Een gast in de kerk
1999-04-02
Simon liep zomaar op een zondagmiddag het kerkgebouw bij hem in de buurt binnen. Na die zondag bleef hij komen.- Jaargang 43
- nummer 7
Waarom kom je hier iedere zondagmiddag in de kerk?
Ik voelde me hier meteen thuis. Ik was hier in de buurt komen wonen. Ik zat helemaal aan de grond. Op een zondag dacht ik: dit moet veranderen. Ik zag jullie naar de kerk gaan en ik dacht: ik ga ook. Ik kwam binnen en ik dacht meteen: hier kom ik vaker. Alleen al het kerkgebouw, de sfeer van het gebouw.
Ik werd ook meteen aangesproken. Er waren maar heel weinig mensen, maar de mensen die er waren vond ik erg plezierig.
Ik had niet het gevoel dat ik iets ’moest’. En dat vind ik hier zo plezierig.
Je kunt gewoon jezelf zijn. De sfeer is gewoon. Jullie doen niet overdreven.
Het is allemaal heel gewoon.
Hoe merk je dat we christenen zijn?
Eigenlijk uit wat ik net zei. Je komt binnen met een gigantisch verleden, echtscheiding, drank, voor jaren aan schulden en toch mag je er zijn. Er wordt hier niet geoordeeld, tenminste, zo voelt het in ieder geval. En dat je zomaar bij de dominee binnen kunt lopen, zonder dat je lid bent, dat is ook heel belangrijk voor mij.
Een gemeentelid
Nel woonde vroeger elders. Omdat haar man ziek werd, is ze verhuisd naar een woning in de buurt van het verpleeghuis waar haar man verzorgd werd. Inmiddels woont ze daar helemaal alleen, ver van de kerk en van haar familie vandaan.
Wat betekent het christelijk geloof voor jou?
Ik woon hier helemaal alleen. Het dichtstbijzijnde gemeentelid moet meer dan een half uur reizen. Ik ben destijds verhuisd naar mijn zoon, maar hij woont alweer ergens anders. Dus ben ik echt geïsoleerd geraakt. Ik kan niet meer reizen, ben bijna blind en ik kan nauwelijks meer lopen. Je zou dus kunnen zeggen: alles zit tegen. Maar zo voelt het niet.
Dat is dus ook mijn houvast. Ondanks die afstand voel ik de kerk dichtbij. Ik bid voor de mensen en de mensen uit de kerk bidden voor mij, Iedere zondag beluister ik de bandjes van de kerkdienst van een week geleden. En mijn bijbel, die staat hier. De hele bijbel op cassette. Als je naar mijn leven kijkt, ben ik heel alleen. Soms denk ik wel eens: hoe lang moet ik zo nog verder leven. En toch ben ik niet alleen. De Here Jezus zit naast me. Het is mijn tijd nog niet. En zolang het mijn tijd niet is, kan ik ook anderen over de Here Jezus vertellen.