Twee werkshops nader bekeken
1998-05-15
Tijdens de Ontmoetingdag bezocht Sander Dekker twee workshops, en deed daar ten behoeve van de lezers van Opbouw, verslag van. Achtereenvolgens leest u over het gesprek met een buitenkerkelijke (o.l.v. drs. Wim Rietkerk) en over ‘Erdienst (e )en drama?!’ (o.l.v. Zeger van Voornveld).- Jaargang 42
- nummer 10
Ds. Wim Rietkerk is o.a. bekend vanwege zijn werk voor de Stichting 'I Abri. In de workshop met als titel 'In gesprek met een buitenkerkelijke' ging Ds. Rietkerk in op de vraag hoe je als christen in gesprek kunt komen (over het geloof) met de niet-gelovige naaste.
Je mag er zijn
Het allerbelangrijkste bij zo'n gesprek is gastvrijheid. Hiermee wordt niet bedoeld dat iedereen altijd welkom is, maar dat je naaste 'er mag zijn'. Dit betekent dat je een luisterend oor hebt om te horen waar de ander werkelijk mee zit.
Als je zó gastvrij geweest bent en misschien zelfs verteld hebt over het Evangelie, wees dan niet teleurgesteld als de ander geen tekenen van bekering vertoond, want volgen ds. Rietkerk is bekering een lang proces waarin jouw bijdrage slechts één klein stapje is.
Stappen in het leren geloven
Het duurt vaak dus lang voordat iemand kan geloven. Ds. Rietkerk vertelde dat dit proces er als volgt uit kan 1. afwezigheid van besef van God; 2. geloof in een hogere macht; 3. kennis van de basiswaarheden van het evangelie; 4. inzicht in de praktische consequenties van het geloof; 5. positieve houding ten opzichte van het Evangelie; 6. erkenning van persoonlijk gemis; 7. wil en bereidheid om te veranderen; 8. berouw een overgave aan Christus.
Weerstanden tegen het geloof
Waarom komen mensen moeilijk tot geloof? Ds. Rietkerk ging in op een aantal weerstanden waarmee je geconfronteerd kunt worden als mensen horen van het Evangelie, bijvoorbeeld:
- vijandigheid: luister als christen waar de negativiteit vandaan komt; misschien wel een negatieve ervaring die de ander bezeerd heeft. Wellicht kan het goedgemaakt worden;
- vooroordelen, gebaseerd op gevoelens, maar soms ook gedachten. Deze laatste vooroordelen kunnen alleen weggenomen worden door de vooronderstellingen waarop ze gefundeerd zijn, weg te nemen.
- geblokkeerd gevoel: beschadiging van het vermogen om vast te kunnen vertrouwen; dus ook het vertrouwen in God is beschadigd. Voor een christen is het dus de taak dit vertrouwen te herstellen door middel van de eigen opstelling.
Hoe nuverder?
Tenslotte gaf ds. Rietkerk enige tips hoe mensen die pas bekeerd zijn, verder moeten gaan. Als eerste dienen de 'gewone' kerkdiensten zo laagdrempelig mogelijk te zijn. Daarnaast is verder persoonlijke begeleiding noodzakelijk en bijvoorbeeld het volgen van cursussen zoals de alpha-cursus.
Eredienst (e)en drama!?
Deze titel gaf Zeger van Voornveld uit Alphen aan de Rijn zijn workshop op de ontmoetingsdag. In de Gereformeerde Basisschool waren ongeveer 50 mensen bij elkaar om over dit thema met elkaar van gedachten te wisselen. Direct in het begin benadrukte Van Voornveld dat deze titel eerbiediger is dan ze op het eerste gezicht lijkt, want 'drama' slaat niet op 'dramatisch' maar op 'dramaturgisch'. De heer Van Voornveld ziet alle onderdelen van de eredienst dan ook als een vorm van drama of expressie.
De gangbare calvinistische kerkdienst
Als eerste besprak hij de traditie van onze calvinistische erediensten; passieve kerkgangers en een wat stijve predikant, die alles zelf doet. Zeger van Voornveld pleitte er dan ook voor om als eerste meer gemeenteleden bij de erediensten te betrekken, bijvoorbeeld door gemeenteleden de schriftlezing te laten doen of door hen voor te laten gaan in gebed. Ook andere bijdragen zoals expressie of het de wijkgroepen laten vertellen over hun activiteiten van de afgelopen periode, vormen in zijn ogen een welkome aanvulling op de eredienst.
Kunnen die veranderingen wel?
Als laatste had Zeger van Voornveld een tip voor broeders en zusters die met een onbehaaglijk gevoel met betrekking tot deze 'nieuwigheden' blijven zitten: lees het laatste vers van Psalm 87 (... en zij zingen bij reidans: al mijn bronnen zijn in U! ...).
Tijdens de discussie aan het slot van deze workshop kwam nog een heel praktisch punt aan de orde, nl. hoe er het beste omgegaan kan worden met kritiek op de uitvoering van (onderdelen van) de eredienst. Een goede oplossing hiervoor is het aanstellen van een coördinator. Deze persoon kan de kritiek inventariseren en hiermee aan de slag gaan, zonder hiermee kerkenraadsleden te belasten (die het al druk genoeg hebben!) of gemeenteleden te kwetsen.