Jezus stierf niet voor mij
1999-04-16
Veel ruimte krijg ik niet. De man tegenover me in de trein zit breeduit.- Jaargang 43
- nummer 8
Een twintiger met lang blond haar en staalblauwe ogen. Hij lijkt niet van plan om plaats te maken voor een medereiziger. Zijn schoenen rusten op de bank tegenover hem, alsof hij twee plaatsbewijzen in zijn bezat heeft. Met mij maakt hij geen enkel contact, alsof ik lucht voor hem ben. Ik wacht maar even af, misschien trekt hij op den duur wat bij.
Dan valt mijn oog op zijn zwarte sweater.
Er staat een tekst op. Jesus died kan ik lezen, en het woord sins.
Opeens bekijk ik hem met andere ogen. Tegelijkertijd begrijp ik het niet: hoe kun je je als christen zo ’asociaal’ gedragen? Wat zal ik tegen hem zeggen?
Net als ik wil proberen toch iets te zeggen, gaat hij verzitten. Dan zie ik de hele tekst op zijn sweater. Jesus died for his own sins, not for mine.
Jezus stierf voor zijn eigen zonden, niet voor die van mij. Mijn adem stokt me in de keel. Deze weken zijn we in de kerk intensief bezig met de dood van de Here Jezus. Vandaag is het witte donderdag. En dan zie je opeens zó’n tekst. Wie verzint er zó’n tekst. Je moet toch wel erg veel haat tegen christenen hebben als je zó de kern van het Evangelie tegenspreekt! Ik krijg het gevoel dat ik opeens oog in oog zit met het werk van de Satan.
Eigenlijk vind ik dat ik moet reageren op de tekst op de sweater, maar de woorden willen me niet te binnen schieten. Wat zal ik zeggen? Wat kun je op zo’n moment zeggen? Veel tijd krijg ik niet. Op het volgende station stapt de man, zonder me een blik waardig te keuren, uit. En ook thuis gekomen weet ik nog niet wat ik had moeten zeggen. Deze ontmoeting was zó confronterend, hier schieten woorden tekort.