De laatste gesprekken?

1998-06-26
  • Jaargang 42
  • nummer 13
Zullen de samensprekingen tussen de Chr. Ger., de Ger. (vr.) en de Ned. Ger. kerken worden beëindigd? Vanuit welk standpunt bekijkt elke kerk de twee andere? Waar zitten de zwakke plekken van elk van de drie kerken? Kunnen de besprekingen weer op gang worden gebracht als elke kerk meer oog krijgt voor eigen zwakten?
De Chr. Ger. kerken willen wel praten met de Ger. (vr.), maar nauwelijks met de Ned. Ger. kerken. Vrijblijvend. Voor vereniging zijn zij echter niet enthousiast omdat zij hun handen vol hebben aan eigen interne verschillen. De verschillen tussen de Chr. Ger. vleugels zijn groter dan die tussen een gemiddelde Chr. Ger., een Ger. (vr.) en een Ned. Ger. Pogingen tot verenigen van de drie zouden de interne tegenstellingen onhanteerbaar vergroten.
De Ger. (vr.) kerken willen wel graag herenigen. Maar zij vinden het Chr.
Ger. accent op de toeëigening van het heil overdreven. Zij constateren bij de Ned. Ger. kerken een te losse band aan Schrift en belijdenis. Maar, hebben de vrijgemaakten hun vrijmakingsideologie losgelaten (zie Acte van Vrijmaking1) en het wegroepingskerkrecht2 afgezworen?
De Ned. Ger. kerken willen wel meer contact met de andere twee, maar zij willen ook hun grote vrijheid graag behouden. Zij vinden de Ger. (vr.) wel erg formeel en zij vinden de Chr. Ger. accentuering van de uitverkiezing eenzijdig. Zijn de Ned. Ger. kerken bereid bepaalde accenten van andere kerken te dragen en zijn zij van harte bereid zich aan Schrift en belijdenis te binden?
Is samenspreking tussen de drie mogelijk? Worden de laatste gesprekken gevoerd? Als elke kerk bereid is zich van harte te binden aan de Bijbel en de Drie Formulieren van Enigheid en de balk in eigen oog even goed ziet als de splinter in het oog van de andere kerken dan groeit er eenheid. Zo de HERE wil. Dat is mijn vaste overtuiging. Indien één van de drie echter geen oog heeft voor eigen zwakten, maar eigen identiteit vooropstelt, dan kan deze kerk nauwelijks vruchtbaar samenspreken.

Noten:
1 Acte van Vrijmaking, III, B, 1e, ten eerste: „wij zien” door de synodale maatregelen van 1943/44 „voor ons en voor de gezamenlijke kerken de gemeenschap van Woord en Sacramenten verbroken”.
2 Wegroepingskerkrecht: de gemeente wordt weggeroepen vanachter kerkenraden die de Open Brief van 1964 onderschrijven of niet willen veroordelen, want daardoor is ’het tafellaken’ (HA) doorgesneden.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief