Problemen - wie kent ze niet?
1999-11-12
Natuurlijk zijn er heel wat dingen waarin alle mensen gelijk zijn.We zijn allemaal mensen van vlees en bloed.- Jaargang 43
- nummer 23
We hebben een lichaam, dat door ziekte kan worden geteisterd en aan de dood onderhevig is. Ik noem nu maar enkele zaken. Maar verder is ieder mens een zelfstandig individu met een eigen identiteit. Hij is onvervangbaar. Er is nergens van hem of haar een duplicaat te vinden.
Ieder mens kent ook zijn eigen problemen. Al loopt niet ieder mens daarmee te koop. Er zijn van die sterk naar binnen gerichte figuren, die alleen maar in zeer moeilijke omstandigheden onder vier ogen na een tactvolle aanpak loskomen. Anderzijds kent men ook de loslippige figuren, die in no time hun hele hebben en houden op de markt gooien.
Zij zijn bijzonder kwetsbaar!
Hun overdosering van eerlijkheid wordt niet door iedereen in de maatschappij gewaardeerd.
Het kan gebeuren, dat zij na jaren nog worden vastgepind op een zin, die zij in een bepaald verband formuleerden. De problemen beginnen bij hen pas wanneer men misbruik maakt van hun openhartigheid en die op een gegeven moment als een wapen tegen hen hanteert.
Lijden aan zijn problemen.
De mens lijdt ook aan zijn problemen. Er mag een element van waarheid schuilen in de opmerking, dat de problemen, die er zijn, door de mensen zelf gemaakt worden, dit neemt de pijn niet weg. Je kunt inderdaad jezelf problemen bezorgen door gebrek aan soepelheid en plooibaarheid. Het staan op je rechten en het voor je uitbazuinen van de vervulling van je plichten wordt niet door iedereen geaccepteerd. Maar men kan ook door de ander in de grootste moeite geraken.
Waar de visie op de medemens plotseling om welke reden ook verandert en het vertrouwen in de onderlinge relatie gaat ontbreken, komt er opening voor kriticisme en verdachtmaking. Hoe vaak gebeurt het niet, dat iemand zijn frustraties op de medemens afreageert?!
Men moet immers een ventilatieklep hebben.
Welnu, de collega of de concurrent is een gemakkelijke schietschijf. Het valt niet altijd mee om bij de mensen via het gesprek de achtergrond van hun problemen aan te boren.
Al staat de deur van hun huis voor je wagenwijd open, dat betekent nog niet, dat de deur van hun hart zelfs maar op een kier staat. Het gaat niet aan die deur van het hart te forceren. Via het liefdevolle gesprek en de tactvolle benadering zal men de ander duidelijk hebben te maken, dat men hem of haar perse wil helpen! Als die ander zich dan ook maar wil l†ten helpen. Het luisteren naar de ander als eerste voorwaarde en inzet van de hulp aan de naaste vraagt zelfverloochening..
En daarmee zitten wij op de toer van de Bijbel. Daar wij de naaste dienen te beminnen als onszelf, zullen wij deze opdracht van Christus in praktijk hebben te brengen.
Het present zijn is al een belangrijke gebeurtenis.
Een begrijpende blik en een stevige handdruk betekenen vaak al heel wat voor degene, die door verdriet getroffen werd. Wanneer de patiënt zèlf er directe aanleiding toe geeft, kan men iets zeggen door bij een opmerking aan te haken. Zo groeit het contact en komt er een communicatie tot stand, die voor beide partijen bevredigend is. Wie met een air in de stoel gaat zitten alsof hij wel even in een handomdraai de problemen van de ander zal oplossen, heeft de kans, dat het zal klikken, al bij voorbaat verspeeld. We zullen het individuele van de problemen van de ander nooit uit de weg mogen gaan.
Er is verscheidenheid in de problemen
We mogen uiteraard ook wat de problemen betreft alle mensen niet over één kam scheren. De leeftijd, het leefmilieu, de afkomst, de vraag of men al dan niet getrouwd is en of men al dan niet kinderen heeft, de eventuele gezinssamenstelling, de werkkring en nog zoveel meer spelen als factoren een aparte rol. Dit is iets, dat zonder meer erkend moet worden. De ervaring van een gevangene, die geen bezoek krijgt, is anders dan van een weduwe, die van eenzaamheid dreigt weg te kwijnen. De leerling ervaart de wanorde in de klas anders dan de leraar of de lerares. De problemen van de ambtsdienst in de kerk worden door het gemeentelid anders getaxeerd dan door de ambtsdrager.
Iedereen heeft een eigen visie op zichzelf en op de ander. Iedereen verricht ook zijn werk op een eigen manier. Er zijn er, die zeer systematisch zijn en organisatorisch sterk voor de dag komen. Er zijn ook mensen, die van de hak op de tak springen, maar via een eigen aanpak in hun arbeid zoden aan de dijk weten te zetten. Zouden we niet eens beginnen dat ruiterlijk te erkennen? Zouden we niet eens ophouden met een ander in een door ons aangereikt keurslijf te persen? Mag de mens nog een stukje eigenheid bezitten en behouden?
Het begrip identiteit is in onze huidige samenleving niet van de lucht, maar de zaak als zodanig raakt steeds meer in de verdrukking.
We moeten elkaars leefruimte niet inperken.
Ieder mens heeft zijn eigen capaciteiten. Maar de één is hiervoor en de ander daarvoor geschikt.
Zo kent in dat kader iedereen ook zijn eigen problemen.
Enkele bijbelse figuren
Kijk eens naar bepaalde figuren uit de Bijbel!
Abraham worstelde met het probleem, dat de zoon der belofte maar op zich liet wachten. Izak had de grootste moeite met de onderlinge verhouding tussen zijn beide zoons.
Jakob had te kampen met de rivaliteit tussen zijn beide vrouwen, Lea en Rachel, terwijl Jozef leed onder de jaloezie van zijn broers. En zo kunnen wij in dit kader nog wel een tijdje doorgaan. Maar met al hun zonden en gebreken, met al hun hebbelijkheden en onhebbelijkheden zagen zij als kinderen van het Oude Verbond met verlangen uit naar de komst van de beloofde Messias! Werden daardoor hun problemen opgelost? Wie zou dat durven beweren? We moeten oppassen voor een goedkoop evangelie, dat geen evangelie is. Je kunt soms vandaag de dag in sommige kringen de kreet horen slaken: Kies voor Jezus en je kent geen problemen meer!
Dan is Jezus de oppperste garant voor een zonnig bestaan. Maar Jezus is niet in de wereld gekomen om problemen op te lossen, maar om van de zonden te verlossen!
Alleen: in het licht van zijn persoon en werk zie je de problemen en leer je blijvende moeite in je leven te verwerken.
Zolang we op deze aarde verkeren zullen de problemen er wel blijven. Maar Christus vangt ons in zijn genade op mét onze problemen anders en al en daardoor worden die problemen gerelativeerd. Dan ga je niet meer onder die problemen gebukt, want dan adem je in de ontspannende sfeer van Gods reine liefde. Laten we elkaar dan die weg naar Christus Jezus wijzen! Bij Hem alleen vinden we de ware rust en de echte vrede!