Nog een beetje ’Leren van Larry’
1998-08-07
Een paar weken geleden schreef dominee H. Smit uit Papendrecht in Opbouw iets over het boek ’Van binnenuit’ van dr. Larry Crabb. Hij heeft daar ook een lezing over gehouden voor de theologische studiebegeleiding, waarvan de stukjes in de krant een samenvatting waren.- Jaargang 42
- nummer 16
Vorig jaar, vlak voor wij met vakantie gingen, kreeg ik van een vriendin als vakantielektuur ’Zoektocht naar God’ van Larry Crabb cadeau. Nu lopen wij, gepokt en gemazelde gereformeerden niet dadelijk zo warm voor alles wat uit Amerika tot ons overwaait. Amerikanen zijn andere mensen dan Nederlanders, en ik erger me er wel eens aan dat sommigen net doen alsof ze daar in Amerika het wiel hebben uitgevonden, op geestelijk gebied. Alsof wij zelf in de loop van onze geschiedenis ook niet geweldige dingen geleerd hebben.
Intussen had ik dus wel Crabb in mijn koffer, en toen ik er voor in de stemming was, ben ik zijn boek gaan lezen.
Mijn tegenzin raakte ik al gauw kwijt, maar dat kwam niet omdat ik me gevleid of bevestigd voelde in de manier waarop ik tot nu toe mijn problemen had aangepakt. Bij Crabb krijg je het gevoel dat een chirurg zonder verdoving met een ongelooflijk scherp mesje bezig is in je te snijden. Zijn benadering van pijn in menselijke relaties is zo anders dan anders, maar voor een bijbellezer ook weer zo voor de hand liggend, dat je er zelf op had kunnen komen. Ik bedoel dit niet aanmatigend, maar wil daarmee aangeven dat er één heel simpel grondpatroon aan zijn boeken ten grondslag ligt: De liefde tot God en de naaste, en alles wat daaruit voortvloeit.
Of niet, als we onszelf als het middelpunt van het universum blijven zien. Crabb laat zien dat wij mensen allemaal zonder uitzondering op onszelf gericht zijn en onder onze druk en pijn uit willen komen. ’Tot op het moment dat ik er volkomen op vertrouw dat God mijn leegte en verdriet kent en in staat is voor me te zorgen, zal ik eerst mijn eigen belangen blijven behartigen en me dan pas druk maken om de jouwe.’ schrijft hij in ’Zoektocht naar God’ Wie aan een boek van Larry Crabb begint, zal diep in z’n hart vaak toe moeten geven: zo ben ik ook, ja, dat herken ik.
Het is best goed voor een mens om met de inzichten van dr. L. Crabb aan de slag te gaan. Naast grote waardering heeft ds. Smit er in zijn lezing ook een paar kanttekeningen bij geplaatst. En dat is wel juist, lijkt mij. Maar hij schrijft ook: ’ik ben C(rabb) dank verschuldigd. En ongetwijfeld velen met mij.’ Onder die velen wil ik mij ook graag scharen.