Vreemd bijbelgebruik
1999-07-23
In Zaltbommel zijn hervormden en gereformeerden samen op weg. Beter gezegd: ze zijn op weg om in het jaar 2000 samen op weg te gaan. In verband hiermee verschijnen er regelmatig afleveringen van SoW-informatie, waaraan o.a. meewerkt mijn goede vriend Aart Vos. In het januari-nummer schreef hij iets over ‘Een bijbelvaste hervormde die maar niet gereformeerd kon worden’. Hier volgt het verhaal: - Jaargang 43
- nummer 15
‘Ds Faber, pseudoniem voor ds Smit, was aan het begin van deze eeuw hervormd predikant in Poederoijen. Ze vonden de dominee maar niks, dat was een man vol ‘letterkennis’, en daar ging het niet om. Ze lazen dan ook liever een ‘oude schrijver’ (ik neem aan dat u weet wat dat betekent) dan dat ze naar de kerk gingen. Ds Faber schreef een boek vol ‘Pastorale ervaringen’ over bekeerden en onbekeerden, het fenomeen begrafenis waar de oefenaar van het Gezelschap sprak aan het graf, de lijdelijkheid van veel mensen en de klompenkerk in Brakel, die loodzwaar was. De gereformeerden kwamen ook om de hoek kijken. Nu was er een hervormde broeder in de naburige gemeente Rietveld (ds Faber geeft de omliggende plaatsen aardige namen) die geen rust meer vond in de hervormde kerk. Hij wilde wel over de ‘culturele verschillen’ heenstappen en gereformeerd worden. Het was een jonge man die de Bijbel op z’n duimpje kende. Maar ach, de drempel van de gereformeerde kerk was te hoog.
Een fijn kerkgevoel lokte hem weer naar de Vaderlandse Kerk.
‘Dominee, het is bij de Gereformeerden helemaal mis’. ‘Hoe bedoelt gij dat, met de leer of het leven der menschen?’ (De goede verstaander begrijpt dat Kuitert er toen nog niet was). ‘Is er onenigheid?’ ‘Nee, dominee, het is daar alles vierkant’. ‘Vierkant?’ ‘Ja, ramen en deuren, ‘t is alles vierkant en daar staat in de Waarheid: ‘Verhoogt, o poorten, nu den boog.’Ook zochten hervormdenijverig naar zwaluwnestjes in of aan de gereformeerde kerk.
En als het niet gevonden wordt is het een veeg teken. Want wat staat in psalm 84: ‘Zelfs vindt de musch een huis, en de zwaluw een nest voor zich waar zij hare jongen legt, bij uwe altaren. Heere der heirscharen, mijn koning en mijn God.’
Tot zover het verhaal.
Momenteel zijn er bij ons in de buurt nog wel hervormden en anderen, die op deze manier met de bijbel in de hand allerlei kwesties oplossen. Van palen op het land voor afrastering moeten ze niks hebben, want ‘ís Heeren goedheid kent geen palen....’ (Ps 25).
P.C. van Wijk, Zaltbommel