Klein-Kosovo
1999-04-16
De middag van Goede Vrijdag.- Jaargang 43
- nummer 8
Even in de tuin. Prachtig voorjaarsweer. Vogels zingen om het hardst. Maar ergens in de buurt staat een radio aan, nog harder. In gedachten beraam ik plan na plan om die radio uit te krijgen.
En naarmate het me meer begint te irriteren, worden die plannen steeds gewelddadiger. Klein Kosovo in Hoofddorp?
Het is Goede Vrijdag. Vanavond dienst in de kerk. De gruwelen in Kosovo staan op mijn net- en trommelvliezen.
Ze spoken door m’n hoofd.
Ik lees de lijdensverhalen weer eens door, op zoek naar iets geschikts voor de preek.
Ik lees Jezus’ vreemde advies aan zijn volgelingen: ”...als je geen zwaard hebt, verkoop je jas om er een aan te schaffen..” Ik hoor de reactie: ”Heer, hier, twee zwaarden!..” En Jezus, bits: ”genoeg hierover..!” Ik zie wat Petrus even later doet. Hij slaat het oor van de slaaf van de hogepriester, Malchus, eraf. Jezus geneest hem.
De leerlingen hebben van het evangelie nog niets begrepen: ”Wie naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen..!” Klein Kosovo in Getsemane..?
Eigen erf
Het verhaal komt ineens heel dichtbij.
Ik zie mezelf. Hoe sta ik in de grotere en kleinere conflicten in huis, tuin en keuken, werk en kerk?
Kijk, die Milosevic is natuurlijk een grote boef. Hij is de bad guy. En die arme Kosovaren, dat zijn de good guy’s. Wij van de NAVO steunen hen, dus wij zijn ook de good-guy’s, toch!?
Maar wat doet die Milosevic nu helemaal?
Hij komt gewoon op voor de volgens hem gerechtvaardigde belangen van zijn volk, dat heel oude rechten heeft in
Kosovo.
Als Milosevic de bad guy is, dan ben ik het dus ook. Want in al mijn grote en kleine conflicten wil ik toch ook niet zomaar terrein prijsgeven? Grijp ik ook het ’zwaard’. Op eigen erf ben ik soms net zo’n nationalist als Milosevic. Vanmiddag nog. Met die irritante radio in de tuin van de buren...
En gisteren, die ruzie met m’n vrouw.
Schermend met woorden als zwaarden om mijn eigen belangen te verdedigen.
Zoals Petrus met zijn zwaard in Getsemane.
Zo kom ik tot een aantal evangelische overwegingen bij Kosovo
– Laat het ons pijn doen dat vanwege de gebrokenheid met het zwaard moet worden ingegrepen.
– Laten we bescheidenheid betrachten in woord en daad in onze reacties op de gebeurtenissen op de Balkan. De nieuwsdienst meldt met enige trots dat de Nederlandse F-
16 straaljager een Servische MIG heeft neergehaald. Nederlandse militairen spuiten voorzichtig-triomfantelijk het
symbool van een MIG op de romp van die F-16....
– Laten we ons niet laten meeslepen in een zwart-wit schema van good guy’s en bad guy’s. Iets van Milosevic zit in m’n eigen hart.
– Laten we zien wat Jezus doet. Als iemand de goeden en kwaden uit elkaar kan houden, dan Hij wel. En als iemand het recht heeft om naar het zwaard te grijpen, dan Hij wel.
Maar Jezus doet het (nog) niet. Hij is niet slaand maar helend aanwezig in het conflict. Meer geïnteresseerd in de slachtoffers dan in de vechters. Zelf slachtoffer geworden van het ’zwaard’. Slachtoffer voor de zonden. Om ons te bevrijden van dat stukje Milosevic in ons zelf.