Ik heet Faithfull

2000-12-22
  • Jaargang 44
  • nummer 26
In Den Haag heeft ds. P.A. Strating met een groep vrijwilligers een evangelisatie-project opgezet onder prostituees.
Dit project heeft in-middels een opvangcentrum onder de naam ‘De Haven’ geopend; er werken ongeveer dertig vrijwilligers en er is een beroepskracht benoemd.

Vanuit mijn werk bij de STAGG kwam ik in aanraking met het werk bij ‘De Haven’. De coördinator die vanaf het begin met ds Strating samenwerkte vroeg mij ongeveer een jaar geleden om begeleiding in de vorm van supervisie: het werk was nieuw, emotioneel zwaar en het vroeg nogal wat van de coördinator om ook de vrijwillige medewerksters op te vangen en te begeleiden.
Ik zei: ‘ja’, en reisde af naar Den Haag. Sindsdien heb ik een aantal supervisie-bijeenkomsten gehad en een studiedag voor de vrijwilligers begeleid. Eén voorval uit deze periode wil ik graag met u delen.

Volledig afhankelijk...
Wat roept het woord prostitutie bij u op? Ik was er bang voor. Het riep van alles bij me op: hoererij, slechte vrouwen die hun lichaam verkopen, enge vieze mannen die daar rondlopen, gore seks, in de Bijbel als grove zonde aangemerkt, dus wegwezen!
Nu ging ik me met deze wereld bezig houden en erger nog: mijn supervisor nodigde me uit om mee te gaan ‘de straat in’, zodat ik me een beeld kon vormen van de praktijk van het werk waarmee zij in aanraking kwam.
Door de verhalen van de coördinator had ik wel een iets ander beeld gekregen van de vrouwen die daar werk-
ten. Het waren vooral Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse meisjes die onder valse voorwendselen van een goede baan en veel geld verdienen voor je familie of je kinderen thuis, naar Nederland waren gelokt. Hun overtocht, kleding en de huur voor een kamer werden allemaal betaald door de ‘bemiddelaar’. Dat was geen probleem want ze zouden het geleende bedrag binnen enkele maanden kunnen terugbetalen. Ze zouden immers heel veel geld gaan verdienen? En zo ga je alleen naar een vreemd land, geld verdienen om je gezin of je familie uit de armoede te halen, om de medicijnen voor je grootmoeder te bekostigen, om een huis te kunnen bouwen…enz.
Maar ook om eerst je schuld af te betalen, soms tienduizenden guldens. Zo ben je de eerst tijd (soms jaren) volledig afhankelijk van de criminele organisatie die je geronseld heeft. Het verzoek om mee te gaan ‘de straat in’ vond ik heel reëel. Hoe kon ik mensen begeleiden als ik er geen idee van had wat ze meemaakten in hun werk?

De straat in...
Daar ging ik dus, met lood in m’n schoenen: daar waren de ramen, daar liepen de mannen… ik durfde ze niet aan te kijken. Maar gaandeweg viel er iets van me af: het waren gewone mensen die daar zaten en liepen.
Mensen zoals je ze tegenkomt in de supermarkt, bij jou in de straat, in de kerk… Dat werd nog veel duidelijker toen ik de vrouwen ook ontmoette en met hen sprak in bij elkaar geraapt school-Frans of iets beter paraat Engels.
Achter één raam stond een jong Afrikaans meisje. Een bekende van de coördinator. Ze vertelde dat het meisje grote schulden had en nog jaren voor haar pooier zou moeten werken.
Ze was wèl christelijk en bekend met de Bijbel. Het meisje wenkte ons, opende haar deur en deed het gordijn dicht. Met bonzend hart stapte ik de drempel over. Daar sta je dan in zo’n klein hokje met een wastafel en een bed, posters aan de muur, een tvtoestelletje dat doorlopend pornofilms uitzendt.

Kan God hier zijn?
Dan sta ik oog in oog met een zwart meisje met een minuscuul lingeriesetje aan. Ik geef haar een hand: ‘Hello, my name is Hermine.’ ‘Hello, my name is Faithfull,’ zegt ze. Die naam gaat als een schok door me heen: kan hier geloof zijn? Kan God hier zijn? ‘ Je hebt een prachtige naam’, zeg ik tegen haar. Ze knikt.
‘Weet je wat mijn naam betekent?’ Ze schudt haar hoofd. ‘Hermine betekent ‘dapper, moedig’. Dát is wat je hier nodig hebt: geloof en dapperheid, dus we hebben elkáár nodig, geloof en moed’. Opeens slaat ze haar armen om me heen en ze legt haar hoofd tegen mijn schouder. Ze is een hoofd kleiner dan ik. Ik sla mijn armen om haar heen, ik voel haar naakte huid.
Ik schaam me bijna voor mijn winterjas tegenover haar kwetsbaarheid. De tranen schieten in mijn ogen en Faithfull huilt.
Alles is gezegd.
Zij raakte mij en ik heb haar geraakt.
We geven elkaar een kus bij het afscheid.
Het zal nooit meer hetzelfde zijn.
We hebben elkaar ontmoet.

Mocht u het werk van ‘de Haven’ willen steunen, dan kunt u een gift overmaken of donateur worden. Het gironummer is 7361219 t.n.v. Stichting ‘de Haven’, ’s Gravenhage.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief