Kramp
2000-10-13
Krampachtig proberen we correct te blijven.- Jaargang 44
- nummer 21
Het lukt met moeite.
De allochtone leerlingen in onze school leveren heel wat problemen op.
Zowel docenten als leerlingen hebben er last van.
In een nogal witte klas vol Hollandse jongens en meisjes vertelt een leerling een verhaal waar een donkere jongen voorkomt. Toevallig (?) speelt deze zwarte jongen een hoofdrol. Als bad guy… Opeens, als ze moet vertellen hoe die jongen eruit ziet, stopt haar zin… Wat moet je ook al weer zeggen in een les. Wat is de sociaal wenselijke term.
Zwarte?
Bruine?
Allochtoon?
Gekleurde?
In een verkrampte poging te voorkomen dat ze een verkeerde, ja zelf mogelijk racistische term zou gebruiken, verschiet de leerling half van kleur. Ze kiest een fraaie aanduiding en mompelt verontschuldigend: "Ik wil niet discrimineren of zo, hoor….."
Wat is er met ons aan de hand?
Het wordt nog gekker als ik kijk naar de gesprekken tussen mijn collega’s.
Wij hebben zo’n 75 nogal zwarte jongeren in onze school. In een bijgebouw worden zij in ‘internationale schakelklassen’ (ISK) voorbereid op een plek in onze samenleving. Een handvol zeer gedreven en gemotiveerde collega’s zet zich in voor deze groep vrij kansarme en ontheemde jongens.
Helaas zit er in dat bijgebouw ook een aantal klassen van onze toeristische stewardessen opleiding. Een opleiding met een hoog gehalte aan langbenig, langharig vrouwelijk schoon.
Een paar pauzes rondlopen in dit gebouw geeft een wat bizarre blik op een dwaas stukje samenleving.
De meiden die opgeleid worden om toeristen naar exotische bestemmingen te praten gaan gebukt onder een overkill aan aandacht en starende blikken van even exotisch kijkende jongens.
De jongens die proberen in te burgeren in onze tolerante en normvervagende samenleving krijgen gelijk practicum in het leren omgaan met strak geklede, navelpiercing showende meiden.
En geen docent die er normaal over praat.
Er wordt wel ruzie over gemaakt.
Collega’s die les geven aan ‘de meiden’ constateren dat ze zich bedreigd voelen in het bijgebouw. Toiletten worden alleen nog maar in tweetallen bezocht.
Ondertussen reageren de docenten van de ‘jongens’ geprikkeld. Incidenten worden volgens hen opgeblazen.
Gisteren.
Een collega van ‘de meiden’ is een meisje kwijt. Nou ja, kwijt, ze is aangenomen op school, maar is nooit in de lessen verschenen. Er wordt navraag gedaan.
Wat blijkt… Een pijnlijke opeenstapeling van incidenten.
Ze kwam vorige week voor het eerst op school. Ze vraagt het bijgebouw naar het juiste lokaal en de klas, maar ze wordt naar de ISK gestuurd, hoewel het meisje aangenomen was op de toeristische opleiding. De conciërge had haar niet goed verstaan. Het meisje sprak wat onduidelijk. Verklaarbaar want ze is pas drie jaar in Nederland.
Als Iranese meid had ze geknokt om op een normale opleiding te kunnen gaan starten. Omdat niemand in het gebouw zich realiseerde dat ze misschien wel de stewardessen opleiding kwam en ze in de ISK niet bekend was, is ze ten einde raad maar weer naar huis gegaan.
Een dag later komt ze weer.
Precies op tijd, maar het is dan wel een middagpauze voor de ISK.
Ze moet zich door een oerwoud van zwarte, licht en donker bruine jongens persen. Rokend, kletsend en hangend voor de hoofdingang hielden deze ‘portiers’ haar aan. Of ze een 06 nummer af wilde geven, of ze al een vriendje heeft, waar ze vandaan komt, of ze mee ging stappen, of ze verkering wilde…. Het meisje is weer vertrokken in de auto van haar verbaasd en boos geworden vriend.
Na drie dagen belde de decaan waar het meisje toch blijft.
Het antwoord was dat ze niet meer kwam, ze voelde zich als allochtoon niet veilig op onze school… Laten wij nou net de zoveelste werkgroep op school hebben ingevoerd.
‘Werkgroep veilig schoolklimaat’.
Ik zal ze eens mailen.