Een gast in de kerk

1999-04-02
  • Jaargang 43
  • nummer 7
Vorig jaar is Bart overleden, een man van 40 jaar. Zijn vrouw Els was niet kerkelijk opgegroeid. Sinds het overlijden van Bart bezoekt Els de kerkdiensten.
Ik kwam nooit in de kerk. Toen Bart ziek werd, vroeg hij ’naar iemand van de kerk’.
Ik heb toen contact gezocht met een ouderling van de kerk waar hij vroeger naar toe ging. Tijdens de ziekte van Bart heeft die ouderling hem vaak opgezocht.
Het klikte meteen. In de laatste dagen van zijn leven koos Bart voor het geloof. Hij liet voor mij een Bijbeltje achter en vroeg aan mij om er mee bezig te blijven.
Die keus van Bart heeft een diepe indruk op mij achter gelaten. Na zijn overlijden ben ik de kerk op gaan zoeken. Ik voelde me er meteen thuis. Vaak moet ik huilen.
Dan word ik ergens door geraakt. Door een lied of door wat de dominee zegt.
Eerst schaamde ik me Dan verstopte ik me. Maar het mag allemaal. Niemand kijkt me daar op aan. Dat je er gewoon mag zijn zoals je bent, dat vind ik heel bijzonder.
De dominee en de ouderling bezoeken me nog steeds regelmatig. Tijdens die gesprekken hebben we het natuurlijk ook vaak over Bart. Jammer dat ik mijn kinderen niet met dat geloof heb laten opgroeien. Maar wie weet wat ze er nog van meenemen. Ook zij waren onder de indruk van de verandering die Bart aan het eind van zijn leven heeft meegemaakt.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief