Kruimels van de tafel
1999-04-02
Alleen voor binnenkamergebruik?- Jaargang 43
- nummer 7
Zach. 10:1,2 moeten we lezen tegen de achtergrond van een noodsituatie. Een hongersnood dreigde. En Israël verwachtte toen zijn heil van de afgoden (terafim) en waarzeggers. In Israëls omgeving was de landbouw volledig op afgoden en waarzeggers afgestemd.
Daarin werd het telkens meegezogen, want afgoden zijn zichtbaar, massief. Je kunt hen hanteren, er iets mee doen. Dat trekt de mens telkens weer aan. Want Jahwe is niet zichtbaar en wordt zo voor het besef van de mens al gauw irreëel. In werkelijkheid is het precies omgekeerd.
De afgoden zijn niet meer dan zeepbellen.
Als het erop aankomt, laten ze je met lege handen staan. Jahwe is het enige adres waar je terecht kunt, zegt de profeet.
Vraagt van de HERE regen, want die komt van Hem. En aan Hem was Israël nu juist voorbijgelopen.
Heeft de moderne mens dat ook niet gedaan? Heeft ook hij zich niet gekeerd tot wat zichtbaar en tastbaar is, tot datgene wat je kunt meten en maken? En heeft hij God niet gereduceerd tot iemand die op zijn best alleen nog goed is voor binnenkamergebruik?
Evenals de oude afgoden zijn ook de moderne door de mens uitgedacht, gemaakt en op de troon gezet. Ze hebben ook hun waarzeggers en goeroes die dromen van een steeds verdergaande evolutie naar een volkomen gelukkige mens in een volmaakte heilstaat, een superras dat door genetische manipulatie tot stand gebracht kan worden. Het zijn bedrieglijke dromen, zegt Zacharia. De troost die die dromers geven, verwaait in de wind.
Laten we God vragen of Hij de afgoden van onze tijd in hun bedrieglijkheid wil ontmaskeren en of Hij geven wil dat wij en velen met ons weer scherp gaan zien dat we van Hem afhankelijk zijn.
M.R. van den Berg, Assen