missiologie bij prof. J. Verkuyl: hij legde in 1970 het doctoraal examen cum laude af. Met deze studierichting liet Wim iets zien van zijn belangstelling voor de verhouding van kerk en samenleving. Mij is verteld, dat het zijn wens was om op een of andere manier uitgezonden te worden. Daar is het niet van gekomen, maar zijn belangstelling voor de plaats van de kerk in de wereld is altijd gebleken. Mij valt ook op dat hij steeds bredere kerkelijke contacten onderhield. Zijn eerste gemeente bracht hem weer in de buurt van het Noordzeekanaal: in 1971 werd hij bevestigd als predikant van de CGK Amsterdam-Noord.
Tijdens zijn predikantschap daar werd de NGK Amsterdam-Noord opgeheven en werd in zijn geheel lid van de CGK van Amsterdam-Noord. In 1978 vertrok de familie Moerdijk naar Rozenburg: Wim werd industriepredikant in het Europoort-Botlekgebied.
Dit werk heeft hij tot 1987 verricht.
Dit was een tijd van massaontslagen en fusies. Wim heeft midden in deze spanningen gestaan vanuit de kerken, maar hij heeft de kerken ook op de hoogte gehouden van wat er gebeurde.
Nieuwegein
In 1987 ging hij naar Nieuwegein en nam hij het ‘gewone’ gemeentewerk weer op zich. Dit was dus tevens het moment, dat hij als predikant ook ging functioneren in de NGK. Dat heeft hij altijd bijzonder graag gedaan. Wat ik daarvan merkte, was dat hij dat een bijzonder voorrecht vond, maar ook gewoon: want zo wil God het toch! Hij kon het ook niet goed hebben als daar in de CGK moeilijk over gedaan werd. Hij was de eerste predikant van de samenwerkingsgemeente Nieuwegein en heeft leiding gegeven aan de verdere opbouw. Er werden vriendschapsbanden gesmeed. De familie Moerdijk voelde zich thuis. Hij was vanaf het begin bij het Samenwerkingsoverleg betrokken, ook toen dat alleen nog bestond uit Lelystad, Almere en Nieuwegein.
Deputaten
Sinds 1987 was hij één dag per week godsdienstleraar in het Middelbaar Beroepsonderwijs in Utrecht. Dit overzicht van zijn kerkenwerk zou incompleet zijn als ik niet melding maakte van zijn werk voor de CG-deputaten hulpverlening in binnen- en buitenland.
Bijna 25 jaar heeft hij hiervan deel uitgemaakt, waarvan 17 jaar als voorzitter. In deze werelddiaconale hulpverlening heeft hij zich bijzonder thuis gevoeld. Hij bezocht projecten, schreef nota’s en artikelen, vertegenwoordigde de kerken in overlegorganen enz. Ik citeer Wim uit wat hij schreef ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van dit deputaatschap over de eigen verantwoordelijkheid van de kerken. ‘Het kan toch niet zo zijn dat zij zich beperken tot het meedoen bij het blussen van grote, uitslaande branden, terwijl de achterliggende oorzaken en de daarmee verbonden vragen naar gerechtigheid en internationale solidariteit tussen rijk en arm buiten beschouwing blijven?
De daad moet bij het Woord blijven.
En christelijke bewogenheid moet verbonden blijven met een kritische visie op de verhouding tussen arm en rijk in het licht van Gods Woord. Daarin ligt een eigen verantwoordelijkheidvoor kerken en christenen. Hoe oprecht onze bewogenheid is en de wens om werkelijk te delen kan b.v. blijken uit onze houding ten opzicht van de asielzoekers in eigen land. Zij brengen het probleem van de armoede heel dichtbij.’ Uit deze zinnen blijkt zowel de deskundigheid als de bewogenheid en kritische zin van ds. Moerdijk.
Wij mogen ook in de Nederlands Gereformeerde Kerken ds. Willem Cornelis Moerdijk gedenken. Ons gebed mag zijn voor zijn vrouw Truus en de kinderen die Wim als lieve man, als zorgzame vader en trotse opa mochten kennen, en nu zo plotseling moeten missen.