Advent: schepping wacht met reikhalzend verlangen ....
1999-12-10
Tijdens advent bereiden we ons voor op de viering van het Kerstfeest.We kijken niet alleen terug naar de tijd die aan de geboorte van de Heer voorafging.We kijken vooral gespannen uit naar zijn wederkomst. En niet alleen wij wachten, maar ook de schepping wacht en wel met reikhalzend verlangen.- Jaargang 43
- nummer 25
Romeinen 8:19
Dit is een bekend vers, maar tegelijk een moeilijk en uitdagend vers. Het gaat om het reikhalzend verlangen van de schepping.
Bij reikhalzend verlangen kunnen we misschien het beste denken aan de intocht van Sinterklaas. Al die kinderen die achter de dranghekken staan te wachten tot de boot is afgemeerd en Sint aan wal stap. Zo wacht de schepping op het openbaar worden van de kinderen Gods. Wie die kinderen Gods zijn, heeft Paulus in 8:14 beschreven: “Want allen, die door de Geest Gods geleid worden, zijn zonen Gods”. De schepping wacht dus op ons! Met de schepping wordt in eerste instantie de mensenwereld bedoeld, zij die in de schepping hun woonplaats hebben.
Als de bijbel spreekt over bergen en heuvels die juichen en klappen, dan wordt in eerste instantie gedacht aan de bewoners van die gebieden.
Zo zullen we “de schepping” in dit vers ook moeten verstaan. Dat zien we ook in vers 21 waar van die schepping gezegd wordt, dat “zij bevrijd zullen worden tot de vrijheid van de heerlijkheid der kinderen Gods”.
Daar zie ik niets van
Paulus beweert dus dat de mensen uit 'de wereld' vol enthousiasme staan te kijken naar de christenen, met reikhalzend verlangen.
Toch merken we daar in de praktijk niet zoveel van. Er zijn maar weinig kerken waar ze dranghekken moeten neerzetten voor het enthousiaste publiek. Hoe komt dat dan? Laten wij ons misschien te weinig leiden door de Geest Gods?
Want dat bepaalt toch of wij die zonen Gods zijn?
Dat is misschien een pijnlijke vraag, maar toch een vraag die we niet te snel naast ons neer moeten leggen. Tegelijk is er ook iets anders aan de hand.
De Here Jezus heeft zijn discipelen er op voorbereid, dat als zij het evangelie zouden brengen, ze dan vervolgd zouden worden. Ook Paulus heeft meer te maken gekregen met tegenwerking dan met applaus uit de wereld.
Onbewuste hoop
In vers 20 en 21 motiveert Paulus vers 19. Hij wijst daarbij op twee dingen.
Enerzijds wijst hij op de vruchteloosheid waaraan de schepping onderworpen is, anderzijds op de hoop die er is, ook in de wereld. Je ziet het alle twee om je heen. Wat is er vaak niet een enorm geploeter van de mensheid om iets te bereiken.
Soms lukt het even, maar vaak stort het resultaat van al dat geploeter vroeg of laat weer in. Maar ondanks alles gaat de mensheid door. Ondanks de bloedige en ellendige wereldgeschiedenis blijven de mensen filosoferen over een rechtvaardige samenleving, over een eerlijke verdeling van arm en rijk. De wereld kent vruchteloosheid en hoop, maar in feite kent ze de diepere betekenis ervan niet. De vruchteloosheid is het gevolg van de zondeval.
De hoop is de hoop op het Koninkrijk Gods.
De wereld kent die niet, maar wij mogen die wel kennen. Hoop is in de wereld een onuitroeibaar gegeven, maar omdat men de werkelijke inhoud er niet van kent, slaat die hoop keer op keer ook om in diepe wanhoop.
Wij, de kinderen van God, leven in dezelfde gebroken wereld als de rest van schepping. Ook wij zuchten bij onszelf. Het grote verschil is, dat wij mogen weten wat de gebrokenheid veroorzaakt heeft maar vooral dat wij mogen weten van de vaste hoop van het koninkrijk Gods. Hoe hard wij zo af en toe ook zuchten, onze hoop hoeft niet te verdwijnen. Het is de duidelijk omlijnde vaste hoop op de komst van het koninkrijk van God. Als wij geconfronteerd worden met de vruchteloosheid dan wordt ons zuchten geen wanhoop, maar een bidden om de komst van Gods rijk.
Daar kijkt de wereld naar uit
Die vaste hoop, dat is de dragende kracht in ons leven. Als het klopt, wordt dat zichtbaar. Als de Geest die hoop steeds dieper in ons leven plant, dan gaat dat ons leven bepalen.
Dan krijgt ons leven zelfs te midden van de vruchteloosheid een stabiliteit en een vreugde, waar de wereld jaloers op wordt.
Hier is dat allemaal maar stukwerk en daarom zuchten, daarom bidden ook wij om de komst van Gods rijk, om de verbreking van de vruchteloosheid.
Daar kijken we naar uit, dat is advent!
| Lege preek "Waarom kom je zo terneergeslagen uit de kerk?",vroeg de vrouw aan haar man. "Omdat de preek was als het lege graf." antwoordde de man "Omdat ze mijn Heer weggenomen hebben en ik weet niet waar zij Hem neergelegd hebben." |