Goedkope genade bedreiging voor kerkelijk leven
1998-05-15
Genade is geen vrome douche- Jaargang 42
- nummer 10
Goedkope genade Een van de ergste dingen zou zijn als wij Gods genade zo ongeveer in de uitverkoop zouden doen. Goedkope genade is vandaag weer een bedreiging voor het kerkelijk leven. Dietrich Bonhoeffer heeft ons daartegen een halve eeuw geleden al ernstig gewaarschuwd. Vergeving, troost, genade ... Je haalt ze niet zomaar even uit Gods onuitputtelijke voorraadkamer om ze met lichtvaardige hand gedachtenloos rond te strooien.
Genade die niets kost. Dat betekent dat je van de genade een soort vrome douche zou maken, die je naar believen op gezette tijden open en weer dicht draait. Genade als een soort verwarmingssysteem. Vergeving der zonde als een soort algemene waarheid. De liefde van God als een soort algemene christelijke Godsidee. Goedkope genade, dat is vergeving van zonde waarvan je niet eens berouw hebt en waarvan je eigenlijk helemaal niet vrij wenst te worden. Het is rechtvaardiging van de zonde, niet van de zondaar. God vergeeft immers toch wel? Dat is zijn vak. Maar zo is de genade een doekje voor het bloeden, er wordt niets opgelost en alles blijft gewoon bij het oude. Het kwaad, de zonde, alles kan rustig blijven bestaan en geen mens hoeft dan ook maar een ietsiepietsie te veranderen. Dan hoef je ook niet te proberen een gehoorzaam leven te leiden onder de geboden van de Heer Jezus Christus. Goedkope genade is genade die we zomaar even voor ons zelf hebben gereserveerd. Het is willen leven uit de vergeving, maar zonder een werkelijke verootmoediging. Het is als er gedoopt wordt voor de vorm of uit traditie of omdat je maar nooit kunt weten. .. Het is als er avondmaal gevierd wordt zonder de echte vreugde en zonder de diepe emst van kruis en van opstanding en van verzoening door Jezus Christus, Gods Zoon, onze Heer.
Kostbare genade
Kostbare genade daarentegen is als de verborgen schat in de akker. Het is als de kostbare parel terwille waarvan de koopman al zijn goederen prijs geeft. Kostbare genade is het evangelie, dat altijd weer moet worden gehoord en verkondigd en gezocht en aanvaard. Kostbare genade is de gave van het geloof, waarom altijd weer moet worden gebeden. Het is de deur, waarop altijd weer moet worden geklopt. Kostbaar is de genade als die oproept tot navolging van Christus, zo heeft Bonhoeffer ons geleerd. Kostbare genade is: menswording van God, een Kind in een kribbe, een weg van lijden, een man van smarten, een opgestane Heer, Jezus de levende, opgevaren ten hemel, zittende ter rechterhand Gods, vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden. Kostbare genade is: Advent en Kerst, de tijd der veertig dagen, Goede Vrijdag en Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. Het is dat wij Gods mensen zijn en steeds weer worden, die leven in de navolging van Christus, uit genade en in de kracht van de Heilige Geest.
Dan gebeurt er iets met ons. Dan worden we niet alleen tot in het diepst van onze ziel getroost, maar dan worden we ook veranderd! Dan worden we niet alleen schuilers en troost-zoekers, maar ook spoor-zoekers en pad-vinders.
We zoeken niet de brede weg, maar we zoeken het smalle pad, dat is de weg des vredes. We worden op het spoor gezet van Gods beloften en geboden. In Christus zijn we geheiligd door de Geest Gods. Dat betekent niet dat we voortaan alles goed doen. Mensen maken telkens opnieuw schuld en gaan in de fout. God verwacht dan ook niet van ons dat we schuldloos door het leven gaan. God vraagt wel van ons dat we in dit leven de goede keuzes maken. Daartoe zijn we geroepen en verkoren. Dan hoeven we ons niet boven anderen te verheffen, want we weten maar al te goed hoe feilbaar en kwetsbaar we zelf zijn. We mogen juist mensen van God zijn, die als eersten weet hebben van eigen falen, van vergeving en verzoening, van herstel en behoud, van genade en verlossing in Jezus Christus.
(Margriet Goske)
Hierbij geven wij een gedeelte door van een artikel, dat vorig jaar in het 'Centraal Weekblad' werd gepubliceerd. Ds. Gosker verwoordt zaken die wij ter harte moeten nemen! Genade is voor ons een vertrouwd woord geworden.
Het is een heerlijk woord. Maar laten wij niet vergeten, dat het voor ons ook een vernederend en vernietigend woord is. Er blijft van ons als mensen van vlees en bloed niets over. Het gaat in de schuldbelijdenis om het element van de verootmoediging. Wij moeten ons buigen voor God en ons door zijn Geest laten breken. Dan gaat onze hoogmoed eraan en wordt door diezelfde Geest het terrein van ons geschonden leven bouwrijp gemaakt voor de woning van Gods gunstbewijzen. Ik denk hierbij aan zondag 45 van de Heid. Cat., vraag 117: "Wat behoort tot zo'n gebed, dat God behaagt en door Hem wordt verhoord?"
En dan luidt het tweede Commissie gedeelte van het antwoord: "Ten tweede, dat wij onze nood en ellende goed en grondig kennen om ons voor het aangezicht van zijn Majesteit te verootmoedigen." Daarbij wordt Christenen verwezen naar Psalm 2:11, Psalm 34:19 en Jesaja 66:2. De HERE schenke alle schuld bewuste zondaren en zondaressen de genade om zijn genade ook metterdaad aan te nemen!