Kerkbloemen
1998-05-01
Hoewel er niets over in het akkoord van kerkelijk samenleven staat, wordt het bijna overal gedaan; de bloemen die tijdens de dienst op de preekstoel staan gaan na afloop naar een zieke of bejaarde. Nu zijn er bij ons in de gemeente niet zo veel bejaarden, en gelukkig meestal ook niet veel zieken.- Jaargang 42
- nummer 9
Daarom gaan de bloemen vaak naar eenjarige. De zuster die over dit alles de scepter zwaait, deelt zondagmiddag met vaardige hand de bos chrysanten in twee, en zorgt voor de uitreiking.
Dit keer komt ze naar mij toe.
'Alsjeblieft, voor je dochter.' Inderdaad, Marjon vierde gisteren haar geboortedag.
Als ik thuiskom, staat ze net bij de keukendeur.
'Kijk eens, de kerkbloemen. Voor jou, omdat je gisteren jarig was.' Haar ogen worden groot.
'Voor mij. zijn de kerkbloemen voor mij?' Ze pakt ze heel eerbiedig aan. duwt haar neus tussen de paarse blaadjes.
'Pappa; kijk eens, voor mij. De kerkbloemen!' Ze straalt.
De allermooiste vaas moet uit de kast gehaald en met veel zorg gevuld worden met water en de bloemen.
Ze kan er bijna niet over uit: 'Ik heb de kerkbloemen gekregen. ' Zomaar een meisje van net zeven.
Discussies over dat de kinderen er bij horen. en oJ dat nujuist in de dienst moet of in een aparte bijeenkomst, en of dat dan de hele dienst mag duren of alleen tijdens de preek, gaan over haar hoofd heen. Het is voor haar honderd procent duidelijk; Zij hoort er ook bij.